Investigation of Traditional and Alternative Measurement and Evaluation Approaches among Teaching Staff at Higher Education

Öz

The purpose of this research is to investigate the views of teaching staff at higher education about traditional and alternative measurement and evaluation approaches with regard to faculty variable and whether the instructor has attended any education about measurement and evaluation. The participants comprised 200 academicians from four different universities. The data were collected using the Measurement and Evaluation Approaches Scale, developed by the researchers. The data were analyzed using descriptive statistics (means and standard deviation), one-way ANOVA, two-way ANOVA, and Bonferroni tests. The analysis revealed that the instructors embrace both traditional and alternative measurement and evaluation approaches at a moderate level, with the latter having arithmetic means slightly more than that of the former. The casual-comparative analysis proved that the instructors from non-education faculties who had not attended any training about measurement and evaluation embraced traditional measurement and evaluation approaches significantly more than other groups. No significant differences, however, were observed between the views on alternative measurement and evaluation approaches either with regard to faculty variable or previous training experience, or their interaction.

Anahtar Kelimeler

• Teaching staff, traditional measurement and evaluation, alternative measurement and evaluation

Öğretim Elemanlarının Geleneksel ve Çağdaş Ölçme Değerlendirme Yaklaşımlarının İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı öğretim elemanlarının geleneksel ve çağdaş ölçme değerlendirme yaklaşımlarına ilişkin görüşlerinin fakülte değişkeni ve ölçme değerlendirme konulu bir eğitim almış olma durumuna göre incelenmesidir Araştırmanın çalışma grubuna dört farklı üniversiteden 200 öğretim elemanı dahil edilmiştir Veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen Ölçme Değerlendirme Yaklaşımları Ölçeği kullanılarak toplanmıştır Verilerin analizinde betimsel istatistikler ortalama ve standart sapma tek yönlü ANOVA iki yönlü ANOVA ve Bonferroni testlerinden faydalanılmıştır Yapılan analizler sonucunda öğretim elemanlarının hem geleneksel hem de çağdaş ölçme değerlendirme yaklaşımlarını orta düzeyde benimsediklerini ancak çağdaş yaklaşımlara ait ortalamaların nispeten daha yüksek olduğu görülmüştür Yapılan karşılaştırmalarda eğitim fakültesi dışındaki fakültelerde görev yapan ve ölçme değerlendirmeyle ilgili herhangi bir eğitim almamış öğretim elemanlarının geleneksel ölçme değerlendirme yaklaşımlarını anlamlı düzeyde daha fazla benimsedikleri görülmüştür Çağdaş ölçme değerlendirme yaklaşımlarının benimsenme düzeyiyle ilgili olarak fakülte değişkeninden ya da ölçme değerlendirme konulu eğitim almış olma durumundan kaynaklanan bir farklılaşmaya rastlanmamıştır

Anahtar Kelimeler

• Öğretim elamanları, geleneksel ölçme değerlendirme, çağdaş ölçme değerlendirme

Kaynakça

1. Acar, M. ve Anıl, D. (2009). Sınıf öğretmenlerinin performans değerlendirme sürecindeki değerlendirme yöntemlerini kullanabilme yeterlikleri, karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri. TUBAV Bilim Dergisi, 2(3), 354-3
2. Adediwura, A.A. (2012). Effect of peer and self-assessment on male and female students' self-efficacy and self-autonomy in the learning of mathematics. (2012). Gender and Behaviour, 10(1), 4492-4508.
3. Anderson, R. (1998). Why talk about different ways to grade? The shift from traditional assessment to alternative assessment. New Directions for Teaching and Learning, 74, 5–15.
4. Arslan, M. (2007). Eğitimde yapılandırmacı yaklaşımlar. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 40(1), 41-61.
5. Aşkar, P., Paykoç, F., Korkut, F., Olkun, S., Yangın, B. ve Çakıroğlu, J. (2005). Yeni öğretim programlarını inceleme ve değerlendirme raporu. http://ilkogretim-online.org.tr/vol5say1/yenimufredat_raporu[1].pdf adresinden elde edildi.
6. Atta-Alla, M. (2013). Investigating alternative assessment practices in preservice English teacher education programs. International Journal of English Language Education, 1(1), 68-81.
7. Bahar, M., Nartgün Z., Durmuş S. ve Bıçak B. (2006). Geleneksel-alternatif ölçme ve değerlendirme el kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
8. Baki, A. ve Birgin, O. (2002, Eylül). Matematik eğitiminde alternatif bir değerlendirme olarak bireysel gelişim dosyası uygulaması, V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, Ankara.

