Bringing Pierre Bourdieu Closer to Geography and Geography to Pierre Bourdieu

Öz

This study brings the perspective of space closer to Pierre Bourdieu and Bourdieu's perspective closer to space. For this purpose, firstly, the conceptions of space are explained. Secondly, Bourdieu's perspective and the conception of space are tried to be combined. Finally, it focuses on the result that emerges from these two combinations. Starting from absolute, sacred, historical, abstract, contradictory, differential space, a theoretical discussion is constructed and then heterotopia and common space are reached. After discussing the relationship between space and capital, loose space and open-ended space are presented as a way out. The theoretical knowledge on space is combined with Bourdieu's concepts of space, social capital, cultural capital, economic capital, symbolic capital, habitus, doxa and illusion. What kind of Bourdieu emerges when we think with spatial concepts or what kind of space emerges when we think with Bourdieu constitute the main problems of the research. As a result, when the ways in which habitus and capitals are constructed are considered from the perspective of space, space opens up to otherness and positive encounters.

Anahtar Kelimeler

• Space
• Bourdieu
• Habitus
• Social Capital
• Cultural Capital

Pierre Bourdieu’yu Coğrafyaya Coğrafyayı Pierre Bourdieu’ya Yaklaştırmak

Öz

Bu çalışma mekân perspektifini Pierre Bourdieu’ya, Bourdieu perspektifini mekâna yaklaştırmaktadır. Bunun için ilk olarak mekâna ilişkin kavrayışlara açıklama getirilmektedir. İkinci olarak Bourdieu perspektifi ile mekân kavrayışı birleştirilmeye çalışılmaktadır. Son olarak ise bu iki birleşmeden ortaya çıkan sonuca odaklanılmaktadır. Mutlak, kutsal, tarihsel, soyut, çelişkili, diferansiyel mekândan başlayarak teorik bir tartışma inşa edilmekte ardından heterotopya ve müşterek mekâna varılmaktadır. Mekân-sermaye ilişkisi tartışıldıktan sora gevşek mekân (loose space ) ve açık uçlu mekân (open-ended space) bir çıkış yolu olarak sunulmaktadır. Mekâna ilişkin teorik bilgi Bourdieu’nun alan, sosyal sermaye, kültürel sermaye, ekonomik sermaye, sembolik sermaye, habitus, doxa ve illusio kavramlarıyla birleştirilmektedir. Mekânsal kavramlar ile düşünüldüğünde karşımıza nasıl bir Bourdieu çıkmaktadır veya Bourdieu ile düşünüldüğünde nasıl bir mekân ortaya çıkmaktadır araştırmanın temel sorusunu oluşturmaktadır. Sonuç olarak habitus ve sermayelerin inşa edilme biçimleri mekân perspektifinde düşünüldüğünde mekân ötekiliğe ve pozitif karşılaşmalara açılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Mekân
• Bourdieu
• Habitus
• Sosyal Sermaye
• Kültürel Sermaye

Kaynakça

1. Alpman, P. S. (2016). Esmer Yakalılar: Kent-Sınıf-Kimlik ve Kürt Emeği. İstanbul: İletişim Yayınları
2. Althusser, L. (2003). İdeoloji ve Devletin İdeolojik Aygıtları. İstanbul: İthaki Yayınları.
3. Artun, A. (2017). Mümkün Olmayan Müze: Müzeler Ne Gösteriyor? İstanbul: İletişim Yayınları.
4. Barker, J. D. (2013). Negative Cultural Capital and Homeless Young. Youth Studies, 16:3, 358-374, DOI: 10.1080/13676261.2012.718434
5. Bauman, Z. (2015). Sosyolojik Düşünmek. Ankara: Ayrıntı Yayınları
6. Bauman, Z. (2017). Kimlik. Ankara: Ankara: Heretik Yayıncılık.
7. Bilgili, M. (2017). Coğrafyanın Bilimsel Kimliğine Postyapısalcı Bir Yaklaşım. Marmara Coğrafya Dergisi, (35), 101-109.
8. Bilgili, M. (2020). Coğrafyada Mekân Felsefesi Üzerine Yaklaşımlar. lnternational Journal of Geography and Geography Education, (41), 88-102.

