Effect on Employment of the Investment Incentives and Fixed Investments in Turkey: Panel Data Analysis

Öz

Incentives are the instruments of economic policy followed by decision makers and governments to eliminate regional imbalances and for the country’s well-being in developed and developing countries for a long time. State can provide investment through incentives to places will not do with own budget by using the facilities of private sector investment. The aim of this study is to examine the effect on employment of the investment incentive certificates and fixed investments using panel regression model for 81 provinces in Turkey in 2001-2012. According to analysis results, the effect on employment of the investment incentives and fixed investments is statistically significant and positive

Anahtar Kelimeler

• Investment Incentives, fixed investments, employment, panel data analysis

Türkiye’de Yatırım Teşvikleri ve Sabit Yatırımların İstihdam Üzerine Etkisi: Panel Veri Analizi

Öz

Teşvikler, uzun süreden beri gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde ülkenin refahını arttırmak ve bölgesel dengesizlikleri ortadan kaldırmak için hükümetler ve karar alıcılar tarafından izlenen ekonomik politika araçlarındandır. Devlet, teşvikler sayesinde kendi bütçesiyle yatırım yapamadığı yerlere özel teşebbüsün imkanlarını kullanarak yatırım yapılmasını sağlayabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de 20012012 yılları arasında 81 ilde düzenlenen yatırım teşvik belgelerinin ve sabit yatırımların istihdama olan etkisini panel regresyon model kullanılarak incelemektir. Bu çalışmadan elde edilen bulgular hem teşvik sayısının hem de sabit yatırımların istihdam üzerindeki etkisinin istatistiki olarak anlamlı ve pozitif olduğunu göstermiştir

Anahtar Kelimeler

• Yatırım teşvikleri, sabit yatırımlar, istihdam, panel veri analizi

Kaynakça

1. Akan, Y. ve Arslan, İ. (2008) “Türkiye’de Sektörel Ya- tırım Teşvik Belgeleri ile İstihdam Analizi: Doğu Anadolu Bölgesi Üzerine Bir Uygulama (1980-2006)” Çalışma ve Toplum, 1: 107-119.
2. Armstrong, H.W. ve Taylor, J. (2000) Regional Econo- mics and Policy, 3. Baskı, Oxford, Blackwell.
3. Ardıç, A.A. (1994) “Türkiye’de 1980 Sonrası yatırım Teşvik Uygulamaları ve Tarımsal Yatırımlardaki Gelişme- ler” Tarım Ekonomisi Dergisi, 2:62-74.
4. Ay, H.M. (2005) “Yatırım Teşviklerinin Sabit Serma- ye Yatırımları Üzerindeki Etkisi” Selçuk Üniversitesi Kara- man İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 5 (2):176-184.
5. Ayan, E.(2012) “Türk Bankacılık Sektöründe İstih- dam Analizi ve İstihdamın Arttırılması Olanakları”, Busi- ness and Economics Research Journal, 3(1):41-57
6. Ayele, S. (2006) “The Industry and Location Impacts of Investment Incentives on Sme’s Start-up in Ethiopia” Journal of International Development, 18:1-13.
7. Baltagi, B.H. (1995) Econometric Analysis of Panel Data, England, John Wiley & Sons Ltd.
8. Baltagi, B.H. (2008) “Econometric Analysis of Panel Data” U.K, John Wiley & Sons Ltd.