9. Bay, E., Küçükoğlu, A., Kaya, H. İ., Gündoğdu, K., Köse, E., Ozan, C. ve Taşgın, A. (2010, Mayıs). Öğretim elemanı ve öğretmen adaylarının ölçmedeğerlendirmeye ilişkin görüşleri (Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi örneği). Uluslararası Öğretmen Yetiştirme Politikaları ve Sorunları Sempozyumu II. Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
10. Birgin, O. ve Gürbüz, R. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının ölçme ve değerlendirme konusundaki bilgi düzeylerinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20, 163-179.
11. Brooks, J. G. ve Brooks, M. G. (1999). In search for understanding: The case for constructivist classroom. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.
12. Brown, T. A. (2006). Confirmatory factor analysis for applied research. New York and London: The Guilford Press.
13. Bryan Bagley, P. (1995). Authentic assessment: how do portfolios fit the picture? (Unpublished master’s thesis). University of North Florida College of Education and Human Services, USA.
14. Buldur, S. (2009). Fen bilgisi öğretmen adaylarının alternatif ölçme ve değerlendirme yaklaşımlarına yönelik okuryazarlık ve öz yeterlik düzeylerinin geliştirilmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Cumhuriyet Üniversitesi, Sivas.
15. Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. (11. baskı). Ankara: PegemA Yayıncılık.
16. Calderhead, J. ve Robson, M. (1991). Images of teaching: student teachers' early conceptions of classroom practice. Teaching and Teacher Education, 7, 1-8.
17. Colvin, S. ve Vos, K.E. (1997). Authentic assessment models for statistics education. Gal, I. and Garfield, J. B. (Ed.), The Assessment Challenge in Statistics Education. (ss. 27-36). IOS Press.
18. Costello, A.B. ve Osborne, J. W. (2005). Best practices in exploratory factor analysis: four recommendations for getting the most from your analysis. Practical Assesment, Research and Evaluation, 10(7),1-9.
19. Çakan, M. (2004). Öğretmenlerin ölçme-değerlendirme uygulamaları ve yeterlik düzeyleri: ilk ve ortaöğretim. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(2), 99-114.
20. Çoklar, N., Vural, L. ve Şahin, L., (2009). Öğretmen adaylarının uygulayabilecekleri ölçme-değerlendirme yaklaşımları ile ölçme değerlendirme amaçlı teknoloji kullanım özyeterlikleri. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(3), 35-54.
21. Çokluk, Ö, Şekercioğlu, G., ve Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: spss ve lisrel uygulamaları. (1. Baskı). Ankara: PegemA Akademi.
22. DiMartino, J., Castaneda, A., Brownstein, M. ve Miles, S. (2007). Authentic assessment. Principal’s Research Review, 2(4), 1-8.
23. Dikli, S. (2003). Assessment at a distance: traditional vs. alternative assessments. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 2(3), 13–19.
24. Duban, N. ve Küçükyılmaz, E. A. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının alternatif ölçme-değerlendirme yöntem ve tekniklerinin uygulama okullarında kullanımına ilişkin görüşleri. İlköğretim Online, 7(3), 769-784.
25. Erkuş, A. (2012). Psikolojide ölçme ve ölçek geliştirme I: Temel kavramlar ve işlemler. Ankara: PegemA Akademi.
26. Field, A. (2009). Discovering statistics using SPSS (3. Baskı). London: Sage.
27. Fraenkel, J.R., Wallen, N.E. ve Hyun, H.H. (2012). How to design and evaluate research in education (8. Baskı). New York, USA: McGraw-Hill.
28. Frey, B.B., Schmitt, V.L. ve Allen, J.P. (2012). Defining authentic classroom assessment. Practical Assessment, Research and Evaluation, 17(2), 1-18.
29. Gao, X., ve Grisham-Brown, J. (2011). The use of authentic assessment to report accountability data on young children’s language, literacy and pre-math competency. International Education Studies, 4(2), 41-53.
30. Gelbal, S. ve Kelecioğlu H. (2007). Öğretmenlerin ölçme ve değerlendirme yöntemleri hakkındaki yeterlik algıları ve karşılaştıkları sorunlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 135-145.
31. Gömleksiz, M. N. ve Kan, A. Ü. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının alternatif ölçme-değerlendirme yaklaşımlarını tanıma düzeylerine ilişkin bir değerlendirme. Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, 9(1), 21-27.
