From the Ottomans to the Republicans: Accommodation of the Kemalist Content in Between the Spiritual and the Temporal

Öz

The temporal in the kemalist content, resulted from the positivist ideology, especially as it relatedto the kemalist principle of secularism during the single party period. Consequently, even though the Ottoman “theocracy” had been a special case, the kemalist content in its opposition to the Ottoman State, opposed as well the spiritual element in public sphere. The reintegration of liberal Islam in public corresponded on the other hand,tokemalismbeing transformed. The article proposes that the kemalism as a process could transform in relationship to different historical contexts. In turn, the accommodation of the kemalist content in between the temporal and the spiritual depended on kemalism’s getting reinterpreted. This,while attributed a new role model to Turkey on the international scene, obeyed nevertheless the status of religion since the Ottoman Empireas submitted to State. The article concludes that kemalist accommodation to the spiritual has only been possiblewithin the reinterpretation of kemalism because the kemalist ideology, as an open ended process, permitted it

Anahtar Kelimeler

• Kemalism, Islam, spiritual, temporal, secularism, democracy

Osmanlılardan Cumhuriyetçilere: Manevi ve Dünyevi Arasında Kemalist İçeriğin Uzlaşımı

Öz

Kemalist içeriktekidünyevilik, özellikle, tek parti süresinde uygulanan kemalist laiklik ilkesine olan alakası söz konusu olduğunda, pozitivist ideolojiyle bağlantılıdır.Sonuç olarak Osmanlı “teokratik” yapısı özel bir durum içerse de, Osmanlı devletine karşıt niteliğiyle Kemalist içerik kamu alanında maneviyatın ifadesine de karşıt olmuştur. Diğer yandan, liberal İslam’ın kamu alanınatekrar dâhil olması, bizzat kemalizmin uğradığı değişimle ilgilidir. Bu makale, dolayısıyla, kemalizmin bir süreç olarak, farklı tarihsel çerçeveler gereğince dönüşebilir niteliğini savunmaktadır. Bunun karşılığında dünyevi ve manevi arasında kemalizmin uzlaşımı, kemalizmin yeniden yorumuna dayanmıştır. Bu ise, bir yandan Türkiye’ye uluslararası sahada yeni bir rol model yüklerken, diğer yandan Osmanlı İmparatorluğu’ndan bu yana süregelen dinin devlete bağlı statüsüne de dayanmıştır. Sonuç olarak makale, kemalizmin maneviyatla olan uzlaşımının, açık uçlu bir süreç olarak,kemalizmin yeniden yoruma izin verebilmesiyle gerçekleştiğini savunmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Kemalizm, İslam, manevi, dünyevi, laiklik, demokrasi

Kaynakça

1. Akçalı, E. ve Perinçek, M. (2009) “Kemalist Eurasianism: An Emerging Geopolitical Discourse in Turkey” Geopolitics, 14:550-569.
2. Akçam, T. (2003) “Türk Ulusal Kimliği Üzerine Bazı Tezler”, Bora, T. (eds.) Modern Türkiye’de Siyasi DüşünceMilliyetçilik, 2nd Edition, İstanbul, İletişim Yayıncılık.
3. Akşin, S. (2007) Kısa Türkiye Tarihi, İstanbul, 2nd Edition, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
4. Alam, A. (2009) “Islam and Post-Modernism: Locating the Rise of Islamism in Turkey” Journal of Islamic Studies, 20(3):352-375.
5. Apter, D.E. (1967) The Politics of Modernization, Chicago-London, The University of Chicago Press.
6. Aral, B. (1997) “Turkey’s Insecure Identity from the Perspective of Nationalism” Mediterranian Quarterly, 8(1):77-91.
7. Bagdonas, Ö.D. (2008) “The Clash of Kemalisms? Reflections on the Past and Present Politics of Kemalism in Turkish Political Discourse” Turkish Studies, 9(1):99- 114.
8. Berkes, N. (1978) Türkiye’de Çağdaşlaşma, İstanbul, Doğu-Batı Yayınları.

