GÖÇMEN KAÇAKÇILIĞI SUÇU

Öz

Ülkemizde, yasadışı göçle mücadele amacıyla Türk Ceza Kanunu’nun 79. maddesinde “göçmen kaçakçılığı suçu” düzenlenmiştir. Bugüne kadar bu konuya ilişkin bir çalışma yapılmamış olması ve konunun pek çok sorunu içermesi nedeniyle söz konusu suçu inceleme gereği duyduk. Çalışmada; öncelikle göçmen kaçakçılığı suçu kavramını, tanımını, karşılaştırmalı hukuk ve dünyadaki görünümü ile Türkiye'deki durumu inceledik. Daha sonra suçun yapısal unsurlarını, suça etki eden nedenleri ve yaptırım konularını inceledik. Sonuç kısmında ise, göçmen kaçakçılığı suçuna ilişkin ulaştığımız sonuç ve önerileri ifade ettik.

Anahtar Kelimeler

• Ceza Hukuku
• Suçlar
• Uluslararası Suçlar
• Göç
• Yasadışı Göç
• Göçmen Kaçakçılığı Suçu
• Yabancıların Yasadışı Transferi
• Birleşmiş Milletler
• Göçmenlerin Kara
• Deniz ve Hava Yollarıyla Kaçırılmalarına Karşı Protokol.

THE CRIME OF THE SMUGGLING OF MIGRANTS

Öz

In the 79th article of the Turkish Criminal Code, -aiming to combat illegal immigration in our country- “The Crime of the Smuggling of Migrants” has been enacted. Due to the fact that no work has yet been done on this topic and that, it implies numerous problems, we have examined this crime. In this work, before ali else, we dealt with the concepts of The Crime of the Smuggling of Migrants, its definition, its perception in the world by resort- ing to comparative law and the current situation in Turkey. Then, w e ana- lysed the structural elements of the crime, the grounds affecting the crime, the special formation and the sanction thereof. In the conclusion part, we set down the final judgement we have arrived (consequences we deduced) and the proposals on The Crime of the Smuggling of Migrants

Anahtar Kelimeler

• Criminal Law
• Crimes
• International Crimes
• Immigration
• illegal Immigration
• the Crime Of the Smuggling of Migrants
• illegal Transfer of Foreigners
• The UN Protocol against the Smuggling of Migrants by Land
• Air and Sea.

Kaynakça

1. Altuğ Y., (1967), Devletler Hususi Hukuku Bakımından Mülteciler, İstanbul.
2. Altuğ Y., (1971), Yabancıların Hukuki Durumu, 4. baskı, İstanbul.
3. Akünal T., (1995), Tiİrk Medeni Hukukunda Tüzel Kişiler, 2. baskı, İstanbul.
4. Antolisei F., (1989), Manuale di Diritto Penale: Parte Generale, Milano, Giuffre.
5. Arslan Ç., (2003), “Göçmen Kaçakçılığı Suçları”, Ankara, Yargıtay Dergisi, sayı: 3, c: 29, 278-309.
6. Artuk M. E., (1996), “Hürriyeti Tahdit Cürmü”, Halid Kemal Elbir’e Armağan, İstanbul, Beta, 48-86.
7. Artuk M, E., Gökçen A. ve Yenidünya C., (2002), Ceza Hukuku Genel Hükümler, c: I, 3. baskı, Ankara, Seçkin.
8. Artuk M. E,, Gökçen A. ve Yenidünya C., (2004/a), Gerekçeli Ceza Kanunları 765 ve 5237 sayılı Ceza Kanunlan-CMUK ve İlgili Mevzuat, 4. baskı, Ankara, Turhan.

