Teaching İnterdisciplinary Social Studies İn School İmplementing The International Baccalaureate Programme: Experiences, Opportunites, Challenges

Öz

The purpose of this study is to examine interdisciplinary teaching practices implemented in social studies courses within the International Baccalaureate (IB) Diploma Programme based on teachers’ perspectives. Designed as a qualitative study, the data were collected through semi-structured interviews with teachers and analyzed using content analysis. The findings indicate that interdisciplinary teaching is structured around a student-centered, project-based, and teacher-driven approach. Teachers reported that these practices increase students’ interest and motivation toward the course, enhance learning retention, and support the development of multiple perspectives. However, time management, curriculum density, limited opportunities for collaborative planning, and assessment processes were identified as significant constraints on interdisciplinary implementation. Overall, the results underscore the importance of a school culture that fosters teacher autonomy and promotes institutional collaboration to ensure the effective and sustainable implementation of interdisciplinary teaching.

Anahtar Kelimeler

• “Interdisciplinary teaching
• Social studies
• International Baccalaureate schools
• Teacher perspectives.

Uluslararası Bakalorya Diploma Programı Uygulayan Bir Okulda Disiplinler Arası Sosyal Bilgiler Öğretimi: Tecrübeler, Fırsatlar, Zorluklar

Öz

Bu araştırmanın amacı, Uluslararası Bakalorya (IB) Diploma Programı kapsamında sosyal bilgiler derslerinde yürütülen disiplinlerarası öğretim uygulamalarını öğretmen görüşlerine dayalı olarak incelemektir. Nitel araştırma yaklaşımıyla desenlenen çalışmada veriler, yarı yapılandırılmış öğretmen görüşmeleri aracılığıyla toplanmış ve betimsel analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Araştırma bulguları, disiplinlerarası öğretimin öğrenci merkezli, proje temelli ve öğretmen inisiyatifine dayalı bir anlayışla kurgulandığını göstermektedir. Öğretmen görüşleri, bu uygulamaların öğrencilerin derse yönelik ilgisini ve motivasyonunu artırdığını, öğrenmenin kalıcılığını güçlendirdiğini ve çoklu perspektif geliştirme becerilerini desteklediğini ortaya koymuştur. Bununla birlikte zaman yönetimi, müfredat yoğunluğu, ortak planlama ve değerlendirme süreçleri disiplinlerarası uygulamaların sınırlılıkları arasında yer almaktadır. Sonuç olarak araştırma, disiplinlerarası öğretimin etkili biçimde uygulanabilmesi için öğretmen özerkliğini destekleyen ve kurumsal iş birliğini güçlendiren bir okul kültürünün önemini vurgulamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• “Disiplinlerarası öğretim”
• “Sosyal bilgiler öğretimi”
• “Uluslararası Bakalorya”
• “Öğretmen görüşleri”

Kaynakça

1. Aslan, S., & Karakuş, M. (2016). İlkokulda disiplinler arası öğretime yönelik mevcut durumun incelenmesi. İlköğretim Online, 15(4), 1325–1341. https://doi.org/10.17051/io.2016.29013
2. Australian Curriculum, Assessment and Reporting Authority. (2012). The shape of the Australian curriculum (Version 4.0).
3. Barth, J. L. (1991). Beliefs that discipline the social studies. International Journal of Social Education, 6(2), 19–24.
4. Boix Mansilla, V., & Jackson, A. (2011). Educating global competence: Preparing our youth to engage the world. Asia Society.
5. Bonner, S. M., Diehl, K., & Trachtman, R. (2020). Teacher belief and agency development in bringing change to scale. Journal of Educational Change, 21(2), 363–384. https://doi.org/10.1007/s10833-019-09360-4
6. Creswell, J. W. (2011). Controversies in mixed methods research. In N. K. Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), The SAGE handbook of qualitative research (4th ed., pp. 269–284). SAGE.
7. DiCicco-Bloom, B., & Crabtree, B. F. (2006). The qualitative research interview. Medical Education, 40(4), 314–321. https://doi.org/10.1111/j.1365-2929.2006.02418.x
8. DiDonato, N. C. (2013). Effective self and shared regulation in collaborative learning groups: An analysis of students’ regulation of problem-solving processes in authentic interdisciplinary tasks. Instructional Science, 41, 25–47.

