YARATICI TURİZME KAVRAMSAL VE COĞRAFİ BİR YAKLAŞIM
Öz
Son yıllarda, küresel akımların
etkisiyle ortaya çıkan tekdüzelik, yeni ve farklı turistik eğilimlere
ilgiyi artırmıştır. Yeni yerler ve kültürler, farklı turizm
türleri ve deneyimler, turizm talebinde birtakım değişimlere neden olmuştur.
1980’lere kadar daha çok geleneksel kültürel turizm olarakadlandırabileceğimiz,
antik kültürü, müzeleri ve taşınmaz varlıkları ziyaret ile sınırlanan kültürel turizm,
1980’lerden sonra geleneksel kültür, çağdaş kültür ve yaşayan kültür ile
bütünleşen bir kültürel turizm modeline dönüşmüştür. 2000’lerden sonra ise
deneyim ve paylaşım ekonomisinin ürünü olarak “yereldeki gibi yaşama” vurgusu
ile pasif ziyaretten aktif yaşama katılımın ve yaratıcılığın öne çıktığı
kültürel turizm uygulamaları dikkat çekmiştir. Turizm, modern dönemdeki kitlesel
niteliğinden uzaklaşarak bireysellik ön plana çıkmış ve turistlerin bireysel
görüş ve beklentilerini yansıtan, onların isteklerini ve duyarlılıklarını
yanıtlayan yaratıcı turistik ürünlere ilgi artmıştır. Yaratıcı turizm kavramı;
bir bölgenin özgün kültürel mirasını ve sanatını, bölgede yaşayan insanlarla
yakın ilişkiler kurarak ve etkin katılımla deneyimleyerek öğrenme imkânı sunan sürdürebilir
bir turizm şekli olarak tanımlanabilir. Yaratıcı turizmi klasik kültürel
turizmden ayıran en önemli özellikleri “etkin katılım”, “deneyimleyerek
öğrenme”, “yaratıcı potansiyel-beceri geliştirme” ve “yerel halk ile yakın
ilişkiler”dir. Bu bağlamda çalışmanın amacı; sürdürülebilirlik, yerel
kültürturist- mekân etkileşimi, bölgesel kalkınma ve coğrafya ile yakından
ilişkili olan yaratıcı turizm kavramını turizm coğrafyası yaklaşımı ile
değerlendirmektir. Bu amaçla ulusal ve uluslararası yazın taraması yapılarak
yaratıcı turizm kavramsal olarak ele alınmış ardından yaratıcı turizm
uygulamaları örnekleriyle anlatılmaya çalışılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Ajanovic, E., Çizel, B. 2015. ‘UNESCO Yaratıcı Kentler Ağı ile Antalya Kentinin Değerlendirilmesi’. Mediterranean Journal of Humanities, 1: 1-16.
- Akoğlan Kozak, M., Evren, S. ve Çakır, O. 2013. ‘Tarihsel Süreç İçinde Turizm Paradigması’ Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 24(1): 7-22.
- Akşit Aşık, N. 2014. ‘Yaratıcı (kreatif) turizm’. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. 7 (31): 786-195. Ateljevic, I. ve Doorne, S. 2000. ‘Staying Within the Fence: Lifestyle Entrepreneurship in Tourism’, Journal of Sustainable Tourism, 8(5): 378-392.
- Florida, R. 2012. The rise of the creative class, revisited. Basic Book, New York.
- Gordin, V., Matetskaya, M. 2012. ‘Creative tourism in Saint Petersburg: The state of the art’. Journal of Tourism Consumption and Practice, 4(2): 55–77.
- Gülüm, E. 2015. ‘Yaratıcı Turizm-Halk Kültürü İlişkisi ve Yerelin Popülerleşmesi’. Milli Folklor, 27 (105): 87-98
- Lazzeretti, L., Capone, F., Seçilmiş, İ.E. 2014. ‘Türkiye’de Yaratıcı ve Kültürel Sektörlerin Yapısı’. Maliye Dergisi, 166: 195-220. Lim, W.M. 2016. ‘Creativity and sustainability in hospitality and tourism’. Tourism Management Perspectives, 18: 161-167. Lindroth, K., Ritalahti, J., Soisalon-Soininen, T. 2007. ‘Creative tourism in destination development’. Tourism Review, 62 ¾: 53-58.
- OECD, 2014. ‘Tourism and the Creative Economy’. OECD Studies on Tourism, OECD Publishing. http://dx.doi.org/10.1787/9789264207875-en. Erişim tarihi: 23.03.2017
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
19 Eylül 2017
Gönderilme Tarihi
20 Eylül 2017
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 26 Sayı: 1