The Relationship Between Private, Public and Foreign Savings in Turkey

Öz

Domestic savings are the primary sources of financing for sustainable economic growth. In recent years, the transformation in domestic savings in Turkey has increased dependency on foreign savings. Therefore, the relationship between private, public and foreign savings has become a more significant and debatable issue for Turkey. This study investigates the relationship among private, public and foreign savings in Turkey from 1984 to 2014. This study analyzes the stability of the series using the multiple structural break unit root test of Lee and Strazicich (2003). Cointegration is examined using of Maki’s (2012) cointegration test with multiple structural breaks, and cointegration coefficients are estimated using the dynamic ordinary least squares method. The analysis results indicate that there is a negative and incomplete Ricardian Equivalence Hypothesis between private and public savings. Furthermore, it is determined that foreign savings have a negative, or substitutive, effect on private savings

Anahtar Kelimeler

• Ricardian Equivalence Hypothesis, Foreign Saving, Cointegration Test

ÖZEL, KAMU VE YABANCI TASARRUF İLİŞKİSİ: TÜRKİYE ÖRNEĞİ

Öz

Sürdürülebilir ekonomik büyümenin en önemli finansman kaynağı yurtiçi tasarruflardır. Türkiye’de son yıllarda yurtiçi tasarruflarda yaşanan değişim yabancı tasarruflara olan bağımlılığı arttırmıştır. Dolayısıyla, Türkiye için özel, kamu ve yabancı tasarruf ilişkisi daha önemli ve tartışılır bir konu haline gelmiştir. Çalışmada 1980-2014 döneminde Türkiye’de özel, kamu ve yabancı tasarruf ilişkisi araştırılmıştır. Serilerin durağanlıkları Lee ve Strazicich (2003) çoklu yapısal kırılmalı birim kök testiyle; eşbütünleşme ilişkisinin varlığı Maki (2012) çoklu yapısal kırılmalı eşbütünleşme testiyle incelenmiş ve eşbütünleşme katsayıları dinamik en küçük kareler yöntemiyle tahmin edilmiştir. Analiz sonuçları özel ve kamu tasarrufları arasında negatif ve tam olmayan Ricardocu Denklik Hipotezi’nin olduğunu göstermiştir. Ayrıca yabancı tasarrufların özel tasarrufları negatif etkilediği diğer bir deyişle ikame ettiği tespit edilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Ricardiyan Denklik Hipotezi, Yabancı Tasarruf, Eşbütünleşme Testi

Kaynakça

1. Atamtürk, B. (2007) “Gelişmekte Olan Ülkelerde ve Türkiye’de Finansal Serbestleşmenin İç Tasarruflar Üzerine Etkisi” Marmara Üniversitesi, İ.İ.B.F. Dergisi, 23(2): 75-89.
2. Athukorola, P. C. ve Sen, K. (2004) “The Determinants of Private Saving in India” World Development, 32(3):491-503.
3. Bresser-Pereira, L. C., Araujo, E. ve Gala, P. (2014) “An Empirical Study of the Substitution of Foreign for Domestic Savings in Brazil” Economia, 15(2014):54-67.
4. Corbo, V. ve Schmidt-Hebbel, K. (1991) “Public Policies and Saving in Developing Countries” Journal of Development Economics, 39:89-l15.
5. Çolak, Ö. F. ve Öztürkler, H. (2012) “Tasarrufun Belirleyicileri: Küresel Tasarruf Eğiliminde Değişim ve Türkiye’de Hanehalkı Tasarruf Eğiliminin Analizi” Bankacılar Dergisi, 82:3-44.
6. Dayal, A. ve Thimann, C. (1997) “Saving in Southeast Asia and Latin America Compared: Searching for Policy Lessons”, IMF Working Paper, 97/110.
7. De Castro F. ve Fernandez, J. L. (2013) “Does Ricardian Equivalence Hold? The Relatiıonship Between Public and Private Saving Spain” Journal of Applied Economics, (16)2:251-274
8. De Serres A. ve Pelgrin F., (2002) “The Decline in Private Saving Rates in The 1990s in OECD Countries: How Much Can Be Explained By Non-Wealth Determinants Economics” Department Working Papers, 344.