9. Bayraktutan, Y. ve Demirtaş, I. (2011) “Gelişmek- te Olan Ülkelerde Cari Açığın Belirleyicileri: Panel Veri Analizi” Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Der- gisi, 22(2):1-28.
10. Blomström, M., Kokko, A. ve Mucchielli, J.L. (2003) “The Economics of Foreign Direct Investment Incenti- ves” Foreign Direct Investment in the Real and Financial Sector of Industrial Countries, 37-60.
11. Bondonio, D. ve Greenbaum, R. T. (2006)  “Do Business Investment Incentives Promote Employment in Declining Areas? Evidence from EU Objective-2 Re- gions” European Urban and Regional Studies, 13(3):225- 244.
12. Çetin, M. ve Ecevit, E. (2010) “Sağlık Harcamaları- nın Ekonomik Büyüme Üzerindeki Etkisi OECD Ülkele- ri Üzerine bir Panel Regresyon Analizi” Doğuş Üniversitesi Dergisi, 11(2): 166-182.
13. Çiloğlu, İ. (1997) “Teşvik Sisteminin Değerlendiril- mesi” Hazine Dergisi, 8:1-15.
14. Çiloğlu, İ. (2000) “Teşvik Politikasının Yönlendirme Gücü” Hazine Dergisi, 13:29-49.
15. Devlet Planlama Teşkilatı (1991) “Yatırım Teşvikleri- nin Tarihi Seyri ve Son On Yılın İstatistikleri” Ankara, Teşvik ve Uygulama Başkanlığı.
16. Devlet Planlama Teşkilatı (2006) Dokuzuncu Kalkın- ma Planı (2007-2013), Ankara.
17. Devlet Planlama Teşkilatı (2007) “Dokuzuncu Kalkın- ma Planı Devlet Yardımları Özel İhtisas Komisyonu Rapo- ru” Ankara, DPT Yayınları.
18. Dicken, P. ve Ticknell, A. (1992) “Competitors Or Collaborators? The Structure of Inward Investment Pro- motion in Northern England” Regional Studies, 26:99- 114.
19. Dougherty, C. (2007) Introduction to Econometrics NewYork, Oxford University Press.
20. Erkan, V. (1999) “Dıs Proje Kredisi Kullanan Kamu Yatırımlarının Gelisimi ve Değerlendirilmesi (1988- 1997)” DPT Uzmanlık Tezi, Ankara DPT, İktisadi Sek- törler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü.
21. Greene, W.H. (2003) Econometric Analysis New York, McMillan.
22. Gujarati, D.N. (2004) Basic Econometrics, New York, McGraw-Hill.
23. Gülmez, M. ve Yalman, İ.N. (2010) “Yatırım Teşvik- lerinin Bölgesel Kalkınmaya Etkileri” Atatürk Üniversitesi İİBF Dergisi, 24(2):235-257.
24. Hsiao, C. (1985) “Benefits and Limitations of Panel Data” Econometric Reviews, 4(1):121-174.
25. Hsiao, C. (2003) “Analysis of Panel Data” New York, Cambridge University Press.
26. Im, K.S., Pesaran, H. M. ve Shin, Y. (2003) “Testing for Unit Roots in Heterogeneous Panels” Journal of Eco- nometrics, 115:53-74.
27. Jonhston, J. ve Dinardo, J. (1997) Econometric Met- hods, New York, McGraw-Hill.
28. Kalkınma Bakanlığı (2013) Onuncu Kalkınma Planı (2014-2018), Ankara.
29. Karaaslan, A. ve Yıldız, F. (2011) “Telekomünikas- yon Sektöründe Regülasyon ve Özelleştirmenin Etkileri: OECD Ülkeleri Üzerine Ampirik Bir Çalışma” Yönetim ve Ekonomi, 18(2):1-21.
30. Karaca, B. (2004) “Türkiye’deki Bölgelerarası Geliş- me Farklarının Azaltılmasında Teşvik Uygulamalarının Etkinliği” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
31. Karakurt, A. (2010) “Küresel Kriz Ortamında Yatırım Teşvikleri”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 65-2:143-163.
32. Kennedy, P. (2006) “Ekonometri Klavuzu” Çev. Mu- zaffer Sarımeşeli ve Şenay Açıkgöz, 5.Baskı, Ankara, Gazi Kitabevi.
