BECK Açısının Erişkin Patellar Yükseklik Ölçümünde Kullanımı
Öz
Amaç: Patella yükseklik ölçümünün özellikle diz çevresi patolojilerinin endikasyon ve cerrahi çeşitliliğin artması sonucu önemi artmıştır. Literatürde tarif edilen metotlar bulunmasına rağmen, günümüzde altın standart bir yöntem mevcut değildir. Özellikle pediatrik yaş grubunda referans noktalarının tam belirlenememesi nedeni ile ölçüm sonuçlarının güvenirliğinde sorunlar yaşanmaktadır. Jennifer J. Beck ve arkadaşları Blumensaat-Epiphyseal Containment of the Knee Angle (BECK) yöntemini tanımlamış ve pediatrik hasta grubunda kolay ve klinik alanda uygulanabilen güvenilir bir yöntem olduğunu belirtmişlerdir. Biz çalışmamızda bu yöntemin erişkinlerde kullanılabilirliğini araştırdık.
Gereç ve Yöntemler: Çalışmamıza dahil edilen çocuk hastaların lateral diz grafileri ölçümlerinden elde edilen BECK açıları kullanılarak sağlıklı erişkin aile bireylerinde patellar yükseklik ölçümü yapıldı. Aynı kişilerde bu ölçümleri Insall- Salvati ve Blumensaat yöntemleri kullanarak tekrarlandı ve bu 3 yöntemin ölçüm sonuçları karşılaştırıldı.
Bulgular: Çalışmaya katılan çocuk hastanın %54,7’ si (n=29) erkek, %45,3’ü (n=24) kız ortalama yaşı 14,9±1,3 (13-18) idi. %28,3’ü (n=15) erkek %71,7’si (n=38) kadın ve ortalama yaşları 49,3±7,7 (37-68) idi. Çocuk hastalardaki ortalama BECK açısı 46,58° (42,0°- 53,0°) ± 2,3°) idi. Ortalama değer ile erişkinlerde yapılan ölçümlerde en az %50 patellar kapsama oranı %88,7 (n=47) idi. Bireysel açı değerleri ile yapılan ölçümlerde bu oran %90,5 (n=48) olarak tespit edildi. Insall-Salvati yöntemi ile normal değer ölçüm oranı %77,3 (41/53), anormal ölçüm %22,6 (12) olarak saptandı. Blumensaat yöntemi ile %62,2 (33/53) oranında normal, %37,7 (20/53) anormal aralıkta saptandı.
Sonuç: Erişkin patellar yükseklik ölçümlerinin basit, anlaşılabilir, efektif bir yöntem ile yapılabilmesi klinik uygulamalarda büyük kolaylık sağlar. BECK yöntemi bu ölçümlerde uygulanabilecek alternatif bir yöntem olarak düşünülebilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Aglietti P, Insall JN, Cerulli G. Patellar pain and incongruence. I: Measurements of incongruence. Clin Orthop Relat Res. 1983; (176): 217-24.
- 2. Ahlback S, Mattsson S. Patella alta and gonarthrosis. Acta Radiol Diagn (Stockh). 1978; 19(4): 578-84.
- 3. Simmons E Jr, Cameron JC. Patella alta and recurrent dislocation of the patella. Clin Orthop Relat Res. 1992; (274): 265-69.
- 4. Insall J, Salvati E. Patella position in the normal knee joint. Radiology. 1971; 101(1): 101-4.
- 5. Kesmezacar H, Erginer R, Ogut T, Seyahi A, Babacan M, Tenekecioglu Y. Evaluation of patellar height and measurement methods after valgus high tibial osteotomy. Knee Surg Sports Traumatol Arthrosc. 2005; 13(7): 539-44.
- 6. Blumensaat C. Die Lageabweichungen und Verrenkungen der Kniescheibe. Ergeb Chir Orthop. 1938; 31(2): 149-223.
- 7. Seil R, Muller B, Georg T, Kohn D, Rupp S. Reliability and interobserver variability in radiological patellar height ratios. Knee Surg Sports Traumatol Arthrosc. 2000; 8(4): 231-6.
- 8. Beck JJ, Boguszewskia DV, Joshia NB, Cheunga EC, Bowen RE, Oppenheima WL. A novel method for determining sagittal pediatric patellar height with the blumensaat-epiphyseal containment of the knee angle. Journal of Pediatric Orthopaedics. 2018; 27(6): 510-5.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
30 Eylül 2019
Gönderilme Tarihi
4 Eylül 2019
Kabul Tarihi
12 Eylül 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 9 Sayı: 3