9. Artuk M. E., Gökçen A. ve Yenidünya C,, (2004/b), Ceza Hukuku Özel Hükümler, 5. baskı, Ankara, Seçkin.
10. Aybay R., (1975), Yurt Dışına Çıkma ve Yurda Girme Özgürlüğü, Ankara, ODTÜ.
11. Aybay R., (2000), “İnsan Hakları Açısında Vatandaşlık”, İnsan Hakları, İstanbul, Yapı Kredi, 179-194.
12. Aybay R., (2004), Vatandaşlık Hukuku, İstanbul, Bilgi Üniversitesi, 5. baskı.
13. Bıyıklı H., (1981), “Tüzel Kişilerin Ceza Sorumluluğu ve Türk Ceza Hukuku Sistemi”, Yargıtay Dergisi, c: VII, (4), s: 508-535.
14. Centel N., (2001), Türk Ceza Hukukuna Giriş, İstanbul, Beta.
15. Çelikel A., (1999), “Türk Vatandaşları ile Evli Yabancıların Türkiye’deki Hukuksal Konumu”, Prof. Dr. Nihal Uluocak’a Armağan, İstanbul, Beta.
16. Çelikel, A. ve Şanlı, C., (2003), Türk Milletlerarası Özel Hukuk Mevzuatı, 11. Bası, İstanbul, Beta.
17. Çelikel A. ve Gelgel (Öztekin) Günseli, (2004), Yabancılar Hukuku, Yenilenmiş 11. baskı, İstanbul, Beta.
18. Çiçekli B., (2001), Avrupa Sosyal Şartı, Ankara, Seçkin.
19. Demirbaş T., (1990), Almanya’daki Türklerin Sorunları, Bunların Suça Etkileri, T.,Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Döner Sermaye İşletmesi Yayınları, No: 12, Ankara.
20. Demirbaş T., Özbek V.Ö. ve Eker B., (2002), İçtihattı Ceza Kanunları, 2. baskı, Ankara, Seçkin.
21. Daragenli V. S., (1998), Tehlike Suçları, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
22. Daragenli V. S., (1999), “Tehlike Suçlan”, Prof Dr. Sahir Erman’a Armağan, İstanbul, Alfa, 163-188.
23. Doğru O., (1998), İnsan Hakları Uluslararası Mevzuatı, İstanbul, Beta.
24. Dönmezer S., (1994), Kriminoloji, Gözden Geçirilmiş 8. baskı, İstanbul, Beta.
25. Dönmezer S. ve Erman S., (1997), Nazari ve Tatbiki Ceza Hukuku, c: I, İstanbul, Beta, 14. baskı.
26. Dönmezer S. ve Erman S., (1999), Nazari ve Tatbiki Ceza Hukuku, c: II, Yeniden Gözden Geçirilmiş 12. baskı.İstanbul, Beta,
27. Dönmezer S., (2001), Kişilere ve Mala Karşı Cürümler, 16. baskı, İstanbul, Beta.
28. Erem F., (1993), Türk Ceza Kanunu Şerhi Özel Hükümler, C: II, Ankara, Seçkin.
29. Erem F., Danışman A., ve Artuk M. E., (1997), Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara, Seçkin.
30. Erem F. ve Toroslu N., (2003), Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 9. baskı, Ankara, Savaş.
31. Evik A. H., (2004/a), Sermaye Piyasası Araçlarının Değerini Etkileyebilecek Aldatıcı Hareketler Yapma (Manipülasyon) Suçları, Ankara, Seçkin.
32. Evik V. S., (2004/b), Çıkar Amaçlı Örgütlenme Suçu, İstanbul, Beta.
33. Evik V. S., (2004/c), “Cürüm İşlemek İçin Örgütlenme”, Prof. Dr. Çetin Özek Armağanı, Galatasaray Üniversitesi Yayım, No: 32, İstanbul, 365-396.
34. Fiore C., (1993), Diritto Penale, Parte Generale, Torino, Cedam.
35. Hakeri H., “Göçmen Kaçakçılığı ve İnsan Ticareti Suçları (TCK 201/a ve 201/b)”, http://www. (akader. org/khuka/2004_mart/l.htm). [20/08/2004, WEB;]
36. İçel K., (1972), Suçların İçtimai, İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
37. İçel K. (1998), “Sermaye Piyasası Kurulu’nun Tebliğlerine Aykırılık Suçu”, İÜHFM, c: LVI, (1-4), 109-114.
38. İçel K., Sokulu-Akıncı F., Özgenç î., Sözüer A., Mahmutoğlu F. S., Ünver Y., (2000), İçel Suç Teorisi, 2, baskı, İstanbul, Beta.
39. İçel K. ve Ünver Y., (2000), İçel Uygulamalı Ceza Hukuku, İstanbul, Beta.
40. Kangal Z. T., (2003), Tüzel Kişilerin Ceza Sorumluluğu, Ankara, Seçkin.