9. Cem, İ. (1999) Türkiye”de Geri Kalmışlığın Tarihi, 14th Edition, İstanbul, Can Yayınları.
10. Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi, İstanbul, İletişim Yayıncılık.
11. Çeçen, A. (2006) Kemalizm, 6th Edition, Ankara, Fark Yayınları.
12. Çiğdem, A. (2004) “Türk Batılılaşması’nı Açıklayıcı Bir Kavram: Türk Başkalığı-Batılılaşma, Modernite ve Modernizasyon” Kocabaşoğlu, (eds.) Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce-Modernleşme ve Batıcılık, 3rd Edition,İstanbul, İletişim Yayıncılık.
13. Gentile, E. (2000) “The Sacralization of Politics: Definitions, Interpretations and Reflections on the Question of Secular Religion” Totalitarian Movements and Political Religions, 1(1):18-55.
14. Georgeon, F. (2005) Türk Milliyetçiliğinin Kökenleri– Yusuf Akçura 1876-1935, 4th Edition,İstanbul, Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
15. Gönlübol, M. ve Kürkçüoğlu, Ö. (1985) “A General Look at Turkish Foreign Policy During the Period of Atatürk” Turkish Review,1:15-42.
16. Hall, S. (1998) Thatcherism and the Critics of the Left: The Hard Road to Renewal, London, Verso Press.
17. Houston, C. (2006) “The Never Ending Dance, Islamism, Kemalism and the Power of Self-Institution in Turkey” The Australian Journal of Anthropology, 17(2):161-178.
18. Karaveli, H.M. (2010) “An Unfulfilled Promise of Enlightenment: Kemalism and Its Liberal Critics” Turkish Studies, 11(1):85-102.
19. Kazancıgil, A. (1982) “Türkiye’de Modern Devletin Oluşumu ve Kemalizm” Kalaycıoğlu, et al. (eds.) Türkiye’de Siyaset- Süreklilik ve Değişim, İstanbul,Birikim Yayıncılık.
20. Kili, S. (2005) Türk Devrim Tarihi, 9th Edition, İstanbul, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
21. Kongar, E. (2000) 21. Yüzyılda Türkiye–2000’li Yıllarda Türkiye’nin Toplumsal Yapısı, 20th Edition, İstanbul, Remzi Yayınevi.
22. Kongar, E. (1986) “Turkey’s Cultural Transformation”, Renda et al.(eds.) The Transformation of Turkish Culture, the Atatürk Legacy, Princeton, The Kingston Press.
23. Mahçupyan, E. (2008) Türkiye’yi Anlamak, İstanbul, İletişim Yayıncılık.
24. Mango, A. (1968) Turkey, New York, Walker and Company Press.
25. Mardin, Ş. (1995) Türkiye’de Toplum ve Siyaset– Makaleler1, 5th Edition, İstanbul, İletişim Yayıncılık.
26. Mardin, Ş. (1993) “The Nakshibendi Order of Turkey” Marty et al.(eds.) Fundamentalism and the State: Remaking Politics, Economies and Military, Chicago, IL The University of Chicago Press.
27. Mateescu, D.C. (2006) “Kemalism in the Era of Totalitarianism: A Conceptual Analysis” Turkish Studies, 7(2):225-244.
28. Mumcu, A. (1996) Tarih Açısından Türk Devriminin Temelleri ve Gelişimi, İstanbul, İnkılap Yayınevi.
29. Phillips, L. (1998) “Hegemony and Political Discourse: The Lasting Impact of Thatcherism” Sociology, 32(24):847-367.
