Organization Theory Field in Turkish Management/Organization Literature: An Analysis of The Postgraduate Theses in The Period Between 2002-2013

Öz

This study investigates the evolution of organizational theory in Turkey through the postgraduate theses at CoHE Thesis Database between 2002-2013. The organization theory theses in the CoHE Thesis Database from 2002 to 2013 analyze with content analysis. Research results show that, the most theses found in 2007 then the other years. In addition, the PhD theses are more than the master theses and the new institutional theory is the most dominant organization theory in the theses. Finally, the majority of the theses depend on the emprical and quantitative methods with the most using of questionnaire

Anahtar Kelimeler

• Organizational Theory Field in Turkey, Organizational Theories, Turkish Management Literature

Türk Yönetim/Örgüt Yazınında Örgüt Kuramı Çalışma Alanı: 2002-2013 Yılları Arası Bir Değerlendirme

Öz

Bu çalışma, Türkiye’deki örgüt kuramı çalışma alanının evrimini 2002-2013 yılları arasında yazılan ve YÖK Tez Veritabanı’nda yer alan lisansüstü tezler üzerinden incelemektedir. YÖK Tez Veritabanı’nda yer alan 2002-2013 yılları arasındaki örgüt kuramları ile ilgili lisansüstü tezler içerik analizine tabi tutulmuştur. Araştırma bulguları, örgüt kuramları ile ilgili lisansüstü çalışmaların diğer yıllara nazaran en fazla 2007 yılına ait olduğunu göstermektedir. Buna ek olarak, lisansüstü tezler içerisinde doktora tezlerinin çoğunlukta ve lisansüstü tezlerde yeni kurumsal kuramın hâkim örgüt kuramı olduğu söylenebilir. Son olarak, incelenen dönemdeki lisansüstü tezlerin çoğunluğunun görgül olduğu ve görgül çalışmalar da genellikle veri toplama aracı olarak anketin kullanıldığı nicel araştırmalardır

Anahtar Kelimeler

• Türkiye’de Örgüt Kuramı Alanı, Örgüt Kuramları, Türk Yönetim Yazını

Kaynakça

1. Alakavuklar, O. N. (2010). Eleştirel Bakış Açısı: Türkiye İçin Bir Lüks mü Yoksa Gereklilik mi?. 18. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitabı, Adana : Çukurova Üniversitesi. (s. 290-299).
2. Alakavuklar, O. N. ve Parker, M. (2011). Responsibility and the Local: The Prospects for Critical Management in Turkey. Critical Perspectives on International Business, 7(4), 326-342.
3. Baum, J. A., ve Rowley, T. J. (2002). Companion to Organizations: An Introduction. Baum, J. A. (Ed.). The Blackwell Companion to Organizations içinde (s. 1-34.). New York: Blackwell Publishers
4. Benligiray, S. (2009). Türkiye’de İnsan Kaynakları Yönetimi Alanında Yapılan Lisansüstü Tezler ve Bu Tezlerde İncelenen Temaların Analizi: 1983-2008 Dönemi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 4(1), 167-197.
5. David, R. J., ve Bitektine, A. B. (2009). The Deinstitutionalization of Institutional Theory? Exploring Divergent Agendas in Institutional Research. Buchanan, D., & Bryman, A. (Eds.). The Sage Handbook of Organizational Research Methods içinde (s. 160-175.). London: SAGE.
6. Davis, G. F. (2006). Mechanisms and the Theory of Organizations. Journal of Management Inquiry, 15(2), 114-118.
7. Davis, G. F. (2010). Do Theories of Organizations Progress?. Organizational Research Methods, 13(4), 690-709.
8. Duygulu, E. ve Bağcı, Z. (2008), Örgüt ve Yönetim Yazınında Dört Kuram ve Türk Yönetim Yazınına Yansımaları, 16. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitabı. Antalya: İstanbul Kültür Üniversitesi, (s. 866‐869).

