Fizyoterapistlerin İş Yüküne Bağlı Kas-İskelet Sistemi Yaralanmalarının Sağlık Hizmeti Sunumu Üzerine Etkileri

Öz

Amaç: İş yüküyle ilişkilendirilen kas-iskelet sistemi yaralanmalarının nitelikli sağlık hizmetinin sürdürülebilirliği, fizyoterapistlerin sağlıklı koşullarda çalışma hakkı üzerindeki etkisini değerlendirmektir.

Gereç ve Yöntemler: Veri toplamada dört bölümden oluşan anket formu kullanıldı. Formun içeriğini bağımsız değişkenler (cinsiyet, yaş, kurum, fizyoterapi alanı, hizmet süresi, haftalık ortalama hastayla direkt temas süresi, günlük ortalama hasta sayısı, grubu), meslekle ilişkili kas-iskelet sistemi yaralanması geçirme durumu, yaralanmayı etkileyen faktörler, geçirilen/geçirilebilecek olası yaralanmanın sağlık hizmeti sunumuna etkisi oluşturmaktadır. 142 anket formu değerlendirildi (Katılım oranı %61,47). Verilerin analizinde uygun istatistiksel testler kullanıldı.

Bulgular: Katılımcıların %51,8’i genel fizyoterapi alanında çalışmaktır. En çok A grubu hastalara hizmet verilmektedir (%92,2). Kas-iskelet sistemini en çok zorlayan hasta grubu sıralaması A, B, C ve D grubudur (%71). En az bir kez mesleğiyle ilişkili olduğu düşünülen kas iskelet sistemi yaralanması geçirme oranı %71,6’dır. Yaralanma oranı kadınlarda daha yüksektir (%60,4). En çok yaralanma lumbal/sakral bölgede olmaktadır (%60,4). Hasta grubunun (%89,8), haftalık direkt temas süresinin (%85,6), hizmet verilen günlük ortalama hasta sayısının (%76,3) yaralanmaları üzerinde etkili olduğu belirtilmiştir. Geçirdiği/geçirebileceği olası bir mesleki yaralanmadan dolayı çalıştığı fizyoterapi alanını değiştirmeyi düşünenlerin ve mesleğini bırakmak isteyenlerin oranı sırasıyla %49,3, %28,2’dir. Yaralanma nedeniyle direkt temas süresi (%46,7), egzersiz sayısı (%26,4), türü (%25,5), gözlem süresi (%15,7) azalmaktadır. Bu tutum kadınlarda daha fazladır.

Sonuç: Hasta grubu, direkt temas süresinin uzaması, hasta sayısının fazlalığı iş yükünün artmasına ve meslekle ilişkili olduğu düşünülen kas-iskelet sistemi yaralanmasına neden olmaktadır. Bu durum, tıbbi özen yükümlülüğüne dayalı olarak hastanın gereksinimine uygun nitelikli hizmet almasına engel oluşturan ve fizyoterapistlerin sağlıklı koşullarda çalışma hakkını ihlal eden unsurlar olarak kabul edilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Fizyoterapistler,iş yükü,sağlık hizmeti sunumu,hasta hakları,iş sağlığı

The Effects of Workload-Related Musculoskeletal Injuries of Physiotherapists on Health Care Delivery

Öz

Aim: Assessing the impact of musculoskeletal injuries associated with workloads on sustainability of qualified healthcare and physiotherapist’ on the right to work in healthy conditions.

Material and Methods: Questionnaire consisting of 4 sections was used. Independent variables (gender-age-institution-physiotherapy area-service time-weekly average direct contact time-daily average number of patients, patient group), occupational-related musculoskeletal injury, factors affecting injury, effect of previous/potential injury on healthcare constituted the content. 142 questionnaires evaluated (Participation rate 61.47%). Appropriate statistical tests were used in analyzing data.

Results: 51.8% work in the field of general physiotherapy. Mostly group A patients are being served (92.2%). Patient groups ranking that forced musculoskeletal system is A-B-C-D (71%). Having musculoskeletal injuries at least once considered to be related to profession is 71.6%. Injury rates are higher in women (%60.4). Most injuries occur in lumbal/sacral region (60.4%). Patient group (89.8%), weekly average direct contact time (85.6%), daily average number of patients (76.3%) were reported to be effective on their injuries. Percentage of those who think about changing physiotherapy area and want to leave their profession with due to an existing/possible occupational injury is 49.3%, 28.2% respectively. Effects of injuries on healthcare were expressed as direct contact times (46.7%), number (26.4%) and type of exercise (25.5%), observation time (15.7%). These rates are higher in women.

Conclusion: Patient group, prolonged direct contact and number of patients lead to an increase in workload and cause musculoskeletal injury correlated with profession. This should be considered as factors that violate patient's need to provide quality healthcare based on obligation to healthcare and violate the right of physiotherapists to work under healthy conditions.

