Virtual Exhibition Experience of Visual Arts Teacher Candidates in the Metaverse World

Öz

Technology significantly impacts both individual and societal life, as well as educational institutions. The increasing use of computers in education and the widespread adoption of internet technologies have opened up new avenues in education. Digital tools contribute significantly to teaching processes and are also effective in bringing out and sharing students' creativity. Therefore, it is crucial for visual arts teacher candidates to acquire knowledge about teaching technologies during their undergraduate education in order to provide effective guidance to students. In this context, a theoretical and practical workshop was organized for visual arts teacher candidates studying at Trabzon University using the “Spatial” application, a Web 3.0 application that offers a metaverse exhibition space. Within the framework of the event, a case study was conducted to gather the opinions of 17 visual arts teacher candidates who participated in the practical training, where they learned about an exemplary Web 3.0 tool. The teacher candidates who participated in the workshop saw that the metaverse is an accessible and compatible space through the “Spatial” application. This experience played an important role in their personal art work and future teaching career plans in terms of organizing virtual exhibitions. It was understood that the workshop provided significant contributions by being delivered through an application specific to the field.

Anahtar Kelimeler

• art
• teacher education
• web
• metaverse
• virtual exhibition

Görsel Sanatlar Öğretmeni Adaylarının Metaverse Dünyasındaki Sanal Sergi Deneyimleri

Öz

Teknoloji, birey ve toplum yaşamını etkilediği gibi eğitim kurumlarını da önemli ölçüde etkilemektedir. Eğitimde bilgisayar kullanımının artışı ve internet teknolojilerinin yaygınlaşması, eğitime yeni alanlar kazandırmıştır. Dijital araçlar, öğretim süreçlerinde önemli katkılar sağladığı gibi, öğrencilerin yaratıcılığını ortaya çıkarmada ve paylaşmada da etkili olmaktadır. Bu nedenle, görsel sanatlar öğretmeni adaylarının lisans eğitimi sürecinde öğretim teknolojileri konusunda bilgi edinmeleri, öğrencilere etkili biçimde rehberlik yapabilmeleri açısından büyük önem taşımaktadır. Bu bağlamda, Trabzon Üniversitesinde öğrenim gören görsel sanatlar öğretmeni adaylarına yönelik olarak bir Web 3.0 uygulaması olan ve metaverse sergi alanı sunan “Spatial” uygulaması ile teorik ve uygulamalı bir çalıştay düzenlenmiştir. Etkinlik çerçevesinde yürütülen durum desenindeki araştırmada, örnek bir Web 3.0 aracı hakkında bilgi edindikleri uygulamalı eğitime katılan 17 görsel sanatlar öğretmen adayının süreçle ilgili görüşlerine ulaşılmıştır. Çalıştaya katılan öğretmen adayları, “Spatial” uygulaması aracılığıyla metaverse’in ulaşılabilir ve uyumlu bir alan olduğunu görmüşlerdir. Bu deneyim, sanal sergi düzenleme konusunda hem kişisel sanat çalışmaları hem de gelecekteki öğretmenlik mesleği için planlamalarında önemli bir rol oynamıştır. Çalıştayın, alana özgü bir uygulama üzerinden yürütülmesinin önemli katkılar sağladığı anlaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• sanat
• öğretmen eğitimi
• metaverse
• sanal sergi
• web

