Yeni Girişimcilerde Öğrenen Örgüt Algısı ve İşletme Performansı İlişkisi

Öz

Bu çalışmada, Senge’nin öğrenen örgüt ile ilgili beş disiplininin yeni girişimci işletmelerde nasıl algılandığı, bu disiplinlerin uygulanma durumları ve öğrenen örgüt ile işletme performansı arasındaki ilişki tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırma kapsamında KOSGEB Karabük Müdürlüğüne kayıtlı ve Yeni Girişimci Desteğinden yararlanmış işletmeler örneklem olarak alınmış ve anket yöntemi ile elde edilen veriler analiz edilmiştir. Yapılan analizler neticesinde yeni girişimcilerde özellikle işletme sahibinin eğitim düzeyi ile işletmenin örgütsel öğrenme olma durumları arasında anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. Ayrıca kişisel hâkimiyet disiplininin işletmelerin ürün/hizmet performansı ve çalışan performansı üzerinde; zihni modeller disiplininin ürün/hizmet performansı üzerinde ve takım halinde öğrenme disiplininin ise karlılık performansı üzerinde pozitif ve anlamlı bir ilişkisinin olduğu anlaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Girişimci,Örgüt,Öğrenen Örgüt,İşletme Performansı,Karabük

Perception of Learning Organizer in New Entrepreneurs and Relationship with Company Performance

Öz

In this study, it is tried to determine the relationship between Senge's five disciplines related to the learning organization in new entrepreneurial enterprises, the application of these disciplines and the performance of the learning organization. Within the scope of the research, the enterprises that were registered to KOSGEB Karabük Directorate and benefited from the New Entrepreneur Support were taken as a sample and the data obtained by the survey method were analyzed. As a result of the analyzes, it was seen that there was a significant difference between the educational level of the enterprise owner and the organizational learning status of the new entrepreneurs. In addition, on the product/service performance and employee performance of the individual discipline; it was understood that the discipline of mind models had a positive and meaningful relationship to product/service performance and team discipline on profitability performance.

Anahtar Kelimeler

• Entrepreneur,Organization,Learning Organization,Company Performance,Karabuk

Kaynakça

1. Akbaba, P. (2012). Öğrenme Psikolojisi. Ankara: Pegem Akademi.
2. Akgemci, T. (2004). Sanayi Ötesi Toplum ve Öğrenen Organizasyonlar. Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 59-71.
3. Akgün, A., Keskin, H., & Günsel, A. (2009). Bilgi Yönetimi ve Öğrenen Örgütler. Ankara: Elif Yayınevi.
4. Ambler, T., Kokkinaki, F., & Puntoni, S. (2004). Assessing Marketing Performance: Reasons for Metrics Slection. Journal of Marketing Management, 475-498.
5. Arat, M. (1997). Şirketler Neden Öğrenmez? Power, 78-85.
6. Arslantaş, C. (2006). Öğrenen Organizasyonlarda Bilgi Paylaşımı. Verimlilik Dergisi.
7. Çam, S. (2002). Ögrenen Organizasyon ve Rekabet Üstünlügü. İstanbul: Papatya Yayıncılık.
8. Çoban, G. (2006, Yüksek Lisans Tezi Konya). Öğrenen Organizasyon ve Bankacılık Sektöründeki Uygulaması. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. Doğan, K. (2010, Kadir Has Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü). Örgütsel Öğrenme ve Kriz Yönetimi Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
10. Durmuş, B., Yurtkoru, E., & Çinko, M. (2011). Sosyal Bilimlerde SPSS'le Veri Analizi. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
11. Eren, E. (1993). Yönetim Psikolojisi. İstanbul: Beta Yayınları.
12. Eroğlu, E. (2003, Doktora Tezi). Toplam Kalite Yönetimi Uygulamalarının Yapısal Eşitlik Modeli İle Analizi. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı.
13. Marquardt, M. (1996). Building the Learning Organization: A Systems Approach to Quantum Improvement and Global Success. New York: Mc Graw Hill.
14. Michael, E., & Slocum, J. (1993). Unlearning The Organization. Organizational Dynamics, 67-79.
15. Morris, C. (2002). Psikolojiyi Anlamak. (H. Ayvacık, & M. Sayıl, Çev.) Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
16. Nayuk, D., & Küçük, F. (2007). Müşteri Tatmini ve Müşteri Sadakati İlişkisi. Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 285-292.
17. Öneren, M. (2008). İşletmelerde Öğrenen Örgütler Yaklaşımı. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 163-178.
18. Özen Kutaniş, R. (2002). Ögrenen Organizasyonlar”, Stratejik Boyutuyla Modern Yönetim Yaklaşımları. İstanbul: Beta Basım-Yayın Dağıtım A.Ş.
19. Polatcı, S. (2007, Yüksek Lisans Tezi). Tükenmişlik Sendromu ve Tükenmişlik Sendromuna Etki Eden Faktörler. Gaziosman Paşa Sosyal Bilimler Enstitüsü.
20. Porter, M. (1991). Towards a Dynamic Theory of Strategy. Strategic Management Journal, 95-117.
21. Senge, P. (1996). Beşinci Disiplin. (A. İldeniz, & A. Doğukan, Çev.) İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
22. Şahin, S. (1996). İşletmelerde Yeni Yönetim Felsefesi: Öğrenen Organizasyonlar. Finansal Forum, 1-22.
23. Tan, F. (2014). Öğrenme, Örgütlerde Öğrenme, Öğrenen Organizasyonlar Terimlerinin Tanımı ve Kavramsal Ayırım. Business & Management Studies: An International Journal, 188-217.