32. Graue, M. E. (1993). Integrating theory and practice through instructional assessment. Educational Assessment, 1(4), 293–309.
33. Gürbüztürk, O., Duruhan, K. ve Şad, S.N. (2009). Preservice teachers’ previous formal education experiences and their visions about their future teaching. İlköğretim-Online, 8(3), 923-934
34. Hair, J. F. Jr., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E. ve Tatham, R. L. (2006). Multivariate data analysis. (6. Baskı). Upper Saddle River, NJ: Pearson/Prentice Hall.
35. Hamayan, E. V. (1995). Approaches to alternative assessment. Annual Rewiew of Applied Linguistics. 15, 212- 226.
36. Hatcher, L. (1994). A step-by-step approach to using the sas system for factor analysis and structural equation modeling. Cary, N.C.: SAS Institutte, Inc.
37. Haynes, S.N., Richard, D.C.S. ve Kubany, E.S. (1995). Content validity in psychological assessment: a functional approach to concepts and methods. American Psychological Association, 7(3), 238-247.
38. Herman, J.L., Aschbacher, P. R. ve Winters, L. (1992). A practical guide to alternative assessment. Alexandria, VA: ASCD.
39. Herman, J.L., Klein, D.C. ve Wakai, S.T. (1997). American students’ perspectives on alternative assessment: Do they know it’s different? CSE Technical Report 439, University of California, Los Angeles.
40. Hollingsworth, S. (1989). Prior beliefs and cognitive change in learning to teach. American Educational Research Journal, 26, 160-189.
41. Janisch, C., Liu, X. ve Akrofi, A. (2007). Implementing alternative assessment: opportunities and obstacles. The Educational Forum, 71(3), 221–230.
42. Kanatlı, F. (2008). Alternatif ölçme ve değerlendirme teknikleri konusunda sınıf öğretmenlerinin görüşlerinin değerlendirilmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Mustafa Kemal Üniversitesi, Hatay.
43. Karamustafaoğlu, S., Çağlak, A. ve Meşeci, B. (2012). Alternatif ölçme değerlendirme araçlarına ilişkin sınıf öğretmenlerinin öz yeterlilikleri. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(2), 167-179.
44. Khaahloe, M.B. (2010, November). Use of alternative assessments in institutions of higher education in Lesotho. Sixth Pan-Commonwealth Forum on Open Learning, Access and Success in Learning: Global Development Perspective. The Commonwealth of Learning and Indira Gandhi National Open University.
45. Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling (3. Baskı). New York London: The Guilford Press.
46. Korkmaz, H. ve Kaptan, F. (2002). Fen eğitiminde öğrencilerin gelişimini değerlendirmek için portfolyo kullanımı üzerine bir inceleme. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 167-176.
47. Korkmaz, H. ve Kaptan, F. (2005). Fen eğitiminde öğrencilerin gelişimini değerlendirmek için elektronik portfolyo kullanımı üzerine bir inceleme. The Turkish Online Journal of Educational Technology-TOJET, 4(1), 101-106.
48. Köklükaya, A.N. (2010). Alternatif ölçme ve değerlendirme teknikleri ile ilgili fen bilgisi öğretmen adaylarının yeterliklerinin belirlenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
49. Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel Psychology, 28, 563–575.
50. Lock, C. ve Munby, H. (2000). Changing assesment practices in the classroom: a study of one teacher’s challenge. Alberta Journal of Educational Research, 46(3), 267-279.
51. Mintah, J.- K. (2003). Authentic assessment in physical education: prevalence of use and perceived impact on students’ self-concept, motivation, and skill achievement. Measurement in Physical Education and Exercise Science, 7(3), 161–174.
52. Mueller, J. (2005). The authentic assessment toolbox: enhancing student learning through online faculty development. Journal of Online Learning and Teaching, 1(1), http://jolt.merlot.org/documents/vol1_no1_mueller_001.pdf adresinden elde edildi.
53. Nazlıçiçek, N. ve Akarsu, F. (2008). Fizik, kimya ve matematik öğretmenlerinin değerlendirme araçlarıyla ilgili yaklaşımları ve uygulamaları. Eğitim ve Bilim, 33(149), 18-29.
54. Okur, M. (2008). 4. ve 5. Sınıf öğretmenlerinin fen ve teknoloji dersinde kullanılan alternatif ölçme ve değerlendirme tekniklerine ilişkin görüşlerinin belirlenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Zonguldak Karaelmas Üniversitesi, Zonguldak.