41. Kocasakal Ü., (2003), “İnsan Ticareti Suçu (TCK 201/b)”, Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, (3), 37-77.
42. KunterN., (1949), Suçun Kanuni Unsurları Nazariyesi, İstanbul, İÜHF.
43. KunterN., (1954), Suçun Maddi Unsurları Nazariyesi, İstanbul, İÜHF.
44. Longman Dictionary of Contemporary English (the Living Dictionary), (2003), Yeni Baskı, İtalya, Longman.
45. Nomer E., (2003), Vatandaşlık Hukuku, 14. baskı, İstanbul, Filiz.
46. Nomer E. ve Eskiyurt Ö., (1982), Avrupa Sözleşmeleri, c: II, İstanbul, by.
47. O’Connel, (1965), International Law, by.
48. Odman M. T., (1995), Mülteci Hukuku, Ankara, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi İnsan Hakları Merkezi Yayınları.
49. Oğuzman K., Seliçi Ö. ve Oktay S., (2002), Kişiler Hukuku: Gerçek ve Tüzel Kişiler, 7. baskı, İstanbul, Filiz.
50. Okur Z., (1996), “Türkiye’de Yabancıların Sosyal Güvenlik Haklan”, Halid Kemal Elbir’e Armağan, İstanbul, Beta, 365-386.
51. Önder A., (1994), Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 4. baskı, İstanbul, Filiz.
52. Önder A., (1992), Ceza Hukuku: Genel Hükümler, C: II-III, 2. baskı., İstanbul, Beta.
53. Özek, Ç., (1972), Basın Suçlarında Ceza Sorumluluğu, İstanbul, İÜHF.
54. Penso, (1976), II Pericolo Nella Teoria Generale Del Reato, Milano, by.
55. Roth, (1949), The Minimum Standart of International Law Applied to Aliens.
56. Seven B., “Vergi Borcu Nedeniyle Yurtdışına. Çıkış Yasağı”, http://www.(turkhukuksitesİ.com/hukukforum/art_showarticle.php?s=cb 56e8e2b872d5db28e0370c95fd7aa2&id=19).[28/12/2004, WEB;]
57. Seviğ V. R., (1980), Türkiye’nin Yabancılar Hukuku, İstanbul.
58. Sokullu-Akıncı R. F., (1993), Ceza Yaptırımı, Yayımlanmamış Doçentlik Tezi, İstanbul.
59. Tanör B., (1991), Türkiye’nin İnsan Haklan Sorunu, c: I, İstanbul, BDS.
60. Tanör B. ve Yüzbaşıoğlu N., (2004), 1982 Anayasasına Göre Türk Anayasa Hukuku, 6. baskı, İstanbul, Beta.
61. Tekinalp G., (2003), Türk Yabancılar Hukuku, Yenilenmiş ve İşlenmiş 8. bası, İstanbul, Beta.
62. Tekinalp G. ve Tekinalp Ü., (2000), Avrupa Birliği Hukuku, Beta, İstanbul.
63. Tezcan D., (1997), “Uluslararası Suçları Kovuşturmada Kat Edilen Yol: Uluslararası Nüremberg Askeri Mahkemesinden Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesine”, Prof. Dr. Kenan Tunçomağ’a Armağan, İstanbul, Beta, 481-491.
64. Tezcan D. ve'Erdem R., (2002), Ceza Özel Hukuku, 2. baskı., İzmir, Barış Yayınları Fakülteler Kitabevi.
65. Tosun Ö. , (1960), Fiyat Nizamını İhlal Suçlan, No: 11, İstanbul, İÜCHKE,
66. Turhan S., “Yeni Türk Ceza Kanunu’nda Uluslararası Suçlar”, http://www,(ceza-bb.adalet,gov.tr/makale/101.doc).[28/12/2004, WEB;]
67. Tümerkan S., (1987), Dolandırıcılık Suçu, İstanbul, Kazancı.
68. Ünver Y., (1998), “Ceza Hukuku’hda Objektif Sorumluluk”, Ceza Hukuku Günleri, 70. Yılında TCK, İstanbul, Beta.
69. Ünver Y., (2003), Ceza Hukukuyla Korunması Amaçlanan Hukuksal Değer, Ankara, Seçkin.
70. Yarsuvat D., (1999), “Tüzel Kişilerin Ceza Sorumluluğu”, Prof. Dr. Sahir Erman’a Armağan, İstanbul, Beta,.
71. Yılmaz E., (1996), Hukuk Sözlüğü, Genişletilmiş 5. bası, Ankara, Yetkin.
72. Yılmaz Z., (2004/a), Yeni Türk Ceza Kanunu, Ankara, Seçkin.
73. Yılmaz Z., (2004/b), Gerekçeli ve Tutanaklarla Yeni Türk Ceza Kanunu, Ankara, Seçkin.
74. Yurtcan E., Uyum Yasaları 2001 ve 2004 Anayasa Değişiklikleri, (2004), 2. baskı, İstanbul, Kazancı.