AN EVALUATION OF DIGITAL EDUCATION AS A GLOBAL PUBLIC GOOD IN THE COVID-19 PROCESS

Öz

During the history, people have tended to live in communities in terms of the convenience they provide in meeting their basic needs. With the increase in common needs, that is also known as public needs, human communities have started to live together in large groups. Public goods were shaped according to the needs of the time, and at first they were discussed in the context of environmental conditions, infectious diseases with the diversification of human needs and the development of technology public goods began to be discussed in the fields of financial stability, education, information, internet and global communication. As a result of digital developments in the 21st century, national socio-economic development processes are increasingly intertwined with the digital world. Due to their reprogrammability, digital technologies are used in every sector and are multi-purpose. Online education, which is became compulsory with the Covid-19 pandemic, is also considered as a global public good, which is non-rival and non-excludable in consumption and genaretes positive externalities acroos generations and countries.In the digital age where the government is transformed into e-government, the economy as a digital economy and education as e-education, this article will examine the concept of public goods and will examine digital education as a public good and digitalization studies in education in Turkey.

Anahtar Kelimeler

• Public Good
• Covid-19
• Digital Education
• Digital Divide
• Technology

COVID-19 SÜRECİNDE KÜRESEL BİR KAMUSAL MAL OLARAK DİJİTAL EĞİTİM ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Öz

İnsanlar, tarih boyunca temel ihtiyaçları gidermede sağladığı kolaylık bakımından topluluklar halinde yaşamaya meyilli olmuşlardır. Ortak ihtiyaçların yani kamusal ihtiyaçların giderek çoğalması ile insan topluluklarının giderek büyük gruplar halinde bir arada yaşamaya başlamışlardır. Kamusal mallar zamanın ihtiyaçlarına göre şekillenmiş ilk başlarda çevre koşulları, bulaşıcı hastalık bağlamında tartışılan kamusal mallar, insan ihtiyaçlarının çeşitlenmesi ve teknolojinin gelişmesiyle finansal istikrar, eğitim, bilgi, internet ve küresel iletişim bağlamında tartışılmaya başlanmıştır. 21. Yüzyılda dijital gelişmeler sonucu ulusal sosyo-ekonomik kalkınma süreçleri giderek dijital dünya ile iç içe geçmiştir. Dijital teknolojiler, yeniden programlanabilmeleri sayesinde her sektörde kullanılmakta ve çok amaçlıdırlar. Covid-19 pandemisiyle zorunlu olarak girilen çevrimiçi eğitim de tüketimde rakipsiz ve dışlanamayan küresel kamu mal kapsamında değerlendirilmektedir. Devletin e-devlet, ekonominin dijital ekonomi ve eğitimin e-eğitim olarak dönüşüm geçirdiği dijital çağda bu makale, kamusal mal kavramını irdeleyerek kamusal mal olarak dijital eğitimi ve Türkiye’de eğitimde dijitalleşme çalışmalarını inceleyecektir.

Anahtar Kelimeler

• Kamusal Mal
• Covid-19
• Dijital Eğitim
• Dijital Uçurum
• Teknoloji

Kaynakça

1. Referans1 Acemoglu, D., Laibson, D., ve List, J. A. (2014) Equalizing superstars: The Internet and the democratization of education. American Economic Review, 104(5), 523-527.
2. Referans2 Afşar, M. (2009) Türkiye’de eğitim yatırımları ve ekonomik büyüme ilişkisi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1), 85-98.
3. Referans3 Akalın, G. (2006). Kamu ekonomisi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları
4. Referans4 Albayrak, Ö. (2003) Refah iktisadının teorik temelleri: Piyasa ve refah ilişkisi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Üniversitesi Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
5. Referans5 Bain, A., ve Ross, K. G. (2000) School reengineering and SAT-I performance: A case study. International Journal of Educational Reform, 9(2), 148-154.
6. Referans6 Beckman, K., Bennett, S., ve Lockyer, L. (2014) Understanding students' use and value of technology for learning. Learning, Media and Technology, 39(3), 346-367.
7. Referans7 Bowie, N. A. (2000). The digital divide: making knowledge available in a global context. Paris: OECD
8. Referans8 Casey, D. M. (2008) A journey to legitimacy: The historical development of distance education through technology. TechTrends, 52(2), 45.