55. Özdemir, S. M. (2009). Sınıf öğretmenlerinin yeni ilköğretim programlarının ölçme ve değerlendirme süreçlerinde karşılaştıkları sorunların incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 42(2), 55
56. Pajares, M. F. (1992). Teachers' beliefs and educational research: Cleaning up a messy construct. Review of Educational Research, 62(3), 307-332.
57. Palm, T. (2008). Performance assessment and authentic assessment: a conceptual analysis of the literature. Proctical Assessment Research and Evalation, 13(4), 1-11.
58. Pallant, J. (2007). SPSS survival manual: A step by step guide to data analysis using SPSS for Windows (3. Baskı). Berkshire: Open University Press.
59. Rennert-Ariev, P. (2005). A theoretical model for the authentic assessment of teaching. Practical Assessment Research and Evaluation, 10(2), 1-11.
60. Sağlam Arslan, A., Avcı, A. ve İyibil, Ü. (2008). Fizik öğretmen adaylarının alternatif ölçme değerlendirme yöntemlerini algılama düzeyleri. D.Ü. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 115-128.
61. Sağlam Arslan, A., Devecioğlu-Kaymakçı, D. ve Arslan, S. (2009). Alternatif ölçme-değerlendirme etkinliklerinde karşılaşılan problemler: fen ve teknoloji öğretmenleri örneği. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 1-12.
62. Sambell, K., McDowell, L. ve Brown, S. (1997). Study of student perceptions of the consequential validity of assessment. Studies in Educational Evaluation, 23(4), 349-371.
63. Stuart, C. ve Thurlow, D. (2000). Making it their own: preservice teachers' experiences, beliefs, and classroom practices. Journal of Teacher Education. 51(2), 113-121
64. Şaşmaz Ören, F., Ormancı, Ü., ve Evrekli, E., (2011). Fen ve teknoloji öğretmen adaylarının alternatif ölçme-değerlendirme yaklaşımlarına yönelik özyeterlilik düzeyleri ve görüşleri, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, Educational Sciences: Theory and Practice, 11(3), 1675-1698.
65. Şenel Çoruhlu, T., Er Nas, S. ve Çepni, S. (2009). Fen ve teknoloji öğretmenlerinin alternatif ölçme değerlendirme tekniklerini kullanmada karşılaştıkları problemler: Trabzon örneği. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 6(1), 122-141.
66. Şimşek, Ö.F. (2007). Yapısal eşitlik modellemesine giriş: temel ilkeler ve Lisrel uygulamaları. Ankara: Ekinoks Yayıncılık.
67. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics (5. Baskı). Boston: Pearson Education.
68. Tai, G. X. L. ve Yuen, M. C. (2007). Authentic assessment strategies in problem based learning. ICT: Providing choices for learners and learning. Proceedings ascilite Singapore 2007, Singapore. http://www.ascilite.org.au/conferences/singapore07/procs/tai.pdf adresinden erişilmiştir.
69. Tan, Kelvin H.K. (2012). How teachers understand and use power in alternative assessment. Education Research International. doi:10.1155/2012/382465
70. Tavşancıl, E. (2010). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. (4. Baskı). Ankara: Nobel.
71. Tay, B., Tokcan, H. ve Oruç, Ş. (2009, Mayıs). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının alternatif ölçme-değerlendirme yaklaşımları hakkındaki bilişsel farkındalık düzeyleri. 1. Uluslararası Türkiye Eğitim Araştırmaları Kongresi, Çanakkale.
72. Tynjälä, P. (1999). Towards expert knowledge? A comparison between a contructivist and a traditional learning environment in university. International Journal of Educational Research, 31(5), 357- 442.
73. Yayla, G.R. (2011, Nisan). Fen ve teknoloji öğretmenlerinin tecrübeleriyle alternatif ölçme ve değerlendirme yaklaşımlarına yönelik öz yeterlilikleri arasındaki ilişki. 2nd International Conference on New Trends in Education and Their Implications. 27-29 April, 2011, Antalya-Turkey.
74. Yıldırım Ekinci, H. ve Köksal, E. (2011). İlköğretim fen ve matematik öğretmenleri için ölçme ve değerlendirme yeterlikleri ölçeğinin geliştirilmesi. Kastamonu Üniversitesi Kastamonu Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 167-184.
75. Yurdabakan, İ. (2012). The effect of co- and peer assessment training on selfassessment skills of teacher trainees. Education and Science / Eğitim ve Bilim, 37(163), 190-202.
76. Yurdakul, B. (2005). Yapılandırmacılık. Özcan Demirel (Ed.), Eğitimde Yeni Yönelimler (ss. 39-61). Ankara: PegemA Yayıncılık.