9. Dünya Bankası, (2011) “Yüksek Büyümenin Sürdürülebilirliği: Yurtiçi Tasarrufların Rolü Türkiye Ülke Ekonomik Raporu” Dünya Bankası, 66301-TR. Düzgün, R. (2009) “Türkiye’de Özel Tasarrufun Belirleyicileri” Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 32:173-189.
10. Edwards, S., (1995) “Why are Saving Rates so Different Across Countries?: An International Comparative Analysis” National Bureau of Economic Research (NBER) Working Paper Series, Cambridge, 5097.
11. Esteve, V. ve Requena, F. (2006) “A Cointegration Analysis of Car Advertising and Sales Data in the Presenceof Structural Change” Int. J. of the Economics of Business, 13(1): 111-128.
12. Göçer, İ. ve Elmas, B. (2013) “Genişletilmiş MarshallLerner Koşulu Çerçevesinde Reel Döviz Kuru Değişimlerinin Türkiye’nin Dış Ticaret Performansına Etkileri; Çoklu Yapısal Kırılmalı Zaman Serisi Analizi” BDDK Bankacılık ve Finansal Piyasalar, 7(19, 137-157.
13. Göçer, İ., Mercan, M. ve Peker, P. (2013) “Kredi Hacmi Artışının Cari Açığa Etkisi: Çoklu Yapısal Kırılmalı Eşbütünleşme Analizi” İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Ekonometri ve İstatistik Dergisi, 8, 1-17.
14. Gök, A. (2014) “A Time Series Analysis of the Determinants of Private Savings in Turkey” Afro Eurasian Studies Journal, 3(1):5-25.
15. Gregory, A. W. ve Hansen, B. E. (1996a) “ResidualBased Tests for Cointegration in Models with Regime Shifts” Journal of Econometrics, 70(1): 99-126.
16. ………………….. (1996b) “Tests for Cointegration in Models with Regime and Trend Shifts” Oxford Bulletin of Economics and Statistics, 58(3):555-560.
17. Gregory, A. W., Nason, J. M. ve Watt, D.G. (1996) “Testing for Structural Breaks in Cointegration Relationships” Journal of Econometrics, 71, 321–341.
18. Hatemi-J A. (2008) “Tests for Cointegration with Two Unknown Regime Shifts with an Application to the Financial Market Integration” Empirical Economics, 35(3): 497-505.
19. Holmes, M. J. (2006) “To What Extent Are Public Savings Offset By Private Savings in the OECD?” Journal Of Economics And Finance, 30(3):285-296.
20. International Monetary Fund (2007) “Safe to Save Less? Assessing the Recent Decline in Turkey’s Private Saving Rate, Selected Issue” International Monetary Fund, IMF Country Report Washington, DC, 07/364.
21. International Monetary Fund, http://www.imf.org. İnan, E. A. (2006) “Türkiye’de 2002-2005 Döneminde Tasarruf Dengeleri ve Ani Kesinti İhtimali” Bankacılar Dergisi, 59, 16-38.
22. Kalkınma Bakanlığı, http://www.kalkinma.gov.tr. Kaya, V. ve Efe G. (2015) “Yurt İçi Tasarruflar Ve Ekonomik Büyüme: Dünyanın En Büyük İlk Yirmi Ekonomisi Üzerine Teorik Bir Değerlendirme ve Panel Veri Analizi” Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 29(2):251-278.
23. Lee, J. ve Strazicich, M.C. (2003) “Minimum Lagrange Multiplier Unit Root Test With Two Structural Breaks”, The Review of Economics and Statistics, 85(4):1082- 1089.
24. Loayza, N., Hebbel, K. S. ve Serven, L. (2000) “What Drivers Private Saving Across The World?” The Review of Economics and Statistics, LXXXII(2):165-181.