9. Boer, R.(2015). Marxist Criticism of the Hebrew Bible. Bloomsbury Publishing.
10. Bourdieu, P. & Wacquant, L. (2021). Düşünümsel Sosyolojiye Davet. İstanbul: İletişim yayınları.
11. Bourdieu, P. (1977). Outline of a Theory of Practice (No. 16). Cambridge University Press.
12. Bourdieu, P. (2014). Ayrım: Beğeni Yargısının Toplumsal Eleştirisi. Ankara: Heretik Yayıncılık.
13. Bourdieu, P. (2015). Pratik Nedenler: Eylem Kuramı Üzerine. İstanbul: Hil Yayıncılık.
14. Bourdieu, P. (2018). Bilimin toplumsal Kullanımları: Bilimsel Alanın Klinik Bir Sosyolojisi İçin. Ankara: Heretik Yayıncılık.
15. Bourdieu, P. (2018). Social Space and the Genesis of Appropriated Physical Space. International Journal of Urban and Regional Research, 42(1), 106-114.
16. Bourdieu, P. (2019). Sosyoloji Meseleleri. Ankara: Heretik Yayıncılık.
17. Bourdieu, P. (2020). Seçilmiş Metinler. Ankara: Heretik Yayıncılık.
18. Bourdieu, P. (2022). Mekân Etkisi. Dünyanın Sefaleti. Ankara: Heretik Yayıncılık
19. Castells, M. (1976). The Urban Question: A Marxist Approach. Edward Arnold.
20. Connolly, P., Kelly, B., & Smith, A. (2009). Ethnic Habitus and Young Children: A Case Study of Northern Ireland. European Early Childhood Education Research Journal, 17(2), 217-232.
21. De Certeau, M. (2008). Gündelik Hayatın Keşfi I: Eylem, Uygulama, Üretim Sanatları. Ankara: Dost Kitabevi.
22. De Certeau, M. D., Giard, L., & Mayol, P. (2015). Gündelik Hayatın Keşfi II Konut, Mutfak İşleri. Ankara: Dost Kitapevi.
23. Featherstone, M. (2013). Postmodernizm ve Tüketim Kültürü. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
24. Foucault, M. (1993). Of other spaces: Utopias and Heterotopias', Architecture Culture 1943-1968: A Documentary Anthology, J. Joan Ockman and Edward Eigen (New York: Columbia University, 1993), 420-6.
25. Foucault, M. (2017). Hapishanenin Doğuşu. Ankara: İmge Yayınevi.
26. Franck, K. A., & Stevens, Q. (2007). Tying down loose space. in Loose space: Possibility and diversity in urban life, 1-33. Routledge.
27. Ghulyan, H. (2017). Mekânın Üretimi Kuramı ve Türkiye’de Kentsel Mekânın Üretimi: Ankara Örneği. Center for Open Science.
28. Hardt, M. & Negri, A. (2011). Ortak Zenginlik. Ankara: Ayrıntı Yayınları.
29. Harvey, D. (2015a). Umut Mekânları. İstanbul: Metis Yayınları
30. Harvey, D. (2015b). Sermayenin Mekânları: Eleştirel Bir Coğrafyaya Doğru. İstanbul: Sel Yayıncılık.
31. Harvey, D. (2015c). Sermayenin Sınırları. İstanbul: Yazılama Yayınevi
32. Harvey, D. (2015d). Neoliberalizmin Kısa Tarihi. İstanbul: Sel Yayıncılık.
33. Harvey, D. (2016). Kent Deneyimi. İstanbul: Sel Yayıncılık
34. Kaya, İ. (2014). Coğrafi Düşüncede Mekân Tartışmaları. Posseible, Düşünce Dergisi, 4, 1-13.
35. Kaya, İ. (2015). Kültürel Dönüş ve Yeni Kültürel Coğrafya. İçinde: Coğrafyacılar Derneği Uluslararası Kongresi Bildiriler Kitabı, 21, 23.
36. Kaygalak, İ. (2011). Postmodern eleştirilerin coğrafi düşünce ve yeni mekân kavrayışları üzerine yansımaları. Coğrafi Bilimler Dergisi, 9(1), 1-10.
37. Lefebvre, H. (1996). Writings on Cities. Blackwell.
38. Lefebvre, H. (2011). Kentsel Devrim. İstanbul: Sel Yayıncılık
39. Lefebvre, H. (2014). Mekânın Üretimi. İstanbul: Sel Yayıncılık.