33. Levin, A., Lin, C.F. ve Chu, C.S.J. (2002) “Unit Root Tests in Panel Data: Asymptotic and Finite Sample Pro- perties” Journal of Econometrics, 108:1-24.
34. Liard-Muriente, C.F. (2007) “US and EU Experien- ces of Tax Incentives” Area, 39 (2):186-194.
35. Martin, R. (1998) “Regional Incentive Spending for European Regions” Regional Studies, 32 (6):527-536.
36. Narin, M. (2012) “Türkiye’de Yatırımlar ve Yatırım Teşvikleri” Dokuz Eylül Üniversitesi, 3. Ulusal İktisat Kongresi,  29 Şubat-2 Mart, İzmir.
37. Özer, M ve Biçerli, K. (2003) “Türkiye’de Kadın İş- gücünün Panel Veri Analizi” Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1):55-86.
38. Peters, A. ve Fisher, P. (2004) “The Failures of Eco- nomic Development Incentives” Journal of the American Planning Association, 70(1):27-37.
39. Petrakis, P. (2012) “Human Incentives” The Greek Economy and the Crisis, 233-268.
40. Sandalcılar, A.R. (2012) “BRIC Ülkelerinde Ekono- mik Büyüme ve İhracat Arasındaki İlişki: Panel Eşbütün- leşme ve Panel Nedensellik” Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(1):161-179.
41. Schalk, H.J. ve Gerhard, U. (2000) “Regional In- vestment Incentives in Germany: Impacts on Factor and Growth” The Annals of Regional Science, 34:173-195.
42. Schwartz, D., Pelzman, J. ve Keren, M. (2008) “The Ineffectiveness of Location Incentive Programs: Evidence from Puerto Rico and Israel” Economic Development Qu- arterly, 22(2): 167-179.
43. Serdengeçti, T. (2000) Türkiye’de Yatırım Teşvik Uygu- lamaları, Ankara, T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı Teşvik ve Uygulama Genel Müdürlüğü Yayınları.
44. Şahin, M. ve Uysal, Ö. (2011) “Bölgesel Kalkınma Çerçevesinde Yatırım Teşviklerinin Shift-Share Analizi” Maliye Dergisi, 160:111-138.
45. Tatoğlu, F. (2012) “Panel Veri Ekonometrisi” İstan- bul, Beta Basım A.Ş.
46. Türkiye Cumhuriyeti, Ekonomi Bakanlığı, Ya- tırım Teşvik İstatistikleri, http://www.ekonomi. gov.tr/index.cfm?sayfa=EE7EE7B1-D8D3-8566- 45201CE77E5F0FDD (14.03.2013).
47. UNCTAD (2000) “Tax Incentives and Foreign Direct Investment: A Global Survey” United Nations, New York.
48. Verdugo, A.R. (2006) “Regional Incentives For In- vestment in Mexico: The Accelerated Depreciation Re- forms” 99th. Annual Conference on Taxation.
49. Yalçın, H. (1999) Yatırım İndirimi, İstanbul, Kılavuz Yayınevi.
50. Yavan, N. (2011a) “Teşviklerin Sektörel ve Bölgesel Analizi: Türkiye Örneği” Ekonomik ve Mali Araştırma Yarışması, Ankara, Maliye Hesap Uzmanları Vakfı Yayın- ları.
51. Yavan, N.  (2011b) “Teşviklerin Bölgesel Ekonomik Büyüme Üzerindeki Etkisi: Ampirik Bir Analiz” Ekono- mik Yaklaşım, 22(81):65-104.
52. Yavan, N. (2012) “Türkiye’de Yatırım Teşviklerinin Bölgesel Belirleyicileri: Mekânsal ve İstatistiksel Bir Ana- liz” Coğrafi Bilimler Dergisi, 10(1):9-37.
53. Yavuz, A. (2010) “Bir Maliye Politikası Aracı Olarak Yatırım Teşviklerinin Rekabet Koşulları Altında Özel Ke- sim Yatırımları ve İstihdam Üzerine Etkisi: Ekonometrik Bir Analiz” Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(1):83-101.
54. Yayar, R. ve Demir, Y. (2012) “Bölgesel Kalkınma ve Yatırım Teşvikleri: Tokat İlinde Bir Uygulama” Erci- yes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 39:119-146.