Enuresis Frequency, Mother Attitude and Related Factors in First Class Students: Aydın Sample

Öz

Aim: This study was conducted cross-sectional to determine the frequency of enuresis, mothers’ attitudes and related factors in the first grade primary school students.

Material and Methods: The sample was composed of 425 mothers in Aydın Province Center in 2014-2015. The questionnaire forms consisted questionnaire form of 19 questions and Parents Attitude Research Instruments (PARI). The children were evaluated according to the DSM-V criteria and the children who complied with these criteria were considered to be enuresis. The obtained data was evaluated with Pearson Chi-square and Student-t tests.

Results: It was found that 54.1% of the students were female (n=230), 45% were male (n=195) and the mean age was 6.80±0.48. 25.4% of the students had enuresis problem, children with enuresis had joint families than children without enuresis and that they have a sibling born in the last year, sometimes mother-child relationship problems, physical violence by the mother and that there is a restriction on the child’s activities, mothers and fathers were found to have enuresis problems in childhood. Mothers of children with enuresis problems were determine to have significantly higher scores on the scale of wife and husband incapacity than those of children without enuresis problems (p<0.05).

Conclusion: The prevalence of enuresis among the students was found to be 25.4% and the result that family relations affected enuresis. When the results are evaluated in general, increasing the number of similar researches in primary school 1st grade students and providing support, education and counseling may contribute to reducing enuresis which is an important problem in childhood. In addition, it is suggested that deeper research on enuresis in children with different characteristics, especially using qualitative research methods.

Anahtar Kelimeler

• Child,enuresis,attitude

İlkokul Birinci Sınıf Öğrencilerinde Enürezis Sıklığı, Anne Tutumu ve İlişkili Faktörler: Aydın Örneği

Öz

Amaç: Bu araştırma ilkokul birinci sınıf öğrencilerinde enürezis sıklığı, anne tutumu ve ilişkili faktörleri belirlemek amacıyla kesitsel olarak yapılmıştır.

Gereç ve Yöntemler: Çalışmanın örneklemini Aydın ilindeki 2014-2015 yılında 425 anne oluşturmuştur. Soru formları 16 soruluk anket formunu ve Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutumları Ölçeğini (PARI) içermektedir. Araştırma kapsamında annelere sorulan sorularla çocuklar Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve İstatistiksel El Kitabı (DSM-V) kriterlerine göre değerlendirilmiş, bu kriterlere uyan çocuklar enürezisli kabul edilmiştir. Araştırmada elde edilen veriler Pearson Ki-kare ve Student-t testleri ile değerlendirilmiştir.

Bulgular: Öğrencilerin %54.1’i (n=230) kız, %45.9’u (n=195) erkek olup yaş ortalaması 6.80±0.48’dir. Öğrencilerin %25.4’ünün (n=108) enürezis problemi olduğu, enürezisi olan çocukların olmayanlara göre daha çok birleşik aileye sahip oldukları ve son bir yılda doğan kardeşe sahip oldukları, anne çocuk ilişkisinde bazen problem yaşadıkları, anne tarafından fiziksel şiddet gördükleri ve çocuğun aktivitelerinde kısıtlama olduğu, annelerinin ve babalarının çocukluğunda enürezis sorunu yaşadıkları bulunmuştur. Enürezis problemi olan çocukların annelerinin olmayanlara göre karı-koca geçimsizliği alt boyut puanı anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p<0.05).

Sonuç: Öğrencilerin enürezis yaygınlığı %25.4 bulunmuş ve aile ilişkilerinin enürezisi etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Sonuçlar genel olarak değerlendirildiğinde, İlkokul birinci sınıf öğrencilerinde benzer araştırmaların arttırılması ve destek, eğitim ve danışmanlık sağlanması çocukluk çağında görülen önemli bir sorun olan enürezisin azaltılmasında katkı oluşturabilir. Ayrıca özellikle nitel araştırma yöntemleri kullanılarak farklı özellikler taşıyan çocuklarda enürezisle ilgili daha derin araştırmaların yapılması önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk,idrar kaçırma,tutum

