KOBİ’lerde İnsan Kaynakları Yönetimine Yönelik Algı Araştırması: Karabük Örneği

Öz

Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeler (KOBİ) Türkiye ekonomisi içinde önemli bir yere sahip olup, yapıları gereği emek yoğun işletmeler olarak tanımlanmaktadırlar. Bu durum büyük işletmeler gibi KOBİ’lerde de insan kaynakları yönetiminin önemini beraberinde getirmektedir. Bu açıdan, bu çalışmada KOBİ’lerin insan kaynakları yönetimine yönelik algıları ve insan kaynakları yönetimlerine ilişkin durumlarının tespit edilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın literatür kısmında ülkemizdeki KOBİ tanımı ve KOBİ’lerin önemine değinilmiş ve sonrasında KOBİ’lerde insan kaynakları yönetiminden bahsedilmiştir. Araştırma kapsamında Karabük ilinde faaliyet gösteren 118 adet KOBİ ile anket uygulaması yapılmış ve elde edilen verilere frekans, tek örneklem T testi, Ki-Kare ve ANOVA analizleri uygulanmıştır. Araştırma sonucunda özellikle KOBİ’lerin %78’inde İK bölümünün olmadığı ve KOBİ yöneticilerinin eğitim düzeylerine göre İK yönetimi ve İK fonksiyonlarını algılamaları arasında anlamlı farklılıklar olduğu anlaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Karabük,KOBİ,İnsan Kaynakları,İnsan Kaynakları Yönetimi,Algı

The Research of SMEs’ Human Resource Management Perceptıon: Karabük Example

Öz

Small and Medium-Sized Enterprises (SMEs) Turkey has an important place in the economy, because of their structure are defined as labor-intensive enterprises. This situation brings the importance of human resources management in SMEs as well as large enterprises. In this respect, the aim of this study is to determine the perception of SMEs on human resource management and their human resources management. In the literature part of the study, the importance of SME definition and SMEs in our country was mentioned and then, human resources management in SMEs was mentioned. The survey was conducted with 118 SMEs operating in the province of Karabük. Frequency, single-sample T-test, Chi-Square and ANOVA analyzes were performed. As a result of the study, it was found that there was no significant HR department in 78% of SMEs and there were significant differences between HR managers and their perception of HR functions according to their education level.

Anahtar Kelimeler

• Karabük,SME,Human Resources,Human Resources Managament,Perception

Kaynakça

1. Akgemci, T. (2001). KOBİ'lerin Temel Sorunları ve Sağlanan Destekler. İstanbul: KOSGEB Yayınları.
2. Armstrong, M. (2007). Employee Reward Management . London: Kogan Page Limited.
3. Aypek, N. (2001). KOBİ Finanslama Sürecinde Yeni Finans Teknikleri. Ankara: TİKA Yayınları.
4. Bilgin, L. (2007). Personel Bulma ve Seçme. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
5. Bingöl, D. (2003). İnsan Kaynakları Yönetimi. İstanbul: Beta Yayım Dağıtım A.Ş.
6. Birdal, İ., ve Aydemir, B. (1992). Yönetim Teorileri. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
7. Cascio, W. (1995). Managing Human Resources. United States of America: McGraw-Hill Inc.
8. Çalışkan, E. (2010). The Impact of Strategic Human Resource Management on Organizational Performance. Journal of Naval Science and Engineering, 100-116.

9. Daft, R. (1994). Management. The Dryden Pres: Third Edition.
10. Dessler, G. (2011). A Framework for Human Resource Management. New Jersey: Pearson Education Inc.
11. Gold, J., ve Bratton, J. (1999). Human Resource Management Theory and Practice. London: Macmillan Press Ltd.
12. Gök, S. (2006). 21. Yüzyılda İnsan Kaynakları Yönetimi. Kırklareli: Beta Basım.
13. İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu. (2012, Haziran 20). Resmi Gazete. Kasım 7, 2018 tarihinde Resmi Gazete Web Sitesi: http://www.resmigazete.gov.tr/main.aspx?home=http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2012/06/20120630.htm&main=http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2012/06/20120630.htm.
14. Jakson, J., ve Mathis, R. (2008). Human Resource Management. USA: Thomson South-Western.
15. KOBİ Stratjisi Eylem Planı. (2015-2018, Ocak 2). KOSGEB. Kasım 12, 2018 tarihinde KOSGEB Web Sitesi: https://www.kosgeb.gov.tr/Content/Upload/Dosya/Mali%20Tablolar/ KSEP/Kobi_Stratejisi_ve_Eylem_Plani_(2015-2018).pdf.
16. KOBİ Tanımı Yönetmeliği. (2018, Haziran 24). Resmi Gazete. Kasım 11, 2018 tarihinde Resmi Gazete Web Sitesi: http://www.resmigazete.gov.tr/main.aspx?home=http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/06/20180624.htm&main=http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/06/20180624.htm.
17. Liu, Y., Combs, J., Ketchen, D., ve Ireland, R. (2007). The Value of Human Resource Management for Organizational Performance. Business Horizons.
18. Nyasha, M., Katsuro, P., ve Chazuza, T. (2013). Importance of Establishing a Job Analysis Exercise in an Organization. Australian Journal of Business and Management Research, 35-42.
19. Palmer, M., ve Winters, T. (1993). İnsan Kaynakları. (D. Şahiner, Çev.) İstanbul: Rota Yayınları.
20. Prienen, E., Goodstein , L., Goodstein , J., ve Gamble, L. (2009). A Preactical Guide to Job Analysis. San Francisco: Pfeiffer.
21. Sabuncuoğlu, Z. (2008). İnsan Kaynakları Yönetimi. Bursa: Alfa Basım Yayım.
22. Sulimanı, V. (2016, Ocak). Sakarya'da KOBİ'lerde İnsan Kaynakları Yönetimine Yönelik Algı Araştırması. Uluslararası Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 2(1), 19-32.
23. Taşçı, D. (2007). Kariyer Yönetimi, . Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
24. Tonus, Z. (2007). İnsan Kaynakları Planlaması. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
25. Tortop , N., Aykaç, B., Yayman, H., ve Özer, M. (2010). İnsan Kaynakları Yönetimi. Ankara: Nobel yayın Dağıtım.
26. Türeli, N. (2006). Isparta Deri Organize Sanayi Bölgesindeki Küçük ve Orta Büyüklükteki İşletmelerin Finansal Sorunlarına Yönelik Model Önerisi. İstanbul: Kültür Üniversitesi.
27. Uğur, A. (2008). İnsan Kaynakları Yönetimi. İstanbul: Avcı Ofset.
28. Waiganjo, E., Kahiri, J., ve Mukulu, E. (2012). Relationship between Strategic Human Resource Management and Firm Performance of Kenya’ s Corporate Organizations. International Journal of Humanities and Social Science, 62-70.
29. Wilson, J. (2005). Human Resource Development Learning & Training for Individual & Organizations. London: Kogan Page.