Kaynakça

1. Akın, D. ve Çakmak, S. (2023). Sanal gerçeklik: Sanat mekânlarının dijital dönüşümü. Akademik Sanat Dergisi, 20, 107-122.
2. Aydoğan, D. ve Kaplanoğlu, L. (2020). Toplum, sanat ve sanal gerçeklik. Yeni Medya Elektronik Dergi, 4(2), 79-88.
3. Aydoğan, D., Yengin, D. ve Bayrak T. (2022). Sanatın hibrit gerçeklik alanı: “Metaverse”. Yedi:Sanat, Tasarım ve Bilim Dergisi, 28, 53-66.
4. Baltacı, A. (2023). Bir pazarlama tezinin anatomisi: Sorunsaldan sonuca (1. baskı). IKSAD.
5. Baş, Ş., Gül, A., Çopuroğlu, H. A., Baş, M. ve Ejderha, F. (2023). Uzaktan eğitimde görsel sanatlar derslerinin sanatsal yaratıcılık bağlamında değerlendirilmesi [Evaluation of visual arts courses in distance education in the context of artistic creativity]. Bilim, Eğitim, Sanat ve Teknoloji Dergisi (BEST Dergi) [Science, Education, Art and Technology Journal (SEAT Journal)], 7(1), 94-107.
6. Birer, G.C. (2022). Web 5.0. Bilim ve Teknik, 55(1137), 46.Blackwell, W. (2018).
7. Boğa, A. (2024). Görsel sanatlar dersinde dijital grafik tasarım ürünü oluşturulmasına yönelik öğretmen yaklaşım ve görüşleri. Bahçeşehir Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı, İstanbul.
8. Bora, M. (2018). Görsel sanatlar eğitiminde bilgisayar teknolojisinden yararlanma olanakları. İdil, 7(49), 1177-1189.

