RegCM4.3.5 Bölgesel İklim Modelini Kullanarak Türkiye ve Çevresi Bölgelerin Yakın Gelecekteki Hava Sıcaklığı ve Yağış Klimatolojileri İçin Öngörülen Değişikliklerin İncelenmesi
Öz
Bu çalışmada 1970 – 2000 referans dönemi iklimine göre 2020 – 2050 dönemi için Türkiye’nin ortalama hava sıcaklığı ve yağış klimatolojilerinde öngörülen değişiklikler, bölgesel iklim modeli benzetimleri kullanılarak araştırıldı. Yakın gelecekteki iklim koşullarında öngörülen değişimleri incelemek için Uluslararası Teorik Fizik Merkezi’ne ait olan RegCM4.3.5 isimli bölgesel iklim modeli üç farklı küresel modelden yararlanılarak koşuldu. Max Planck Meteoroloji Enstitüsü’ne ait MPI-ESM-MR, Met Office Hadley Merkezi’ne ait HadGEM2 ve Amerikan Ulusal Okyanus ve Atmosfer Dairesi Jeofiziksel Akışkanlar Dinamiği Laboratuvarı’na ait GFDL-ESM2M modelleri Türkiye ve çevresi için dinamik olarak 50 km’ye alt ölçeklendirildi. Öngörüler, Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli’nin (IPCC) RCP4.5 ve RCP8.5 salım senaryolarına göre gerçekleştirildi. Model sonuçlarına göre, Türkiye’de ortalama hava sıcaklıklarında 1970 – 2000 dönemine göre 2020 – 2050 döneminde 0.5 °C ile 4 °C arasında değişen artışlar olacaktır. Bu artış, sıcak mevsimlerde soğuk mevsimlere göre daha fazla olacaktır. Türkiye’nin yağış klimatolojisinde ise, bölgesel iklim modeli sonuçlarına göre, özellikle ülkenin Akdeniz ikliminin egemen olduğu batı ve güney bölgelerinde ve tüm mevsimlerde, yaklaşık 0.4 mm/gün ile 1.2 mm/gün arasında değişen belirgin yağış azalışlarının oluşması beklenir.
Anahtar kelimeler: Türkiye, iklim değişikliği, salım senaryoları, bölgesel iklim modeli benzetimi, gelecek iklim kestirimi.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Anthes, R.A. 1977. ‘A cumulus parameterization scheme utilizing a one-dimensional cloud model’. Monthly Weather Review 105, 270–286.
- Clarke, L., J. Edmonds, H. Jacoby, H. Pitcher, J. Reilly, R. Richels. 2007. ‘Scenarios of Greenhouse Gas Emissions and Atmospheric Concentrations’. Sub-report 2.1A of Synthesis and Assessment Product 2.1 by the U.S. Climate Change Science Program and the Subcommittee on Global Change Research, Department of Energy, Office of Biological & Environmental Research, Washington, 7 DC., USA, 154 pp.
- Collins, W.J., N. Bellouin, M. Doutriaux-Boucher, N. Gedney, T. Hinton, C. D. Jones, S. Liddicoat, G. Martin, F. O'Connor, J. Rae, C. Senior, I. Totterdell, S. Woodward, T. Reichler, J. Kim. 2008. ‘Evaluation of the HadGEM2 model’. Met Office Hadley Centre Technical Note no. HCTN 74.
- Dee, D. P., with 35 co-authors. 2011. ‘ The ERA-Interim reanalysis: configuration and performance of the data assimilation system’. Quart. J. R. Meteorol. Soc., 137, 553-597.
- Detlef P. van Vuuren, Jae Edmonds, Mikiko Kainuma, Keywan Riahi, Allison Thomson, Kathy Hibbard, George C. Hurtt, Tom Kram, Volker Krey, Jean-Francois Lamarque, Toshihiko Masui, Malte Meinshausen, Nebojsa Nakicenovic, Steven J. Smith, Steven K. Rose. 2011. ‘ The representative concentration pathways: an overview’, Climatic Change 109:5–31, DOI 10.1007/s10584-011- 0148-z.
- Dickinson, R.E., Henderson-Sellers, A., Kennedy, P.J. 1993. ‘Biosphere-atmosphere transfer scheme (bats) version 1e as coupled to the ncar community climate model’. Technical Note 3871STR, 72 pp., National Center for Atmospheric Research.
- Dunne, John P., and Coauthors. 2012. ‘GFDL’s ESM2 Global Coupled Climate–Carbon Earth System Models. Part I: Physical Formulation and Baseline Simulation Characteristics’. J. Climate, 25, 6646–6665, doi: http://dx.doi.org/10.1175/JCLI-D-11-00560.1.
- Dunne, John P., and Coauthors. 2013. ‘GFDL’s ESM2 Global Coupled Climate–Carbon Earth System Models. Part II: Carbon System Formulation and Baseline Simulation Characteristics’. J. Climate, 26, 2247–2267, doi: http://dx.doi.org/10.1175/JCLI-D-12-00150.1.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yayımlanma Tarihi
1 Haziran 2014
Gönderilme Tarihi
28 Nisan 2015
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2014 Cilt: 23 Sayı: 1