Kalça Kırığı Nedeniyle Cerrahi Tedavi Uygulanan 65 Yaş Üstü Hastaların Bir Yıllık Mortalite Oranları
Öz
Amaç: Yaşlı hastalarda sık gözlenen kalça kırıkları ciddi morbidite, maluliyet ve hatta artmış mortalite ile yakından ilişkilidir. Bu çalışmada kalça kırığı sebebiyle cerrahi tedavi uygulanan hastaların, cerrahiden sonraki ilk bir yılda gözlenen mortalite oranı ve buna etki eden faktörlerin incelenmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntemler: Kliniğimizde Ekim 2014-Şubat 2018 tarihleri arasında izole intertrokanterik femur ya da femur boyun kırıkları nedeniyle cerrahi tedavi uygulanan 65 yaş üzeri 164 hasta geriye dönük olarak incelendi. Arşiv kayıtları üzerinden hastalara ait yaş, cinsiyet, kırık tipi, yatış-cerrahi arası zaman, cerrahi-taburculuk arası zaman ve kırık için uygulanan implant tipi gibi gerekli bilgilere ulaşıldı. Ayrıca hastalara telefon ile ulaşılarak vefat tarihleri (vefat etti iseler) öğrenildi. Hastalar; cerrahi sonrasındaki ilk bir yıl içinde vefat edenler ve yaşayanlar olarak iki gruba ayrıldı ve mortaliteye etki eden faktörler açısından karşılaştırmalı analizler yapıldı.
Bulgular: Çalışmaya kriterlere uygun 138 hasta dahil edildi. Cerrahi sonrası ilk 1 yıldaki ölüm oranı %21,73 olarak bulundu. Vefat edenler grubunun yaş ortalaması (85,97±7,49) yaşayanlar grubundan (79,02±8,92) istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (p=0,0001). Vefat edenler grubundaki kadın hasta oranı yaşayanlar grubundan istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (p=0,037). Vefat edenler ve yaşayanlar grupları arasında kırık tipi ve uygulanan implant türü açısından anlamlı derecede farklılık gözlenmedi (p=0,881 ve p=0,101). Vefat edenler grubunun yatış-cerrahi arası süre ile cerrahi-taburculuk arası süre ortalamaları yaşayanlar grubundan istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (p=0,034 ve p=0,0001).
Sonuç: Bu çalışmada cerrahi sonrası ilk bir yıldaki mortalite oranı %21,73 olarak bulundu ve mortaliteye etki eden en önemli faktörlerin ileri yaş ile artmış yatış-cerrahi ve cerrahi-taburculuk arası süre olduğu tespit edildi.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Vidan M, Serra JA, Moreno C, Riquelme G, Ortiz J. Efficacy of a comprehensive geriatric intervention in older patients hospitalized for hip fracture: A randomized, controlled trial. J Am Geriatr Soc. 2005; 53(9): 1476-82.
- 2. Diamantopoulos AP, Rohde G, Johnsrud I, Skoie IM, Johnsen V, Hochberg M, et al. Incidence rates of fragility hip fracture in middle-aged and elderly men and women in southern Norway. Age and Ageing. 2012; 41(1): 86-92.
- 3. Griffiths EJ, Cash DJ, Kalra S, Hopgood PJ. Time to surgery and 30-day morbidity and mortality of periprosthetic hip fractures. Injury. 2013; 44(12): 1949-52.
- 4. Pande I, Scott DL, O’Neill TW, Pritchard C, Woolf AD, Davis MJ. Quality of life, morbidity, and mortality after low trauma hip fracture in men. Ann Rheum Dis. 2006; 65(1): 87-92.
- 5. Lustosa LP, Bastos EO. Fraturas proximais do fêmur em idosos: Qual o melhor tratamento? Acta Ortop Bras. 2009; 17(5): 309-12.
- 6. Daugaard CL, Jorgensen HL, Riis T, Lauritzen JB, Duus BR, vander Mark S. Is mortality after hip fracture associated with surgical delay or admission during weekends and public holidays? A retrospective study of 38,020 patients. Acta Orthop. 2012; 83(6): 609-13.
- 7. Guerra MTE, Viana RD, Feil L, Feron ET, Maboni J, Vargas ASG. One-year mortality of elderly patients with hip fracture surgically treated at a hospital in Southern Brazil. Revista Brasileira de Ortopedia. 2017; 52(1): 17-23.
- 8. Ribeiro TA, Premaor MO, Larangeira JA, Brito LG, Luft M, Guterres LW, et al. Predictors of hip fracture mortality at a general hospital in South Brazil: An unacceptable surgical delay. Clinics (Sao Paulo). 2014; 69(4): 253-8.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
31 Mayıs 2019
Gönderilme Tarihi
19 Şubat 2019
Kabul Tarihi
2 Mayıs 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 9 Sayı: 2
Cited By
Mortality-Related Risk Factors in Geriatric Patients with Hip Fracture
Annals of Geriatric Medicine and Research
https://doi.org/10.4235/agmr.23.0010