9. Bulut, İ. (2014). 21. yüzyılda yeni teknolojilerin yarattığı sanat anlayışları ve görsel sanatlar öğretmeni yetiştiren kurumların eğitim programlarındaki yeri. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 4(1), 117-132.
10. Cohen, L., Manion, L. & Morrison, K. (2021). Eğitimde araştırma yöntemleri. (E. Dinç, K. Kıroğlu, çev). Pegem Akademi.
11. Congdon, K. G. (2006). Folkvine.org: Arts-based research on the web. Studies in Art Education, 48(1), 36–51.
12. Çebi, A. (2020). Dijital yeterlik: Dijital çağda dönüşüm yolculuğu. Pegem Akademi.
13. Çokokumuş, B. (2012). Dijital ortamda kültür ve sanat. International Journal of New Trends in Arts, Sports &Science Education, 1(3), 51-66.
14. Decentraland. Decentraland. Retrieved November 26, 2024, from https://decentraland.org/
15. Deepfake. Deepfake. Retrieved November 10, 2024, from https://deepfakesweb.com/
16. Değerli, A. S., ve Türker, H. (2016). Öğretmen adaylarının sanat eğitimi sürecindeki teknoloji algıları. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6, 62-74.
17. Dolunay, A. (2016). Teknolojinin görsel sanatlar ve sanat eğitimine katkısı. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 42, 1208-1213.
18. Ekiz, D. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri, Anı.
19. Erbay, M. (1997). Plastik sanatlar eğitiminin gelişimi, Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
20. Erkuş, A. (2021). Davranış bilimleri için bilimsel araştırma süreci. Seçkin.
21. Ersöz, B. (2020). Yeni nesil web paradigması: Web 4.0. Bilgisayar Bilimleri ve Teknolojileri Dergisi, 1(2), 58-65.
22. Fitria, T. N. (2021). Artificial intelligence (AI) in education: using AI tools for teaching and learning process. Proceeding Seminar Nasional & Call For Paper, 134-147.
23. Fraenkel, J., Wallen, N. & Hyun, H. (2011). How to design an devaluate research in education (8th ed.). McGraw-Hill.
24. Gibbs, A. (1997). Focus groups. Social Research Update, 19(8), 1-8.
25. Google Jamboard. Google jamboard. Retrieved October 26, 2024, from https://jamboard.google.com/
26. Hacıoğlu, F. (1990) 21. Yüzyıl için öğretmen eğitimi. Eğitim ve Bilim, 14(77), 48-53.
27. İkizoğlu, K. (2023, 20 Mart). Spatial.io ile sanal evren deneyimi. https://blog.ikizoglu.com/2023/03/spatial-io-ile-sanal-evren-deneyimi/
28. İz Bölükoğlu, H. (2004). Eğitim fakültelerinde grafik tasarım eğitiminde bilgisayar kullanımının değerlendirilmesi. The Turkish Online Journal of EducationalTechnology-TOJET, 3(2), 142-148.
29. Karaman, M. (2023). Sanal evren (metaverse) ortamında dijital sanatın konumlanması üzerine görsel sanat öğrencilerinin görüşleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 22 (88), 1811-1827.
30. Karaman, M. ve Balcı, D.A. (2022). Metaverse ve NFT bağlamında sanatta dijital dönüşüm. İzlek Akademik Dergi (Izlek Academical Journal), 5 (1), 15-26.
31. Kernis, M. H., Cornell, D. P., Sun, C. R., Berry, A., & Harlow, T. (1993). There’s more to self-esteem than whether it is high or low: The importance of stability of self-esteem. Journal of Personality and Social Psychology, 65(2), 1190-1204. https://doi.org/10.1037/0022-3514.65.6.1190
32. Kılıç, İ. B. (2022). Günümüzde dijitalleşen sergileme olanakları ve sanat yapıtının yitirilen aurası. Uluslararası İletişim ve Sanat Dergisi, 6, 1-19.
33. Korkutan, M., Efşin, R., Ayaz, E. ve Yurday, E. (2023). Öğretmenlerin eğitimde dijitalleşme eğilimlerinin incelenmesi üzerine bir araştırma. International Social Sciences Studies Journal, 9(107), 4961-4968.
34. Köse, E. Ö. ve Keskin, B. (2021). Eğitimde etkileşimli tahtaların kullanımı hakkında öğretmen görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 50(232), 105-119.
35. Lee, L. H.,Braud, T., Zhou, P., Wang, L., Xu, D., Lin, Z., Kumar, A., Bermejo, C. & Hui, P. (2021). All one needs to know about metaverse: A complete survey on technological singularity, virtual ecosystem, and research agenda. Journal of Latex Class Files, 14(8), 1-66.
36. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic Inquiry. Sage Publications.
37. Manovich, L. (2002). Thelanguage of newmedia. MIT.
38. Mentimeter. Mentimeter. Retrieved October 25, 2023, from https://www.mentimeter.com/
39. Merriam, S. B. (1998). Qualitative Research and Case Study Applications in Education. Jossey-Bass.
40. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB]. (2023). Web tabanlı dijital eğitim araçları kılavuzu. https://www.meb.gov.tr/web-tabanli-dijital-egitim-araclari-ogretmen-rehber-kitabi-yayimda/haber/30795/tr
41. Mutlu, M. (2019). Oluşumundan günümüze dijital sanat ve öğrencilerin dijital sanatla ilgili görüşleri. Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Güzel Sanatlar Eğitimi Anabilim Dalı Resim-İş Eğitimi Bilim Dalı, Konya.
42. Neuman, W. L. (2010). Toplumsal araştırma yöntemleri: Nicel ve nitel yaklaşımlar I-II. (S. Özge, çev.). Yayın Odası.
43. OVR. Overthereality. Retrieved October 4, 2024, from https://www.overthereality.ai/
44. Papuççiyan, A. (2018, Aralık). Artırılmış gerçeklik destekli sanal ortak çalışma alanı: Spatial. https://webrazzi.com/2018/12/03/artirilmis-gerceklik-destekli-sanal-ortak-calisma-alani-spatial/
45. Pehlivan, H. (2006). İlköğretim sınıf öğretmeni adaylarının sanat eğitiminde internet sitesi oluşturmaları ve görüşleri. İlköğretim Online, 5(2), 35-47.
46. Polat, H. H. (2010). Temel tasarım eğitimi dersinde web destekli renk öğretiminin öğrenci başarısına etkisi. SBRaD, 15, 145-167.
47. Quantitative descriptive analysis. In Kemp S. E.,Hort J. & Hollowood T. (Eds.), Descriptive analysis in sensory evaluation (pp. 287-318). John Wiley & Sons.
48. Radanliev, P., De Roure, D., Novitzky, P. ve Sluganovic, I. (2024). Metaverse'de engelli kullanıcılar ve içerik oluşturucuları için yeni bilgi ve iletişim teknolojilerinin erişilebilirliği ve kapsayıcılığı. Engellilik ve Rehabilitasyon: Yardımcı Teknoloji, 19 (5), 1849-1863.
49. Spatial. Spatial. Retrieved October 10, 2024, from https://www.spatial.io/
50. Şengülalp, C. ve Sarıhan, S. (2023). Dijital çağın sanat eğitimindeki avantajları ve dezavantajları. The Journal of Academic Social Science, 145, 50-60.
51. Tarlakazan, B. E. (2021). Çevrimiçi sergilerin sanat eğitimindeki yeri. Medeniyet Sanat Dergisi, 7(2), 227-242.
52. Tepecik, A. ve Zor, A. (2014). Yapılandırmacı yaklaşıma göre web tabanlı bilgisayar destekli sanat eğitiminin akademik başarıya etkisi. İdil, 3(14), 51-70.
53. Tiltbrush. Tiltbrush. Retrieved October 15, 2024, from https://www.tiltbrush.com/
54. Tutar, H. ve Erdem, A.T. (2022). Örnekleriyle bilimsel araştırma yöntemleri ve SPSS uygulamaları. Seçkin.
55. Türk, G. D., Bayrakcı, S. ve Akçay, E. (2022). Metaverse ve benlik sunumu. The Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 12(2), 316-333.
56. Türkiye İstatistik Kurumu [TÜİK]. (2024). Çocuklarda Bilişim Teknolojileri Kullanım Araştırması. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Cocuklarda-Bilisim-Teknolojileri-Kullanim-Arastirmasi-2024-53638
57. Türkmenoğlu, H. (2014). Teknoloji ile sanat ilişkisi ve bir dijital sanat örneği olarak ınstagram. Ulakbilge Sosyal Bilimler Dergisi, 2(4), 87-100.
58. Uça Güneş, E. P. (2016). Toplumsal değişim teknoloji ve eğitim ilişkisinde sosyal ağların yeri. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 2(2), 191-206.
59. Uçar Sarımanoğlu, N. (2019). MEB öğretmenlerin sınıflarda eğitim teknolojisi kullanımında karşılaştıkları güçlükler.https://yegitek.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2020_03/26131950_ogretmenlerinsiniflardaegitimteknolojisikullanimindakarsilastiklariguclukler.pdf
60. Ünalan, H. T. (2016). Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi bölümlerinde internet destekli öğrenme ortamlarının oluşturulması. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 2(1), 130-147.
61. Yağcı, U. ve Özkan, M. (2021). Sanal gerçeklik ortamının sanat eğitiminde kullanımı. Sanat ve Tasarım Araştırmaları Dergisi, 2(2), 40-57.
62. Yanpar, Ş.T. ve Yıldırım, S. (1999). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme. Anı.
63. Yılmaz, E., ve Bilici, S. (2016). Görsel sanatlar alanına yönelik öğretim teknolojileri ve materyali durumu. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 64-74.
64. Yin, R. K. (2014). Case Study Research: Design and Methods (5th ed.). Sage Publications.
65. Yükseköğretim Kurumu [YÖK]. (2018). Programların Güncelleme Gerekçeleri, Getirdiği Yenilikler ve Uygulama Esasları. https://www.yok.gov.tr/Documents/Kurumsal/egitim_ogretim_dairesi/Yeni-Ogretmen-Yetistirme-Lisans-Programlari/AA_Sunus_%20Onsoz_Uygulama_Yonergesi.pdf