Restricted contribution of the wealthy class to the city in Erzincan case

Öz

An important factor that ensures the development of a city as intellectual, artistic, aesthetic, commercial and industrial is the interest of the wealthy class in these areas. In the interviews conducted with wealthy individuals residing in the city of Erzincan, it was concluded that there was no interest in developing them in the city of Erzincan. The activities they do especially outside of work life are spending time in coffee, playing card games, chatting with friends, watching TV and sitting at home. As the level of education increases, outdoor sports and traveling outside the city are added, albeit to a lesser extent. There was no significant trace of engaging in or supporting any intellectual and artistic activity. Enrichment in tangible assets cannot turn into cultural investments. People with increasing wealth aim to migrate towards the western regions. Its investments are in real estate, gold and foreign currency. They do not invest in corporate joint stock companies.

Anahtar Kelimeler

• Wealthy
• Erzincan
• Intellectual
• Art

Erzincan örneğinde varlıklı sınıfın şehrin kalkınmasına kısıtlı katkısı

Öz

Entelektüel, sanatsal, estetik, ticari, sanayi olarak bir şehrin kalkınmasını sağlayan önemli bir faktör varlıklı sınıfın bu alanlara ilgisidir. Erzincan şehrinde ikamet eden varlıklı bireylerle yapılan mülakatlarda Erzincan şehrinde bunları geliştirmeye yönelik ilginin oluşmadığı sonucuna varılmıştır. Özellikle iş hayatı dışında yaptıkları aktiviteler kahvede zaman geçirme, kâğıt oyunları oynama, arkadaşlarla sohbet, televizyon seyretme ve evde oturmaktır. Eğitim seviyesi arttıkça az da olsa doğa sporları ve şehir dışına seyahat eklenmektedir. Entelektüel ve sanatsal herhangi bir faaliyete girme, destekleme konusunda kayda değer bir iz bulunamamıştır. Maddi varlıklarda zenginleşme kültürel yatırımlara dönüşememektedir. Varlıkları artan kişiler batı bölgelerine doğru göç etmeyi hedeflemektedirler. Yatırımları gayrimenkul, altın ve döviz üzerinedir. Borsadaki kurumsal anonim şirketlere yatırım yapmamaktadırlar.

Anahtar Kelimeler

• Varlıklı
• Erzincan
• Entelektüel
• Sanat

Kaynakça

1. [1] Serdar M. “Medici Ailesi: Floransa’da Bir Ailenin Yükseliş Öyküsü”. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 14(2), 655-668, 2019.
2. [2] Akın MŞ. Kalkınma Ekonomisi. İstanbul, Türkiye, Mephisto Yayınları, 2005.
3. [3] James I. Büyük Matematikçiler: Euler'den Von Neumann'a. Çeviri: Öztürk C. İstanbul, İş Bankası Kültür Yayınları, 2013.
4. [4] Göçek FM. Burjuvazinin yükselişi, imparatorluğun çöküşü Osmanlı batılılaşması ve toplumsal değişme. Çeviri: Yıldız İ. Ankara, Türkiye, Ayraç Yayınevi, 1999.
5. [5] Zeytinoğlu E. İktisat tarihi. İstanbul, Türkiye, Meter Matbaası, 1976.
6. [6] Bakan S, Sabancılar Eren S. “2000’lerde Türkiye’de Burjuvazi Sınıfının Siyasal Dönüşümü”. Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 127-149, 2017.
7. [7] Marxist Glosary. “Bourgeois Society”. https://www.marxists.org/glossary/terms/b/o.htm#bourgeois-society (Erişim Tarihi:13.03.2021).
8. [8] Schumpeter JA. Capitalism, Socialism, and Democracy. New York: Harper, USA, 1942.

9. [9] Mardin Ş. Türk Modernleşmesi. İstanbul, Türkiye, İletişim Yayınları, 2014.
10. [10] Heper M. Türkiye’de Devlet Geleneği. Ankara, Türkiye, Doğubatı Yayınları, 2006.
11. [11] Keyder Ç. Türkiye’de Devlet ve Sınıflar. İstanbul, Türkiye, İletişim Yayınları, 2015.
12. [12] Lindisfarne N. Elhamdulillah Laikiz. İstanbul, Türkiye, İletişim Yayınları, 2002.
13. [13] Pamuk Ş. Dünyada ve Türkiye’de iktisadi büyüme, 1820-2005. Ankara, Türkiye, Hazine Uzmanları Derneği, 2007.
14. [14] Avcıoğlu D. Türkiye’nin düzeni dün-bugün-yarın. İstanbul, Türkiye, Tekin Yayınevi, 2001.
15. [15] Timur T. Türkiye’de Çok Partili Hayata Geçiş. Ankara, Türkiye, İmge Kitapevi, 2003.
16. [16] Beriş HE. “Egemenlik Kavramının Tarihsel Gelişimi ve Geleceği Üzerine Bir Değerlendirme”. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 63(01), 55-80, 2008.
17. [17] Akarçay E. “Türkiye’de İslam ahlakı ve kapitalizmin ruhu (olabilir mi?)”. VI. Ulusal Sosyoloji Kongresi, 179-199, Didim/Aydın, Türkiye, 1-3 Ekim 2009. http://www.sosyolojidernegi.org.tr/kutuphane/icerik/akarcay_erhan.pdf (Erişim Tarihi: 11.03.2021).
18. [18] Özer Ö. Dağtaş E. Popüler Kültürün Hakimiyeti- Bir Türkiye Hikayesi. Konya, Türkiye, Literatürk Academia, 2011.
19. [19] Nielsen J. “How Many Test Users in a Usability Study?” https://www.nngroup.com/articles/how-many-test-users/ (11.10.2021).
20. [20] Faulkner L. “Beyond the five-user assumption: Benefits of increased sample sizes in usability testing”. Behavior Research Methods, Instruments & Computers, 35(3), 379-383, 2003.
21. [21] Christensen CM, Hall T, Dillon K, Duncan DS. “Know Your Customers-Jobs to Be Done”. Harvard Business Review, 94(9), 54-62, 2016.
22. [22] Nielsen J. “Why You Only Need to Test with 5 Users”. https://www.nngroup.com/articles/why-you-only-need-to-test-with-5-users/ (11.10.2021).