9. Referans9 Clarke, T. (2013) The advance of the MOOCs (massive open online courses): The impending globalisation of business education? Education+ Training.
10. Referans10 Cuban, L. (1986). Teachers and machines: The classroom use of technology since 1920: Teachers College Press
11. Referans11 Cuban, L., Kirkpatrick, H., ve Peck, C. (2001) High access and low use of technologies in high school classrooms: Explaining an apparent paradox. American educational research journal, 38(4), 813-834.
12. Referans12 Deneyap. (2022) Deneyap Türkiye. https://www.deneyapturkiye.org/Kurumsal-DENEYAP-TURKIYE-13.html adresinden edinilmiştir.
13. Referans13 Dillon, A., ve Gabbard, R. (1998) Hypermedia as an educational technology: A review of the quantitative research literature on learner comprehension, control, and style. Review of educational research, 68(3), 322-349.
14. Referans14 Ergüney, M. (2015) Uzaktan eğitimin geleceği: MOOC (massive open online course). Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4(4), 15-22.
15. Referans15 Eriçok, R. E., Eriçok, R. E., YILANCI, V., ve Yılancı, V. (2013) Eğitim Harcamaları Ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Sınır Testi Yaklaşımı. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 8(1), 87-101.
16. Referans16 European Commission. 2020 European Education Area Digital Education Action Plan (2021-2027). https://education.ec.europa.eu/focus-topics/digital-education/about/digital-education-action-plan adresinden edinilmiştir.
17. Referans17 Grange, J. (1996) The disappearance of the public good: Confucius, Dewey, Rorty. Philosophy East and West, 351-366.
18. Referans18 Green, A. (1997). Education, globalization and the nation state Education, globalization and the nation state (pp. 130-186): Springer.
19. Referans19 Guterres, A. (2020). Report of the Secretary-General Roadmap for Digital Cooperation: United Nations.
20. Referans20 Gyimah-Brempong, K., Paddison, O., ve Mitiku, W. (2006) Higher education and economic growth in Africa. The Journal of Development Studies, 42(3), 509-529.
21. Referans21 Hanushek, E. A. (2013) Economic growth in developing countries: The role of human capital. Economics of education review, 37, 204-212.
22. Referans22 Harasim, L. (2000) Shift happens: Online education as a new paradigm in learning. The Internet and higher education, 3(1-2), 41-61.
23. Referans23 Hardin, G. (1968) The Tragedy of Commons, American Association for the Advancement of Science Stable. Science, New Series, 162(3859).
24. Referans24 IMD. 2022 World Digital Competitiveness Ranking. adresinden edinilmiştir.
25. Referans25 Kar, M. (2003) Kamu harcama çeşitlerinin ekonomik büyüme üzerine etkisi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 58(03).
26. Referans26 Kaul, I., Conceição, P., Le Goulven, K., ve Mendoza, R. U. (2003). Providing global public goods: managing globalization: Oxford University Press
27. Referans27 Li, X., Chen, Q., Fang, F., ve Zhang, J. (2016) Is online education more like the global public goods? Futures, 81, 176-190.
28. Referans28 Locke, J. (1981). An essay concerning the true original, extent and end of civil government (Vol. 35): Pergamon Press
29. Referans29 McConnaughey, J., Lader, W., ve Chin, R. (1998) ``Falling through the net II: new data on the digital divide'', National Telecommunications and Information Administration. Department of Commerce, US Government, Washington, DC.
30. Referans30 MEB. 2022 Fatih Projesi: Fırsatları Artırma ve Teknolojiyi İyileştirme Hareketi. http://fatihprojesi.meb.gov.tr/ adresinden edinilmiştir.
31. Referans31 Menashy, F. (2009) Education as a global public good: The applicability and implications of a framework. Globalisation, Societies and Education, 7(3), 307-320.
32. Referans32 Mill, J. S. (2009). Three essays on religion: Broadview Press
33. Referans33 Morrissey, O., Willem te Velde, D., ve Hewitt, A. (2002). Defining international public goods International Public Goods (pp. 31-46): Springer.
34. Referans34 Nadaroğlu, H. (2000) Kamu Maliyesi Teorisi, 11. Bası, Beta Basım Yayım Dağıtım AŞ, İstanbul.
35. Referans35 OECD. (2021) OECD Science, Technology and Innovation Outlook 2021.
36. Referans36 Okyay, U., ve Yeşilyurt, H. (2016) Türkiye'de Eğitim Harcamaları Ve Büyüme İlişkisi. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(2), 179-185.
37. Referans37 Oldekop, J. A., Horner, R., Hulme, D., Adhikari, R., Agarwal, B., Alford, M., . . . Bastia, T. (2020) COVID-19 and the case for global development. World development, 134, 105044.
38. Referans38 Ömür, Ö. M., ve Giray, F. (2016) Kamusal Mal Ve Hizmet Olarak Eğitim Hizmeti Ve Harcamaları: Türkiye Ve Diğer Oecd Ülkeleri Karşılaştırması. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(4), 129-160.
39. Referans39 Özpençe, Ö. (2014) Dijital Kamusal Mallar. Sosyoekonomi, 22(22).
40. Referans40 Pamuk, M., ve Bektaş, H. (2014) Türkiye’de eğitim harcamaları ve ekonomik büyüme arasındaki ilişki: ARDL sınır testi yaklaşımı. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 2(2), 77-90.
41. Referans41 Rye, S. A. (2014) The educational space of global online higher education. Geoforum, 51, 6-14.
42. Referans42 Samuelson, P. (1954) The Pure Theory of Public Expenditure, 36 REV. OF ECON. & Statistics, 387.
43. Referans43 Selwyn, N. (2016). Education and technology: Key issues and debates: Bloomsbury Publishing
44. Referans44 Statista. 2022 Statistics about Internet in Turkey. https://www.statista.com/map/europe/turkey/internet adresinden edinilmiştir.
45. Referans45 Şenel, A. (2006). Kemirgenlerden sömürgenlere insanlık tarihi. İstanbul: İmge Kitabevi
46. Referans46 Teferra, D., ve Altbachl, P. G. (2004) African higher education: Challenges for the 21st century. Higher education, 47(1), 21-50.
47. Referans47 Teknofest. 2022 Teknofest Havacılık, Uzay Ve Teknoloji Festivali. https://www.teknofest.org/tr/corporate/about/ adresinden edinilmiştir.
48. Referans48 Tüsidam. 2022 81 İlde 81 Siber Kahraman. https://81ilde81siberkahraman.org/tusidam/ adresinden edinilmiştir.
49. Referans49 Unesco. (2016). Global Education Monitoring Report Summary 2016: Education for People and Planet: Creating Sustainable Futures for All: United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization Paris, France.
50. Referans50 Unesco. (2017) Six ways to ensure higher education leaves no one behind. Policy Paper, 1-10.
51. Referans51 Van Dijk, J. (2020). The digital divide: John Wiley & Sons
52. Referans52 YÖK. 2020 Üniversitelerde Dijital Dönüşüm Projesi. https://www.yok.gov.tr/Sayfalar/Haberler/2020/dijital-egitimde-3-faza-gecildi.aspx adresinden edinilmiştir.