RIGHT TO URBAN SECURITY IN THE CONTEXT OF URBAN RIGHTS

Öz

This is a theoretical study which focuses on the assumption that urban security is a fundamental right of urban residents. Urban security is the phenomenon of ensuring the safety of life, property and honor while satisfying the Daily needs, working, traveling, living at home / workplace, sleeping, resting and establishing social relations of the person or community living with in the boundaries of the city. In today's World where dense and heterogeneous population flows are experienced especially in metropolitan areas, the concepts of city and security have become two in separable concepts. Although security service is perceived as a general public service, it is one of the most important issue in which local administrations have important Powers and responsibilities in ensuring urban security and that central government and local government cooperate. In this area, police, gendarmerie, bazaar and neighborhood guards, municipal police, village guards and private security units have been considered as solutions against urban security problems and are equipped with various powers, duties and responsibilities in urban areas.

Anahtar Kelimeler

• European Urban Charter,Urban Rights,Urban Security

KENTLİ HAKLARI BAĞLAMINDA KENTSEL GÜVENLİK HAKKI

Öz

Bu çalışma, kentsel güvenliğin kentte yaşayanların temel bir hakkı olduğu varsayımına odaklanan teorik bir çalışmadır. Kentsel güvenliği; kent sınırları içerisinde yaşayan kişinin ya da topluluğun, ihtiyaçlarını giderirken, çalışırken, gezerken, evinde/işyerinde yaşarken, uyurken, dinlenirken ve sosyal ilişkiler kurarken can, mal ve namus güvenliğinin sağlanması olgusudur. Kentlere özellikle de metropol alanlara yoğun ve heterojen nüfus akımının yaşandığı günümüzde, kent ve güvenlik kavramları adeta birbirinden ayrılmaz iki kavram haline gelmiştir. Güvenlik hizmeti genel bir kamu hizmeti olarak algılansa da kentsel güvenliğin sağlanmasında yerel yönetimlerin de önemli yetki ve sorumlulukları olduğu ve merkezi yönetim ile yerel yönetimin işbirliği yaptığı konuların başında gelmektedir. Bu alanda polis, jandarma, çarşı ve mahalle bekçisi, zabıta, köy korucusu ve özel güvenlik birimleri kentsel güvenlik sorunlarına karşı bir çözüm aracı olarak düşünülmüş ve kentsel alanlarda çeşitli yetki, görev ve sorumluluklar ile donatılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Avrupa Kentsel Şartı,Kentli Hakları,Kentsel Güvenlik

Kaynakça

1. Acar, İ. H. (2004). “Avrupa Kentsel Şartı” Işığında Ulaşım ve Hareketlilikte İzmir’de Uygulanan Bütüncül Yaklaşım” Türkiye Mühendislik Haberleri Dergisi, 429(1), 18-22.
2. Açıkgöz, R. & Yusufoğlu, Ş. (2012). “Türkiye’de Yoksulluk Olgusu ve Toplumsal Yansımaları” İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 1(1), 76-117.
3. Aksungur, A. B. (2018). Türk İdare Geleneğinde Yerel Güvenlik: Çarşı ve Mahalle Bekçilerine Dair Bir İnceleme (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
4. Alyot, H. (2008). Türkiye’de Zabıta. Ankara: Türk Polis Tarihi Araştırma Merkezi.
5. Aytaç, Ö. (2016). “Kent, Yoksulluk ve Sosyal Düzensizlik Potansiyeli” Mukaddime Dergisi, 7(1), 135-155.
6. Bal, İ. & Beren, F. (2007). Polis Etiği. Ankara: Siyasal Kitabevi.
7. Bookchin, M. (1999). Kentsiz Kentleşme. Çev. Burak Özyalçın. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
8. Brantigham, P, J. (1995). “Criminality of Place: Crime Generators and Crime Attractors” European Journal Criminal Policy and Research, (3), 5-26. Akt. Bahar, H, İ. (2009).Sosyoloji. Ankara: Usak Yayınları.