30. Oran, B. (1999) Atatürk Milliyetçiliği- Resmi İdeoloji Dışı Bir İnceleme, 5th Edition, Ankara, Bilgi Yayınevi.
31. Oran, B. (2008) “Aramıza Hoş geldin Atatürk” Radikal (November 9).
32. Özbudun, E. (2007) Çağdaş Türk Politikası– Demokratik Pekişmenin Önündeki Engeller, 3rd Edition, Istanbul, Doğan Yayınevi.
33. Özbudun, E. (1993) Türk Anayasa Hukuku, İstanbul, Yetkin Yayınevi. Özlem, D. (2004) “Türkiye’de Pozitivizm ve Siyaset”, Kocabaşoğlu, U. (eds.), Modern Türkiye”de Siyasi Düşünce–Modernleşme ve Batıcılık, 3rd Edition, İstanbul, İletişim Yayıncılık.
34. Reynolds, M.A. (2012) Echoes of the Empire: Turkey’s Crisis of Kemalism and the Search for an Alternative Policy, Washington DC, Brookings Institution Press.
35. Sander, O. (2005) Siyasi Tarih–İlk Çağlardan 1918”e, 14th Edition, İstanbul, İmge Yayınevi.
36. Sarıbay, A.Y. (1995) Postmodernite, Sivil Toplum ve İslam, 2nd Edition, İstanbul, İletişim Yayıncılık.
37. Sarıca, M. (1993) 100 Soruda Siyasi Düşünce Tarihi, 6th Edition, İstanbul, Gerçek Yayınevi.
38. Shaw, S.J. ve Shaw, E.K. (1983) Osmanlı İmparatorluğu ve Modern Türkiy –2., İstanbul, E Yayınları.
39. Taha, P (2002) Türkiye’de Anayasalar, İstanbul, İletişim Yayıncılık.
40. Taşpınar, Ö. (2008) Turkey’s Middle East Policies, Between Neo-Ottomansim and Kemalism, Washington DC, Carnegie Middle East Center.
41. Timur, T. (2001) Türk Devrimi ve Sonrası, 5th Edition, İstanbul, İmge Yayınevi.
42. Timur, T. (1998) “Osmanlı Mirası” Schick, et al.(eds.) Geçiş Sürecinde Türkiye, 3rd Edition, İstanbul, Belge Yayınları.
43. Timur, T. (1986) Osmanlı Kimliği, İstanbul, Hil Yayınları.
44. Toker, N. ve Tekin, S. (2004) “Batıcı Siyasi Düşüncenin Karakteristikleri ve Evreleri: Kamusuz Cumhuriyet’ten Kamusuz Demokrasi’ye” Kocabaşoğlu, U. (eds.) Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce–Modernleşme ve Batıcılık, 3rd Edition, İstanbul, İletişim Yayıncılık.
45. Toprak, B. (1986) “Türkiye’de Dinin Denetim İşlevi” Kalaycıoğlu,et al.(eds.) Türkiye’de Siyaset-Süreklilik ve Değişim, İstanbul, Der Yayıonları.
46. Tunaya, T.Z. (2003) Türkiye’de Siyasal Gelişmeler (1876-1938), 2nd Edition, İstanbul, Bilgi Üniversitesi Yayınları.
47. Tunçay, M. (2006) Eleştirel Tarih Yazıları, İstanbul, Liberte Yayınları.
48. Türköne, M. (2000) “Milli Devlet-LaiklikDemokrasi”, Kalaycıoğlu, vd.(eds.) Türkiye’de SiyasetSüreklilik ve Değişim, İstanbul, Der Yayınları.
49. Ülken, H.Z. (1998) Türkiye’de Çağdaş Düşünce Tarihi, 5th Edition, İstanbul, Ülken Yayınları.
50. Yılmaz, H. (2007) “Islam, Sovereignty, and Democracy: A Turkish View” The Middle East Journal, 61:477-493.
51. Zürcher, E.J. (1998) Modernleşen Türkiye’nin Tarihi, 3rd Edition,İstanbul, İletişim Yayıncılık.