The Political Economy of Late Development and Domestic Production in Turkish Economy

Öz

The literature of development economics describes the countries that failed to catch up with the Industrial Revolution, which began in England, as late developed countries. Some countries such as Germany and Japan which have taken significant steps towards development through second generation industrial revolution are characterized as the late developed countries by literature. On the other hand, South Korea, Taiwan, Hong Kong and Singapore, also known as the Asian Tigers, are classified as late-late developed countries. During this development process, the most important questions to be directed to Turkey are that “Where will the exact position of Turkey be in the future?” and maybe more importantly “How will Turkey take a position in the global economy?” Although Turkey has been caught by the middle income trap with its nearly ten thousand dollars of income, Turkey has begun to be known among the emerging economies considering her geographical location, young population and efforts on domestic production. The study intends to investigate the probability of dissociation of Turkey from the emerging countries such as MINT, MIKTA and N-11 with which Turkey is also associated in terms of its domestic production capability and experience by starting to make use of the experience of the late developed and late-late developed countries, and it also discusses to what extent the country needs to have economics policy in this regard

Anahtar Kelimeler

• Late-Development, Domestic Production, Technological Learning, Emerging Economies

Türkiye Ekonomisinde Geç Kalkınmanın ve Yerli Üretimin Ekonomi Politiği

Öz

Kalkınma ekonomisi yazını İngiltere’nin başlattığı Sanayi Devrimini yakalayamayan ülkeleri geç kalkınan ülkeler olarak tanımlamaktadır. İkinci kuşak sanayi devrimi ile kalkınma yolunda önemli adımlar atan Almanya, Japonya gibi ülkeleri geç kalkınan ülkeler olarak tanımlayan literatür, Asya Kaplanları olarak da adlandırılan Güney Kore, Tayvan, Hong Kong ve Singapur’u ise geç-geç kalkınan ülkeler olarak sınıflandırmaktadır. Bu gelişim sürecinde, Türkiye açısından sorulması gereken en önemli soru “Türkiye’nin gelecekte, küresel ekonomide nerede ve daha önemlisi nasıl bir konum alacağı”dır. Yaklaşık on bin dolarlık bir gelir düzeyi ile orta gelir tuzağına yakalanmış olmasına karşın coğrafi konumu, genç nüfusu, yerli üretim konusunda gösterdiği çabalar göz önünde bulundurulduğunda yükselen ekonomiler arasında anılmaya başlamıştır. Çalışma, geç kalkınan ve geç-geç kalkınan ülkelerin tecrübelerinden yola çıkılarak Türkiye’nin birlikte anıldığı MINT, MIKTA ve N-11 gibi yükselen ülke ekonomileri arasından özellikle yerli üretim beceri ve tecrübeleri bakımından ayrışma ihtimalini sorgulamakta ve bu kapsamda nasıl bir ekonomipolitiğe sahip olması gerektiğini tartışmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Geç-Kalkınma, Yerli Üretim Teknolojik Öğrenme, Yükselen Ekonomiler

Kaynakça

1. Akamatsu, K. (1961) A Theory of Unbalanced Growth in the World Economy. Weltwirtschaftliches Archiv, :196–217.
2. Akamatsu, K. (1962) A Historical Pattern of Economic
3. Growth in Developing Countries. Journal of Developing Economies, 1(1):3-25. Akkemik, K.A. (2009) Industrial Development in East
4. Asia: A Comparative Look at Japan, Korea, Taiwan, and Singapore, Hackensack & New Jersey: World Scientific. Akkemik, K.A. (2012) “Dependence on Imported
5. Inputs and Implications for Technology Transfer in Turkey”. Designing Public Procurement Policies in Developing Countries: How to Foster Technology Transfer and Industrialization in the Global Economy. Yülek M.A., Travis K.T., USA:Springer Amsden, A.H. (1989) Asia’s Next Giant: South Korea and Late Industrialization, New York: Oxford University Press.
6. Atlı, A. (2013) “Değişen Çin ve Kriz Sonrası Dünya
7. Düzenindeki Rolü”, F.Şenses, Z.Öniş ve C. Bakır (eds) Ülke Deneyimleri Işığında Küresel Kriz ve Yeni Ekonomik Düzen, İstanbul: İletişim Yayınları Aytaç, S.E. (2013) “Türkiye: Dengeli ve Sürdürülebilir
8. Yüksek Büyüme Peşinde”, F.Şenses, Z.Öniş ve C. Bakır (eds) Ülke Deneyimleri Işığında Küresel Kriz ve Yeni Ekonomik Düzen, İstanbul: İletişim Yayınları Ballance, R.H., Ansari, J.A. ve Dinger, H.W. (1985)