Anahtar Kelimeler

• Physical therapists,workload,delivery of health care,patient’s rights,occupational health

Kaynakça

1. 1. wcpt.org [Internet]. United Kingdom [Updated: 14.10.2016; Cited: 06.01.2019]. Available from: https://www.wcpt.org/what-is-physical-therapy.
2. 2. resmigazete.gov [Internet]. Ankara [Son güncelleme tarihi: 26.04.2011; Erişim tarihi: 06.01.2019]. Erişim adresi: http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2011/04/20110426-1.htm.
3. 3. resmigazete.gov [Internet]. Ankara [Son güncelleme tarihi: 22.05.2014; Erişim tarihi: 06.01.2019]. Erişim adresi: http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2014/05/20140522-14.htm.
4. 4. saglik.gov [Internet]. Ankara [Son güncelleme tarihi:21.05.2015; Erişim tarihi: 06.01.2019]. Erişim adresi: https://www.saglik.gov.tr/TR,11659/saglik-bakanligi-turkiyede-saglik-egitimi-ve-saglik-insangucu-durum-raporu-2014.html.
5. 5. OECD.org [Internet]. [Updated: 08.11.2018; Cited: 06.01.2019]. Available from: https://stats.oecd.org /index.aspx?DataSetCode=HEALTH_STAT.
6. 6. fizyoterapistler.org [Internet]. Ankara [Erişim tarihi: 06.01.2019]. Erişim adresi: http://www.fizyoterapistler.org/tfd/index.php/en/dernek-hakk-nda/fizyoterapist-kimdir.
7. 7. Karacaoğlu K, Çetin İ. İş yükü ve rol belirsizliğinin çalışanların tükenmişlik düzeyleri üzerine etkisi: Afad örneği. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi. 2015; 5(1): 46-69.
8. 8. Ayan B. Montaj hattında ergonomik risk unsurlarının incelenmesi: Otomotiv sektörüne yönelik bir uygulama [Uzmanlık Tezi]. Ankara: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Eğitim ve Araştırma Merkezi; 2015.

9. 9. resmigazete.gov [Internet]. Ankara [Son güncelleme tarihi: 01.10.2014; Erişim tarihi: 06.01.2019].Erişim adresi: http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2014/10/20141001-7.htm. 10. resmigazete.gov [Internet]. Ankara [Son güncelleme tarihi: 05.07.2018; Erişim tarihi: 06.01.2019]. Erişim adresi: http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/ 07/20180705M1-1.htm.
10. 11. Yakut H, Yakut Y. Türkiye’deki fizyoterapistlerde kas iskelet sistemi yaralanmaları, yorgunluk ve mesleki memnuniyetin değerlendirilmesi. Fizyoterapi Rehabilitasyon. 2011; 22(2): 74-80.
11. 12. Uz Tunçay S, Yeldan İ. Kas iskelet sistemi rahatsızlıklarıyla fiziksel inaktivite ilişkili midir? Ağrı. 2013; 25(4): 147-55.
12. 13. Duray M, Yağcı N. Pamukkale Üniversitesi Hastaneleri’nde çalışan yardımcı sağlık personelinde kas-iskelet ağrısına etkiyen faktörlerin belirlenmesi. Pamukkale Tıp Dergisi. 2017; 10(2): 144-51.
13. 14. Tekeli H. Farklı alanlarda çalışan fizyoterapistlerde mesleğe bağlı kas iskelet sistemine ait problemlerin değerlendirilmesi [Yüksek Lisans Tezi]. Ankara: Hacettepe Üniversitesi; 2009.
14. 15. Atasavun Uysal S. Ergonomik riskler ve korunma yolları. Editör Oğan H. Sağlık Çalışanlarının Sağlığı 4. Ulusal Kongresi; 2013 Kasım 16-17; Ankara. İstanbul: Türk Tabipleri Birliği Yayınları; 2014. s. 88-90.
15. 16. Tunç P. Sağlık çalışanlarında kas iskelet sistemi bozuklukları ile ilgili yaşam kalitesini etkileyen faktörler [Yüksek Lisans Tezi]. Ankara: Başkent Üniversitesi; 2008.
16. 17. Oğuzcan MŞ, Gür G, Karaman GT. Diş hekimlerinde kas ve iskelet sisteminde görülen mesleki dejenerasyonların analizi. A.Ü. Diş Hek. Fak. Derg. 2011; 38(1): 7-13.
17. 18. Campo M, Weiser S, Koenig KL, Nordin M. Work-related musculoskeletal disorders in physical therapists: A prospective cohort study with 1-year follow-up. Physical Therapy. 2008; 88(5): 608-19.
18. 19. Adegoke BOA, Akodu AK, Oyeyemi AL. Work-related musculoskeletal disorders among Nigerian Physiotherapists. BMC Musculoskeletal Disorders. 2008; 9: 1-9. doi: 10.1186/1471-2474-9-112
19. 20. fizyoterapistler.org [Internet]. Ankara [Erişim tarihi: 06.02.2018]. Erişim adresi: http://www.fizyoterapistler.org/tfd/index.php/en/dernek-hakk-nda/tfd-ueye-listesi.
20. 21. Tarakcı E, Tütüncüoğlu F, Tarakcı D. Özel eğitim ve rehabilitasyon alanında çalışan meslek elemanlarının öz-yeterlilik ve tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi. Fizyoterapi Rehabilitasyon. 2012; 23(1): 26-35.
21. 22. Mierzejewski M, Kumar S. Prevelance of low back pain among physical therapists in Edmonton, Canada. Disability and Rehabilitation. 1997; 19(8): 309-17.
22. 23. Holder NL, Clark HA, DiBlasio JM, Hughes CL, Scherpf JW, Harding L et al. Cause, prevalence, and response to occupational musculoskeletal ınjuries reported by physical therapists and physical therapist assistants. Physical Therapy. 1999; 79(7): 642-52.
23. 24. Cromie JE, Robertson VJ, Best MO. Work-related musculoskeletal disorders in physical therapists: Prevalence, severity, risks, and responses. Physical Therapy. 2000; 80(4): 336-51.
24. 25. West DJ, Gardner D. Occupational injuries of physiotherapists in North and Central Queensland. Australian Journal of Physiotherapy. 2001; 47(3): 179-86.
25. 26. Glover W, McGregor A, Sullivan C, Hague J. Work-related musculoskeletal disorders affecting members of the Chartered Society of Physiotherapy. Physiotherapy. 2005; 91(3): 138-47.
26. 27. Rozenfeld V, Ribak J, Danziger J, Tsamir J, Carmeli E. Prevalence, risk factors and preventive strategies in work-related musculoskeletal disorders among Israeli physical therapists. Physiother. Res. Int. 2010; 15(3): 176-84.
27. 28. Nordin NAM, Leonard JH, Thye NC. Work-related injuries among physiotherapists in public hospitals—a Southeast Asian picture. Clinics. 2011; 66(3): 373-8.
28. 29. Aljairan DN, Al Maeeli HK, Al Fadhel AR, Al Saeedi ES, Shibu L, Rajab E. Prevalence of work-related musculoskeletal disorders amongst physiotherapists in the Kingdom of Bahrain. WCPT Congress; 2015; Singapore; Physiotherapy 2015; 101( Supp. 1 eS54): e54. https://doi.org/10.1016/j.physio.2015.03.172
29. 30. Bae YH, Min KS. Associations between work-related musculoskeletal disorders, quality of life, and workplace stress in physical therapists. Industrial Health. 2016; 54(4): 347-53.
30. 31. Milhem M, Kalichman L, Ezra D, Alperovitch D, Najenson D. Work-related musculoskeletal disorders among physical therapists: A comprehensive narrative review. International Journal of Occupational Medicine and Environmental Health. 2016; 29(5): 735-47.
31. 32. Muaidi QI, and Shanb AA. Prevalence causes and impact of work related musculoskeletal disorders among physical therapists. Journal of Back and Musculoskeletal Rehabilitation. 2016; 29(4): 763-69.
32. 33. Tsekoura M, Kastrinis A, Nomikou E, Kentrou E, Dimitriadis Z. Work-Related Musculoskeletal disorders among Greek Physiotherapists. Musculoskelet. Care. 2017; 15(2): 158-62.
33. 34. Salik Y, Özcan A. Work-related musculoskeletal disorders: A survey of physical therapists in Izmir-Turkey. BMC Musculoskeletal Disorders. 2004; 5: 1-7. doi: 10.1186/1471-2474-5-27.
34. 35. Molumphy M, Unger B, Jensen GM, Lopopolo RB. Physical Therapy. 1985; 65(4): 482-6.
35. 36. Rugelj D. Low back pain and other work-related musculoskeletal problems among physiotherapists. Applied Ergonomics. 2003; 34(6): 635-9.
36. 37. King P, Huddleston W, Darragh AR. Work-related musculoskeletal disorders and injuries: Differences among older and younger occupational and physical therapists. J Occup Rehabil. 2009; 19(3): 274-83.
37. 38. Truszczy´nska A, Scherer A, Grabiec JD. The occurrence of overload at work and musculoskeletal pain in young physiotherapists. Work. 2016; 54(3): 609-16.
38. 39. resmigazete.gov [Internet]. Ankara [Son güncelleme tarihi: 12.10.2013; Erişim tarihi: 06.01.2019]. Erişim adresi: http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2013/10/20131012-23.htm.
39. 40. resmigazete.gov [Internet]. Ankara [Son güncelleme tarihi: 01.08.1998; Erişim tarihi: 06.01.2019]. Erişim adresi: http://www.resmigazete.gov.tr/arsiv/23420.pdf.
40. 41. fizyoterapistler.org [Internet]. Ankara [Erişim tarihi: 06.01.2019]. Erişim adresi: http://www.fizyoterapistler.org/tfd/index.php/en/dernek-hakk-nda/etik-prensipler.