9. Çalı, H. H. (2012). “Avrupa Kentsel Şartı Çerçevesinde Güvenli Kent ve Yerel Yönetimler” Türk İdare Dergisi, (475), 9-32.
10. Çelik, M. L. ve Böke, L. (2018). Zabıtanın Cep Kitabı. Ankara: Türkiye Belediyeler Birliği.
11. Fırat, A. (2008). “Yoksulluk, Kentlerde Suç Artışı ve Kent Merkezlerinde Özel Güvenlik Hizmetleri Verilmesi” Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(3), 201-228.
12. Gözler, K. (2019). İdare Hukuku Dersleri. Bursa: Ekin Yayınevi.
13. Gümüş, G. (2016). Evsizlik: Yeni Bir Metropol Yoksulluğu Deneyimi (Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Bilgi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü: İstanbul.
14. Gündüzöz, İ. (2016). “Türkiye ve Dünyada Güvenli Kent Yaklaşımı: Kentsel Güvenlik mi? Güvenli Kent mi?” Türk İdare Dergisi, (483), 335-368.
15. Günşen İçli, T. (2009). “Çocuk Suç ve Sokak” Ankara: Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü.
16. Karasu, M. A. (2012). “Kent ve Suç Üzerine Kavramsal Bir Çerçeve”, Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 13 (2), 175-192.
17. Kaypak, Ş. (2016). “Kentsel Bir Sorun Olarak Kentsel Güvenlik” Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(33), 35-50.
18. Kömürcü, B. Negiz Avşar, N. (2016). “Kentsel Bir Sorun Alanı Olarak Sokakta Çalışan Çalıştırılan Çocuklar: (Isparta Örneği)” Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, 21(3), 971-994.
19. Nohutçu, Ahmet (2015). Kanunname (İdare Hukuku, İdari Yargılama Hukuku). Ankara: Savaş Yayınevi.
20. Özden, P, P., Ün, K. H. ve İnce, Y. (2007). “Kentsel Suç, Mekan ve Dönüşüm: Üsküdar ve Fatih İlçeleri Üzerinden Sorgulama” Http://S3.Amazonaws. Com/Academia.Edu.Documents/35269567/Tam_Metin.Pdf. Adresinden Edinilmiştir.
21. Özer, E. & Yontar, İ, G. (2013). “Kent Güvenliğini Tehdit Eden Bir Unsur Olarak Dilencilik” Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(43), 237-249.
22. Palabıyık, H. (2004). Avrupa Kentsel Şartı, Z. Toprak, H. Yavaş, M. Görün (Ed.) Avrupa Konseyi Yerel ve Bölgesel Kongresi Anlaşmaları. Kentli Hakları ve Avrupa Kentsel Şartı(197-253). İzmir: Birleşik Yayınları.
23. Pektaş, E.& K, Akın, F. (2010). “Avrupa Kentsel Şartları Perspektifinde Bir Kentli Hakkı Olarak0020Katılım Hakkı” ve Türkiye. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 12(2), 23-49.
24. Resmi Gazete (22.07.1966). Çarşı ve Mahalle Bekçileri Kanunu. (12355), 4299-4307.
25. Resmi Gazete (07.04.1924). Köy Kanunu. Mevzuat Bilgi Sistemi, 5(68), 237-260.
26. Resmi Gazete (11.04.2017). Belediye Zabıta Yönetmeliği. Mevzuat Bilgi Sistemi, (26490), 1-13.
27. Resmi Gazete, (12.03.1983). Jandarma Teşkilatı, Görev ve Yetkileri Kanunu. (17985). 5649-5656.
28. Şafak, A. (2000). Özel Koruma Görevlilerinin Yetki-Görev ve Eğitimi Sorunu Türkiye Gerçeği. 21. Yüzyılda Polisin Eğitimi Sempozyumu, 483-511.
29. Şimşek, İ. (1993). Bekçiler. Dünden Bugüne İstanbul Ansiklopedisi, 2, 125- 126. İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.
30. Tortop, N., Aykaç, N., Yayman, H. & Özer, A. (2006). Mahalli İdareler. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
31. Türk Dil Kurumu (2019). https://sozluk.gov.tr/, E. T. 29.11.2019
32. Yıldırım, A. (2004). Kentleşme ve Kentleşme Sürecinde Göçün Suç Olgusu Üzerindeki Etkileri (Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü: Ankara.