9. Erçek, M. (2004). Çeviri, Aktör Ağları Ve Eksik/Öncül Kurumsallaşma: Türkiye’deki Mesleki Personel/İnsan Kaynakları Söyleminin Yeniden Kurgulanması, 1960- 1999. Yönetim Araştırmaları Dergisi, 4(2), 129-195.
10. Erçek, M. (2006). HRMization in Turkey: Expanding the Rhetoric-reality Debate in Space and Time. The International Journal of Human Resource Management,17(4), 648-672.
11. Erçek, M., ve Say, A. İ. (2008). Discursive Ambiguity, Professional Networks, and Peripheral Contexts: The Translation of Total Quality Management in Turkey, 1991-2002. International Studies of Management and Organization,38(4), 78-99.
12. Erdemir, E. (2008). Yönetim ve Örgüt Araştırmalarında Ölçek Kullanımı: Yönetim Organizasyon Kongre Bildirileri Örneği, 16. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi, 16-18 Mayıs 2008, İstanbul Kültür Üniversitesi, Bildiriler Kitabı.
13. Erdemir, E. (2009). Türkiye’de Yönetim/Örgüt Alanının Gelişimi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(1), 7-12.
14. Erel, D. (2002). Yeni Kurumsalcı Yaklaşım Örgütlerinin Analizinde bir Paradigma Değişimine İşaret Ediyor mu?. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. (12), 88-107.
15. Gölbaşı, Ş. (2010). 18. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi’nin ardından değerlendirme ve öneriler. International Journal of Human Sciences, 7(2), 461-467.
16. Gölbaşı, Ş. (2014) Gereksinimden Pratiğe: Bir ProtoKurum Olarak YÖYSEM V.Örgüt Kuramı Çalıştayı Bildirileri Kitabı. İstanbul Şehir Üniversitesi, İstanbul.
17. Greenwood, R., Oliver, C., Suddaby, R., ve SahlinAndersson, K. (Eds.). (2008). The SAGE Handbook of Organizational Institutionalism. Los Angeles: SAGE. Gürol, Y., Doğrusoy, G. ve Özen, A. (2004).
18. Yönetim Alanında Çalışan Türk Akademisyenlerin Çalışmalarında Kullandıkları Modern Sonrası Teoriler Üzerine Bir İnceleme. 12. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi. Bursa: Uludağ Üniversitesi. (s. 136-139).
19. Haveman, H. A., ve David, R. J. (2008). Ecologists and Institutionalist: Friends or Foes? Greenwood, R., Oliver, C., Suddaby, R., & Sahlin-Andersson, K. (Eds.). The Sage Handbook of Organizational Institutionalism içinde (s. 573-595). Los Angeles: SAGE
20. Kutanis, R. Ö., Bayraktaroğlu, S., ve Yıldırım, E. (2007). Nitel Araştırmanın Dayanılmaz Hafifliği-2: İdealler ve Gerçekler. 15. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitabı. Sakarya: Sakarya Üniversitesi. (s. 233-243).
21. Lounsbury, M. (2013). In Defense of Organization and Management Theory (OMT): Challenges and Opportunities for Organization Studies.
22. IOA Conversation Series. Copenhagen Business School. http://www.cbs.dk/files/cbs.dk/lounsbury_ cbs_2013_conversation_piece_final.pdf. March, J. G. (2007). The Study of Organizations and Organizing Since 1945. Organization Studies, 28(1), 9-19.
23. Özcan, K. (2012). From The Frankfurt School to Business Schools: Critical Management Studies in Turkey. International Journal of Organizational Analysis, 20(1), 107-123.
24. Özen, Ş. (2002a). Bağlam, Aktör, Söylem ve Kurumsal Değişim: Türkiye’de Toplam Kalite Yönetimin Yayılım Süreci. Yönetim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 47-90.
25. Özen, Ş. (2002b). Toplam Kalite Yönetiminin Türkiye’de Yeniden Kurgulanması: Koşul Bağımlı Türdeşleşme Tezinin Bir Testi. Amme İdaresi Dergisi, 35(1), 105-142. Özen, Ş. (2004). Örgütsel analizde Türkiye kaynaklı kurumsal kuram çalışmaları. Yönetim Araştırmaları Dergisi, 4(2), 89-100.
26. Özen, Ş. (2007). Yeni Kurumsal Kuram: Örgütleri Çözümlemede Yeni Ufuklar ve Yeni Sorunlar. A.S. Sargut ve Ş. Özen (Der). Örgüt Kuramları içinde (s. 237-331). Ankara: İmge.
27. Özen, Ş. (2009). Yönetim Uygulamalarının Uluslararası Transferinde Retorik Dizilerinin Değişmesi. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi. 4 (2): 261-269.
28. Özen, Ş. (2010). Rhetorical Strategies of Indigenous and Foreign Management Practices: A Center-Periphery Comparison. Lizbon’da gerçekleşen 26. Avrupa Örgüt Çalışmaları Grubu (EGOS) Kolokyumu’nda sunulan bildiri.
29. Özen, Ş. ve Kalemci, A. (2009). Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi’nin Doğuşu, Kurumsallaşması ve Alana Etkileri. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(1), 79-112. Sargut, A.S. ve Özen, Ş. (2007). Örgüt Kuramları, Ankara: İmge.
30. Sargut, S. ve Özen, Ş. (2007). Örgüt Kuramlarına Genel Bir Bakış: Karşılaştırmalı Bir Çözümleme. A.S. Sargut ve Ş. Özen (Der). Örgüt Kuramları içinde (s. 11-34). Ankara: İmge.