9. Drake, S. M., & Burns, R. C. (2004). Meeting standards through integrated curriculum. Association for Supervision and Curriculum Development.
10. Drake, S. M., & Reid, J. L. (2017). Interdisciplinary assessment in the 21st century. Academic Exchange Quarterly, 21(1), 34–39.
11. Fullan, M., & Hargreaves, A. (2012). Reviving teaching with professional capital. Education Week, 31(33), 30–36.
12. Goodson, I. F. (2014). A nation at rest: The contexts for change in teacher education in Canada. In Teacher education in industrialized nations (pp. 125–153). Routledge.
13. Gür, Ç. (2003). Disiplinler arası öğretim yaklaşımının öğrenci başarısı üzerine etkisi. Eğitim ve Bilim, 28(127), 42–51.
14. Hertzberg, H. W. (1981). Social studies reform 1880–1980. Social Science Education Consortium. International Baccalaureate Organization. (2014). MYP: From principles into practice. International Baccalaureate Organization. (2017). Uluslararası bakalorya (IB) eğitimi nedir?
15. Jacobs, H. H. (1989). Interdisciplinary curriculum: Design and implementation. Association for Supervision and Curriculum Development.
16. Jenkins, D. M. (2019). Exploring the lived experiences of becoming and being a leadership educator: A phenomenological inquiry. Journal of Leadership Education, 18(3), 141–157.
17. Konukaldı, I. (2012). İlköğretim fen ve teknoloji eğitiminde disiplinler arası tematik öğrenme yaklaşımının öğrencilerin öğrenme ürünleri üzerine etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Akdeniz Üniversitesi. http://acikerisim.akdeniz.edu.tr:8080/xmlui/handle/123456789/1904
18. Lam, C. C., Alviar-Martin, T., Adler, S. A., & Sim, J. B. (2013). Curriculum integration in Singapore: Teachers’ perspectives and practice. Teaching and Teacher Education, 31, 23–34.
19. McDowall, S., & Hipkins, R. (2019). Interdisciplinary learning in the New Zealand curriculum. New Zealand Council for Educational Research Review, 24(2), 10–21.
20. Naidoo, D. (2009). Implementing “progression and integration of knowledge” in South African schools. Education as Change, 13(1), 5–25. https://doi.org/10.1080/16823200902933297
21. OECD. (2019). OECD learning framework 2030. OECD Publishing.
22. Roddey, K. (2025). Faculty and administrator perceptions of the implementation of the International Baccalaureate Diploma Programme in relation to Rogers’ theory of diffusion of innovation (Doctoral dissertation). Seton Hall University.
23. Smith, W. L., & Crowley, R. M. (2018). Social studies (still) needs white people: The case for allies in the curriculum. The Social Studies, 109(4), 202–214. https://doi.org/10.1080/00377996.2018.1515720
24. Termaat, A. (2023). Nurturing interdisciplinary practice in small secondary schools. Cogent Education, 10(2), 2225003.
25. Türkeli, Y. (2002). İlköğretim fen eğitiminde disiplinler arası yaklaşım: Zekâ ve mesleklerle ilişkisi.
26. UNESCO. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. UNESCO Publishing.
27. Venville, G., Rennie, L. J., & Wallace, J. (2012). Curriculum integration: Challenging the assumption of school science as powerful knowledge. In Second international handbook of science education (pp. 737–749). Springer.
28. Yıldırım, A. (1996). Disiplinler arası öğretim kavramı ve programlar açısından doğurduğu sonuçlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12, 89–94.
29. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. baskı). Seçkin Yayıncılık. Yin, R. K. (2009). Case study research: Design and methods (4th ed.). SAGE.