25. Maki, D. (2012) “Tests For Cointegration Allowing for an Unknown Number of Breaks” Economic Modelling, 29(5): 2011-2015.
26. Masson, P. R. ve Bayoumi, T. ve Samiei, H. (1998) “International Evidence on the Determinants of Private Saving” The World Bank Economic Review, (12)3:483-501.
27. Matur, E. P., Sabuncu, A. ve Bahçeci S. (2012) “Determinants of Private Savings And Interaction Between Public & Private Savings in Turkey” Topics in Middle Eastern and African Economies, 14: 102-125.
28. Nwachukwu, T. E. ve Egwaikhide, F. O. (2007) “An ErrorCorrection Model of the Determinants of Private Saving in Nigeria”, A Paper presented at the African Economic Society (AES) Conference, Cape Town, South Africa, July.
29. Özcan K. M. ve Günay, A. (2012) “Türkiye’de Özel Tasarrufları Belirleyen Unsurlar”, Türkiye Ekonomi Kurumu.
30. Özcan K. M. ve Günay, A. ve Artaç, S. (2003) “Determinants of Private Savings Behaviour in Turkey”, Applied Economics, 35, 1405-1416.
31. Özcan K. M. ve Günay, A. ve Artaç, S. (2012) “Macro and Sosyoeconomic Determinants of Turkish Private Savings”, Journal of Economic Cooperation and Development, 33(2):93-130.
32. Özlale, Ü. ve Karakurt, A. (2012) “Türkiye’de Tasarruf Açığının Nedenleri ve Kapatılması İçin Politika Önerileri” Bankacılar Dergisi, 83:1-34.
33. Perron, P. (1989) “The Great Crash, The Oil Price Shock, and The Unit Root Hypothesis” Econometrica, 57(6): 1361-1401.
34. Rijckeghem, V.C., (2010) “Determinants of Private Saving in Turkey: An Update”, Bogazici University Working Papers, Department of Economics.
35. Schrooten, M. ve Stephan, S. (2005) “Private Savings and Transition: Dynamic Panel Data Evidence from Accession Countries” Economics of Transition, 13(2): 287-309.
36. Tang, K. K. ve Wong, B. S. (2009) “The Ageing, Longevity and Crowding Out Effects on Private and Public Savings: Evidence from Dynamic Panel Analysis” MRG Discussion Paper Series 3409, School of Economics, University of Queensland Australia.
37. Thanoon, M. A.-M. ve Baharumshah, A. Z. (2005) “What Happened to Savings During the Financial Crisis—A Dynamic Panel Analysis of Asian-5 Countries”, Econ Change, 38: 257-275.
38. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası, http://www. tcmb.gov.tr.
39. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), http://www.tuik.gov. tr.
40. Uygur, E., (2012) “Türkiye’de Tasarrufların Seyri ve Etkileyen Bazı Unsurlar”, Türkiye Ekonomi Kurumu.
41. Uzay, N. (2012) “ Gelir Dağılımı - Tasarruf İlişkisi: Kayseri’deki Girişimcilerin Tasarruf Davranışlarını Belirlemeye Yönelik Bir Uygulama”, Türkiye Ekonomi Kurumu.
42. Yaraşır, S. ve Yılmaz, B. E. (2011) “OECD Ülkelerinde Özel Tasarruflar: Bir Bakış (1999-2007)”, Maliye Dergisi, (160) Ocak-Haziran:139-153.
43. Yentürk, N. (2003) “Birikimin Kaynakları”, İktisat Üzerine Yazılar II, İktisadi Kalkınma, Kriz ve İstikrar: Oktar Türel’e Armağan, Der. A. H. Köse, F. Şenses, E. Yeldan, İletişim Yayınları.