31. Sarvan, F. (2002). 10. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Notları. Akdeniz Üniversitesi İİBF Dergisi, 4, 199-204.
32. Sayılar, Y. (2005). İnsan Kaynakları Yönetimi Alanı’nın Türkiye’deki Gelişim Çizgisi: Yönetim Organizasyon Kongreleri Üzerine Bir Araştırma, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6: 2, 147–174.
33. Semerciöz, F. ve Dikmenli, O. (2005). Yönetim Alanında Yapılan Doktora Tezleri Üzerine Bir Araştırma: 1995- 2004 Arasındaki Durum. 13. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitabı. İstanbul: Marmara Üniversitesi. (s. 79 - 85).
34. Sözen, C. ve Basım, N. (2012). Örgüt Kuramları, İstanbul: Beta Basım Yayım.
35. Suddaby, R. (2010). Challenges for Institutional Theory. Journal of Management Inquiry, 19(1), 14-20.
36. Suddaby, R. ve Lefsrud, L. (2010). Institutional Theory, Old and New. Mills, A. J., Durepos, G., & Wiebe, E. (Eds.). Encyclopedia of Case Study Research içinde (s. 465-474). Thousand Oaks, CA: SAGE Publications. Şahin M. ve Koç, U. (2009). Türkiye’deki Bilgi Yönetimiyle İlgili Çalışmalar: Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongre Bildirilerinin İncelenmesi. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi. 4(1), 867-882.
37. Taşçı, D. ve Erdemir, E. (2013). Örgüt Kuramı, Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları, Eskişehir. Tayşir, E. A. (2014). Kurumsal Kuramın Kurumsallaşması: Türkiye Kaynaklı Kurumsal Kuram Çalışmalarına İlişkin Genel Bir Değerlendirme. ODTÜ Gelişme Dergisi. 41 (Nisan), 53-74.
38. Tsui, A. S. (2004). Contributing to global management knowledge: A case for high quality indigenous research. Asia Pacific Journal of Management, 21(4), 491-513.
39. Tsui, A. S. (2007). From homogenization to pluralism: International management research in the academy and beyond. Academy of management Journal, 50(6), 1353-1364.
40. Tolbert, P. S. ve Zucker, L. G. (1999). The Institutionalization of Institutional Theory. Clegg, S. R., Clegg, S., & Hardy, C. (Eds.). Studying Organization: Theory and Method içinde (s. 169-184.) London: SAGE.
41. Üsdiken, B. (1996). Importing Theories of Management and Organization: The Case of Turkish Academia. International Studies of Management and Organization, 26 (3), 33-46.
42. Üsdiken, B. (2007). Çevresel Baskı ve Talepler Karşısında Örgütler: Kaynak Bağımlılığı Yaklaşımı, Sargut A.S. ve Özen Ş. (Der.) Örgüt Kuramları içinde (s. 77-132.). Ankara: İmge.
43. Üsdiken, B. ve Çetin, D. (1999). “Türkiye’de Akademik Dünyanın Yönetme İşine Yaklaşımında 1950’li Yıllarla Birlikte Ne Değişti?” Amme İdaresi Dergisi, 32 (4), 47- 65.
44. Üsdiken, B. ve Erden, Z. (2001). Örnek Alma, Mecbur Tutulma ve Geçmişe Bağımlılık: Türkiye’deki Yönetim Yazınında Değişim. Amme İdaresi Dergisi, 34(4), 1-31.
45. Üsdiken, B., ve Erden, Z. (2002). 1990’lı Yıllarda Türkiye’de Yönetim Alanı: Disiplinin Yapısı ve Yaklaşımlar. Yönetim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 91- 112.
46. Üsdiken, B. ve Leblebici, H. (2001). Organization Theory. Anderson, N., Ones, D. S., Sinangil, H. K., & Viswesvaran, C. (Eds.). Handbook of Industrial, Work & Organizational Psychology içinde (s. 377-397) Newbury Park, CA: SAGE.
47. Üsdiken, B. ve Pasadeos, Y. (1992). Türkiye’de Yayınlanan Yönetimle İlgili Makalelerdeki Atıflar Üzerine Bir İnceleme. Amme İdaresi Dergisi, 25(2), 107-134.
48. Üsdiken, B. ve Pasadeos, Y. (1993). Türkiye’de Örgütler ve Yönetim Yazını. Amme İdaresi Dergisi, 26(2), 73-93.
49. Üsdiken, B., ve Wasti, S.A. (2009). Preaching, Teaching and Researching at the Periphery: Academic Management Literature in Turkey, 1970-1999. Organization Studies, 30 (10), 1063-1082.
50. Üsdiken, B., Selekler, N. ve Çetin, D. (1998). Türkiye’de Yönetim Yazınına Egemen Anlayışın Oluşumu: Sevk ve İdare Dergisi Üzerine Bir İnceleme. Amme İdaresi Dergisi, 31(1), 57-88.
51. Walsh, J. P., Meyer, A. D., ve Schoonhoven, C. B. (2006). A Future for Organization Theory: Living in and Living with Changing Organizations. Organization Science, 17(5), 657-671.
52. Wimmer, R. D., ve Dominick, J. R. (2003). Mass Media Research: An Introduction (7th ed.). Belmont, CA: Wadsworth.
53. Yozgat, U. ve Kartaltepe, N. (2009). Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongre Kitaplarında Yer Alan Bildirilerin Bibliyometrik Profili: Örgüt Teorisi ve Örgütsel Davranış Bildirileri Üzerine Bir Araştırma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 4 (1), 149-166.