Kaynakça

1. Referans 1. Özgürhan G, Sezgin B, Benzer M, Korğalı EÜ, Samancı N. Enürezis tanısı alan çocuklarda sosyodemografik faktörlerin değerlendirilmesi. J Kartal TR. 2013; 24(2): 93-96.
2. Referans 2. Gontard A, Schaumburg H, Hollmann E, Eiber H, Rittig S. The genetics of enuresis:a review. J Urol. 2001;166(6): 2438-43.
3. Referans 3. Görür S, İnandı T, Turhan E, Helli A, Kiper AN. Hatay’da 6-18 Yaş arası çocuklarda enürezis sıklığı ve risk etkenleri. Türk Üroloji Dergisi. 2008; 34 (1): 42-50.
4. Referans 4. Pashapour N, Golmahammadlou S, Mahmoodzadeh H. Nocturnal enuresis and its treatment among primary-school children in Oromieh, Islamic Republic of Iran. East Mediterr Health J. 2008; 14 (2): 376-80.
5. Referans 5. Canbulat N, Yıldız S. Enüreziste güncel bilgiler. Güncel Pediatri Dergisi. 2009; 7: 83-89.
6. Referans 6. Aktepe E, Altınkılıç S, Sönmez Y, Çalışkan AM. Enürezisli çocukların klinik ve sosyodemografik özellikleri, Yeni Smposium Journal. 2010; 48(3): 166-171.
7. Referans 7. Tekgül S, Riedmiller H, Gerharz H, et al. Guidelines on pediatric urology. Paediatric Urology. 2010; 339-351.
8. Referans 8. Küçük L. çocuk ve ergenlerde önemli bir sorun olan enürezisin psikososyal yönü. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi. 2010; 3(3): 68-72.

9. Referans 9. Demirkaya SK, Karakoç Abalı O. Annelerin çocuk yetiştirme tutumlarının okul öncesi dönem davranış sorunları ile ilişkisi. Anatolian Journal of Psychiatry. 2012; 13(1): 67-74.
10. Referans 10. Penbegül N, Çelik SH, Palancı Y, ve ark. Prevalence of enuresis nocturna among primary school children living in Diyarbakır. Turkish Journal of Urology. 2013; 39(2): 101-5.
11. Referans 11. Dündar PE, Ergin D, Kurses M, ve ark. Manisa’da bir gecekondu bölgesinde 5-16 yaş grubunda enürezis nokturna sıklığı ve ilişkili faktörler. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi. 2007; 21(2): 89 – 95.
12. Referans 12. Iduoriyekemwen NJ, Ibadin MO, Abiodun PO. Survey of childhood enuresis in the Ehor community, the EDO State, Nigeria. Saudi J Kidney Dis Transplant. 2006; 17(2): 177-182.
13. Referans 13. Kalo BB, Bella H. Enuresis: Prevalence and associated factors among primary school children in Saudi Arabia. ACTA Paediatrica Nurturing the Child. 1996; 85(10): 1217-1222
14. Referans 14. Lee SD, Sohn DW, Lee JZ, Park NC, Chung MK. An epidemiological study of enuresis in Korean children. BJU International. 2000; 85: 869-873. Referans 15. Kanaheswari Y. Epidemiology of childhood nocturnal enuresis in Malaysia - Journal of paediatrics and child health. 2003; 29(2): 118-123.
15. Referans 16. Keten HS, Ölmez S, Gençoğlan S, Demircioğlu Kılıç B, Ölmez C. Primer enürezis noktürna tanılı çocuk ve ergenlerde anksiyete ve depresyon belirti şiddetinin değerlendirilmesi. Ankara Med J. 2014; 14 (3): 85 – 90.
16. Referans 17. Top Ü, Alemdar K. 7-11 Yaş arası çocuklarda enürezis sıklığı ve risk faktörleri. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2014; 3 (4): 991-1004.
17. Referans 18. Toros F, Avlan D, Çamdeviren H. Enüretik çocukların biyopsikososyal değerlendirilmesi. Anadolu Psikiyatri Dergisi. 2003; 4: 38-45.
18. Referans 19. Şahin AH, Hatice H, Üstündağ Budak Y, Sancar S, Tatar H. Bursa ili ilköğrenim çocuklarında nokturnal enürezis prevalansı . TAF Preventive Medicine Bulletin. 2012; 11(2): 139-144.
19. Referans 20. Gücük S, Edirne T, Günher Arıca S, ve ark. Çocuklarda gece idrar kaçırma sıklığı ve ilişkili etkenler: Ankete dayalı kesitsel bir çalışma. Türk Aile Hekimi Dergisi. 2011; 15(2): 48-52.
20. Referans 21. Dönmez O. Çocuklarda nokturnal enürezis. J Curr Pediatr 2004; 2: 134-136.
21. Referans 22. Djurhuus JC, Rittig S. Noctumal enuresis. Curr Opin Urol 2002; 12: 313-20.
22. Referans 23. Bolat D, Bolat E, SancakE, Başer A, ZencirM, Sınık Z. Denizli ilinde ilköğretim çağındaki çocuklarda nokturnal enürezis prevalansı ve risk faktörleri. Pamukkale Tıp Dergisi. 2013; 6(2): 82-90