40. Lefebvre, H. (2015). Şehir Hakkı. İstanbul: Sel Yayıncılık.
41. Lofland, L. (1998). The Public Realm: Exploring the City’s Quintessential Social Territory, New York: Aldine de Gruyter.
42. Orwell, G. (2014). Bin Dokuz Yüz Seksen Dört (1984). İstanbul: Can Yayınları.
43. Otero, G.; Volker, B. & Rozer, J. (2021). Space and Social Capital: Social Contacts in a Segregated City. Urban Geography, DOI: 10.1080/02723638.2021.1950982
44. Öksüz, M. (2020). Coğrafyanın Çorabı ve Pabucu: Bir Coğrafya Sözleşmesi Olarak Renk Körlüğü. Birikim Dergisi, 378(89-106).
45. Özgen, N. (2010). Bilim Olarak Coğrafya ve Evrimsel Paradigmaları. Ege Coğrafya Dergisi, 19(2), 1-26.
46. Özgür, E. M. (2021). Türk Beşerî Coğrafyasında İhmal Edilmiş Bir Paradigma: Hümanist Coğrafya. Ege Coğrafya Dergisi, 30(1), 205-224.
47. Sennett, R. (1971). The Uses of Disorder: Personal Identity and City Life. Penguin.
48. Sennett, R. (2014). Yabancı: Sürgün Üzerine İki Deneme. İstanbul: Metis Yayınları.
49. Shelby, T. (2021). İdeoloji Irkçılık ve Eleştirel Sosyal Teori. Cogito, 101.
50. Soja, E. (1980). “The Socio-Spatial Dialectic. Annals of the Association of American Geographers, 70(2), 207–225.
51. Soja, E. W. (2015). Postmodern Coğrafyalar. Eleştirel Toplumsal Teoride Mekânın Yeniden İleri Sürülmesi. İstanbul: Sel Yayıncılık.
52. Springer, S. (2018). Coğrafyanın Anarşist Kökleri: Mekânsal Özgürleşmeye Doğru. Sümer Yayıncılık.
53. Stavrides, S. (2007). Heterotopias and the experience of porous urban space. İn Loose space: Possibility and Diversity in Urban Life, 174-192. Routledge.
54. Stavrides, S. (2016). Kentsel Heterotopya. İstanbul: Sel Yayıncılık.
55. Stavrides, S. (2018). Müşterek Mekân: Müşterekler Olarak Şehir. İstanbul: Sel Yayıncılık
56. Stevens, Q. (2006). Open-Ended Space: Urban Streets in Different Cultural Contexts. In Loose Space (pp. 54-72). Routledge.
57. Urry, J. (2009). Turist Bakışı. Ankara: Bilgesu Yayıncılık.
58. Uysal, A. & Güngör, Ş. (2016). Postyapısalcı ve İlişkisel Coğrafyalarda Bir Tarz Olarak Temsil Ötesi Teori (Ler). Coğrafya Dergisi, (33), 83-93.
59. Wacquant, L. (2012). Ruh ve Beden: Acemi Bir Boksörün Defteri. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
60. Wacquant, L. (2014). Simgesel iktidar ve grup oluşumu: Pierre Bourdieu’nün sınıfı yeniden çerçevelemesi üzerine. Cogito: Yapı Kredi Yayınları-Üç Aylık Düşünce Dergisi,(76), 204-230.
61. Wacquant, L. (2019). Kenti Bourdieu’yle Düşünmek: İlişkisi, İlkeleri ve Uygulamaları. İdealKent, 10(26), 146-175. DOI: 10.31198/İdealKent.562679
62. Wacquant, L. J. (2011). Kent Paryaları: İleri Marjinalliğin Karşılaştırmalı Sosyolojisi. Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
63. Weber, M. (2018). Şehir: Modern Kentin Oluşumu. İstanbul: Yarın Yayınları.
64. Willis, P. (2020). İşçiliği Öğrenmek: Sınıf İşçilik ve Eğitim: İşçi Çocukları Nasıl İşçi Oluyor? Ankara: Heretik Yayıncılık.
65. Yurdadön Aslan, P., & Yavan, N. (2019). Edward Said’in “Mekânsal Dönüş” e Katkısı. Posseible Düşünme Dergisi, 14, 114-135.
66. Yücedağ, İ. (2016). “Habitus” tan “Mutatlaştırma” ya Toplumsalın İnşası. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, (37), 111-133.