9. Uluslararası Ekonomi ve Sınaî Kalkınma. İstanbul: Çağlayan Kitabevi Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı (2011) Sanayi
10. Strateji Belgesi (2011-2014), Ankara
11. Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı (2015) Sanayi
12. Strateji Belgesi (2015-2018), Ankara
13. Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı (2015) Türkiye
14. Sanayi Stratejisi Belgesi’ne (2011-2014) İlişkin
15. Uygulama, İzleme ve Değerlendirme Raporları Serisi, Çevrimiçi Erişim Adresi: http://sanayipolitikalari. sanayi.gov.tr/Public/StrategieReports Chang, HJ. (2009) Kalkınma Reçetelerinin Gerçek Yüzü.
16. İstanbul: İletişim Yayınları Chang, HJ. ve Grabel, I. (2004) Reclaiming Development:
17. An Alternative Economic Policy Manual, London: Zed Book Chopra, Aneesh (2014) Innovative State: How New
18. Technologies Can Transform Government, NewYork: Atlantic Monthly Press Dervişoğlu, F.M. (2010) Nuri Demirağ: Türkiye’nin
19. Havacılık Efsanesi, İstanbul: Ötüken Neşriyat Elisa Elektronik (2014) Özel Elektronik Sistemler,
20. Çevrimiçi Erişim Adresi: http://www.elisa.com.tr/ coezuemler/oezel-elektronik-sistemler, (01.08.2014)
21. Frank, A.G. (2010) Yeniden Doğu: Asya Çağında Küresel
22. Ekonomi, Ankara: İmge Kitabevi Yayınları Freeman, C. ve Louça, F. (2013) Zaman Akıp Giderken.
23. İstanbul: İthaki Yayınları Freeman, C. ve Soete, L. (1997) The Economics of
24. Industrial Innovation. London and Washington: Pinter Gerschenkron, A. (1962) Economic Backwardness in
25. Historical Perspective, Belknap Press Henderson, W. (1983) Friedrich List-Economist and Visionary, London. Frank Cass.
26. Johnson, C.A. (1982) MITI and the Japanese Miracle:
27. The Growth of Industrial Policy, 1925-1975, Stanford:
28. Stanford University Press. Karagöl, E.T. (2014) “Kıtalar Arası Ekonomik İşbirliği:
29. MIKTA”, SETA-Perspektif, Sayı 62. Karahan, H. (2014) “Küresel Ekonomi ‘Taze’ Bir Soluk
30. Ararken: Hoşçakal ‘BRIC’, Merhaba MINT”, Seta-Analiz, Sayı:100 Kayıçı, F. (2011) “Sanayi Strateji Belgesi Üzerine Bir
31. Değerlendirme” SETA Analiz, Sayı: 43 Kazgan, G. (2006) Tanzimattan 21. Yüzyıla Türkiye
32. Ekonomisi, İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları Kepenek, Y. ve Yentürk, N. (2001) Türkiye Ekonomisi,
33. İstanbul: Remzi Yayınları Koo, H. (1984) “The Political Economy ofIncome
34. Distrubution in South Korea: The Impact of State’s Industrialization Policies”, World Development, (10):1029-1037.
35. Kozlu, C. (2003) Türkiye Mucizesi için Vizyon Arayışları ve Asya Modelleri. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
36. Kuruç, B. (2011) Mustafa Kemal Döneminde Ekonomi,
37. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları Küçükkiremitçi, O. (2011) “Türkiye Sanayi Strateji
38. Belgesi Temelinde İmalat Sanayinin Yapısal Analizi”, Memleket Siyaset Yönetim Dergisi, 15:53-94. Lall, S. (1994) “The East Asian Miracle: Does the Bell
39. Toll for Industrial Strategy?”, World Development, (4):645-654
40. Lall, S. (2009) “Sanayileşme Stratejisini Yeniden
41. Düşünmek: Küreselleşme Çağında Devletin Rolü”, Fikret Şenses (eds.) Neoliberal Küreselleşme ve Kalkınma, İstanbul: İletişim Yayınları List, F. (1841) The National System of Political Economy, London: Longmans
42. Mazzucato, Mariana (2013). The Entrepreneurial State:
43. Debunking Public vs. Private Sector Myths, London: Anthem Press Mah, J.S. (2007) “Industrial Policy and Economic
44. Development: Korea’s Experience”, Journal of Economic Issues, 41(1), 77-92. Mathews,J.A. (2002) “The Origins and Dynamics of
45. Taiwan’s R&D Consortia”, Research Policy, 31(4):633– NTVMSNBC (2000) “Türkiye’de Bilişimin Öyküsü”,
46. Çevrimiçi Erişim Adresi: http://arsiv.ntvmsnbc.com/ news/28088.asp, (21.08.2014)
47. Oğuz, Ş. (2013). “Kurumsalcı Bir Kurgu Olarak
48. Kalkınmacı Devlet: Tarihsel ve Kuramsal Bir Eleştiri”, Amme İdaresi Dergisi, 46(4): 107-128. Okar, A. (2010) Türkiye’de Tayyarecilik, İstanbul: Yapı
49. Kedi Kültür Yayınları Orbay, Z. (2009) Türkiyeıde Havacılık ve Uçak Yapımı,
50. İstanbul: Türk Bilim Tarihi Kurumu Öniş, Z. Ve Kutlay, M. (2013) “Rising Powers in a
51. Changing Global Order: The Political Economy of Turkey in the Age of BRICs”, Third World Quarterly, (8):1409-1426.
52. Öniş, Z. ve Şenses, F. (2009) "Küresel Dinamikler, Ülkeiçi
53. Koalisyonlar ve Reaktif Devlet: Türkiyeınin Savaş Sonrası Kalkınmasında Önemli Politika Dönüşümleri", Fikret Şenses (eds.) Neoliberal Küreselleşme ve Kalkınma: Seçme Yazılar, İstanbul: İletişim Yayınları Özel, I. (2013) “Krize Krizlerle Hazırlanmak: Meksika
54. Ekonomisinde Süreklilik ve Dönüşüm”, F.Şenses, Z.Öniş ve C. Bakır (eds) Ülke Deneyimleri Işığında Küresel Kriz ve Yeni Ekonomik Düzen, İstanbul: