Predicting the Empathic Levels of the Counseling and Guidance Students with Respect to Their Mothers and Fathers Pro Social Behaviors: The Moderating Role of Gender

Öz

-

Anahtar Kelimeler

• -

Psikolojik Danışma ve Rehberlik Öğrencilerinin Empatik Eğilimler ve Algıladıkları Anne ve Baba Olumlu Sosyal Davranışları: Cinsiyetin Farklılaştırıcı Rolü

Öz

Bu çalışmanın amacı Psikolojik Danışma ve Rehberlik PDR öğrencilerinin algılanan anne baba olumlu sosyal davranışları ve empatik eğilimleri arasındaki ilişki üzerinde cinsiyet değişkeninin farklılaştırıcı rolünün olup olmadığını sınamaktır Araştırmanın katılımcıları Ege bölgesinde bulunan D E Ü E Ü ve PAÜ PDR öğrencilerinden oluşan toplam 345 öğrencidir Araştırmanın amacına uygun olarak öğrencilerin empatik eğilimlerini belirlemek için Empatik Eğilim Ölçeği ve algılanan olumlu sosyal davranışları ölçmek için Çocuk ve Aile Ölçeği kullanılmıştır Verilerin analizi için hiyerarşik regresyon analizi yapılmıştır Sonuçta yalnızca baba duygularını açıklama ile empatik eğilim arasındaki ilişki üzerinde cinsiyetin farklılaştırıcı rolü olduğu saptanmıştır Ancak anne baba olumlu sosyal davranışlar ile empatik eğilim arasındaki ilişkiler üzerinde cinsiyetin farklılaştırıcı rolü bulunmamıştır Sonuçlar empatik eğilim ve anne baba olumlu sosyal davranışlar açısından tartışılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Empatik eğilim, olumlu sosyal davranışlar, Psikolojik Danışma

Kaynakça

1. Acar, N.V. (1989). Terapötik iletişim. Ankara: Şafak Matbaacılık.
2. Acun-Kapıkıran, N. (2009). Üniversite öğrencilerinde empatik eğilimin yordayıcısı olarak kendini ayarlama. PAÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, 81-91.
3. Acun-Kapıkıran, N. (2010). Kişilerarası ilişkiler ve etkili iletişim, (Ed.) A. Kaya, Ankara, Pegem Yay.
4. Barkham, M. ve Shapiro, D.A. (1986) Counselor verbal response modes and experienced empathy. Journal of Counseling Psychology, 33 (1), 3-10.
5. Baron, R. M., ve Kenny, D. A. (1986). The moderator-mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51, 1173-1182.
6. Bar-Tel, D. (1976). Pro-social behavior: Theory and research. Hemisphere Publishing Company, Washington, DC.
7. Batson, D.C. (1997). Self-other merging and the empathy -alturism hypothesis reply to Neuberg. Journal of Personality and Social Psychology, 73 (3), 517-522
8. Batson, C.D., Eklund, J.H., Chermok, V.L. Hoyt, J.L. ve Ortiz, B.G. (2007). An additional antecedent of empathic concern: Valuing the welfare of the person in need. Journal of Personality and Social Psychology, 93 (1), 65-74.

9. Bengtsson, H. ve Johnson, L.(1992). “Perspective taking, empathy and prosocial behavior in late Childhood” Child Study Journal, 22 (1), 11-22.
10. Bierhoff, H.W. ve Rohmann, E. (2004). Alturistic personality in the context of the empathy-alturism hypothesis. European Journal of Personality, 18, 351-365.
11. Björkqvist, K., Österman, K. ve Kaukiainen, A. (2000). Social intelligence empathy:agression? Agression and Violent Behavior. 5 (2), 191-200.
12. Brems, C. ve Sohl, M. A. (1995). The Role of empathy in parenting strategy choices. Family Relations, 44, 189-194.
13. Broome, B. J. (1991). Building shared meaning: Impilications of a relational approach to empathy for teaching intercultural communication. Communication Education. 4l0, 235-249.
14. Chang, L., Liu, H., Wen, Z., Fung, K.Y. ve Xu, Y. (2004). Mediating teacher linking and mothering authoritative teachering on Chinese adolesents' perception of antisocial and prosocial behaviors. Journal of Educational Psychology, 96 (2), 369-380.
15. Corcoron, K. J. (1983). Emotional separation and empathy. Journal of Clinical Psychology, 39 (5), 667-671.
16. Davis, H. M. (1983). The effects of dispositional empathy on emotinal reactions and helping: A multidimensional approach. Journal of Personality, 51 (2), 167-184.
17. Dökmen, Ü. (1988). Empatinin yeni bir modele dayanarak ölçülmesi ve psikodrama ile geliştirilmesi. A.Ü, Eğitim Bil. Fak. Dergisi. 21 (1-2), 155-190.
18. Dökmen, Ü. (1994). İletişim çatışmaları ve empati. İstanbul: Sistem Yay.
19. Eisenberg, N. ve Mussen, P. (1990). The root of prosocial behavior in children. Newyork: Cambridge University Press.
20. Eisenberg, N., R. Fabes, P.A. Miller, R. Shell, C. Shea, ve T. May-Plumlee (1990). “Preschoolers’ vicarious emotional responding and their situational and dispositional prosocial behavior”. Merrill-Palmer Qarterly, 36 (4), 507-529.
21. Eisenberg, N., ve Miller, P. A. (1987). The relation of empathy to prosocial and related behavior. Psychological Bulletin, 101, 91-119.
22. Frazier, P. A., Tix, A. P., ve Baron, R. M. (2004). Testing moderator and mediator effects in counselling psychology. Journal of Counselling Psychology, 51, 115– 134.
23. Freedman, J.L., Sears, D.O. ve Carlsmith, J.M.(1989) Sosyal psikoloji,(Çev.) A. Dönmez, Ankara: Ara Yay.
24. Granello, P. F. (1999). College students’ wellness as a function of social support and empathetic ability. Journal of College Counseling. 2, 110-120.
25. Graziano, W. G., Habashi, M. M. Sheese, B. E. ve Tobin R. M. (2007). Agreeableness, empathy, and helping: Person x situation perspective. Journal of Personality and Social Psychology, 93 (4), 583-599.
26. Hatcher, S. I., Nadeau, M.S., Walsh, I.K., Reynolds, M., Galea, J.ve Marz, K. (1994). The teaching of empathy for high school and college students: Testing Rogerian methods with the interpersonal reactivity index. Adolesence, 29 (116), 961-974.
27. Hoffman, M. L. (2001). Toward a comprehensive empathy-based theory of prosocialmoral development. In A. C. Bohart & D. J. Stipek (Eds.), Constructive and destructive behavior: Implications for family, school, and society (pp. 61-86). Washington, DC: American Psychological Association.
28. Iannotti, R. J. (1985). Naturalistic and structed assessments of prosocial behavior and preschool children the imfluence of empathy and perspective taking. Developmental Psychology, 21(1), 46-55.
29. Kapıkıran, N., ve Kapıkıran, Ş. (2000). İletişim becerileri eğitiminin anaokulu öğretmenliği öğrencilerinin empatik eğilim ve empatik becerileri üzerindeki etkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8: 69-77.
30. Kaukiainen, A., Bjorkqvist, K., Lagerspetz, K., Osterman, K., Salmivalli, C., Rothberg, S. ve ark. (1999). The Relationships between social intelligence, empathy and three types of aggression, Aggressive Behavior, 25, 81–89.
31. Kiang, L., Moreno, A. J. ve Robinson, J. L. (2004). Maternal preconceptions about parenting predict child temperanent, maternal sensitivity and children's empathy. Developmental Psychology, 40(6), 1081-1092.
32. Kremer J. F., ve Dietzen L. L. (1991) Two approaches to teaching accurate empathy to undergraduates: Teacher-intensive and self-directed. Journal of College Student Development, 32, 69–75.
33. Krevans, J. ve Gibbs, J. C. (1996). Parents' Use of Inductive Discipline: Relations to Children's empathy and Prosocial Behavior. Child Development, 67(6), 3263-3277
34. Laible, D. J., Carlo, G. ve Roesch, S. C. (2004). Pathway to self-esteem in late adolesence: The role of parent and peer attachment, empathy, and social behaviours. Journal of Adolesence, 2(6), 703-716.
35. Leblebici, Ç. (1988). Sosyal psikolojiye giriş (Ed.) N. Bilgin, İzmir: Ege Üniversitesi, Edebiyat Fak. Yay.
36. Marsh, A. A., Kozak, M. N. ve Ambady, N. (2007). Accurate identification of fear facial expressions predicts prosocial behavior. Emotion, 7(2), 239-251.
37. McDevitt, T.M., Lennon, R. ve Kopriva, R. J. (1991). Adolescents' perceptions of mothers' and fathers' prosocial actions and empathic responses. Youth and Society, 22(3), 387-409.
38. Miller, P.A., Eisenberg, N. Shell, R. ve Fabes, R. A. (1996) . Relations of moral reasoning and vicarious emotion to young children’s Prosocial Behavior toward peers and adults”. Developmental Psychology, 32(2), 210-219.
39. Miller, K., Stiff, J. ve Ellis, B. H. (1988).Communication and empathy as precursors to burnout among human service workers. Communication Monographs, 55, 250-265.
40. Mussen, P. ve Eisenberg, N. (1977). Roots of caring, sharing, and helping. San Francisco: Freeman and Company Pub.
41. Pennington, D.C., Gillen, K. ve Hill, P. (1999). Social psychology, Great Britian Roberts, W. ve Strayer, J. (1996). Empathy, emotional expressiveness, and prosocial behavior. Child Development, 67, 449-470.
42. Sargın, N. (1993). Rehber öğretmenlerin empati düzeylerinin geliştirilmesine ilişkin bir model önerisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). DEÜ, İzmir.
43. Stiff, J.B., Dillard, J.P., Somera, L., Kim, H. ve Sleight, C. (1988). Empathy, communication, and prosocial behavior. Communication Monographs, 55, 198213.
44. Strayer, J. ve Roberts, W. (1989). Children's empathy and role taking: Child and parental factors, and relations to prosocial behavior. Journal of Applied Developmental Psychology, 10, 227-239.
45. Stumer, S., Synder, M. ve Omoto, A. M. (2005). Prosocial emotions and helping the moderating role of group membership. Journal of Personality and Social Psychology, 88(3), 532-546.
46. Van der Mark, I. L., Van der IJzendoorn, H. M. ve Bakermans-Kranenburg, M. J. (2002). Development of empathy in girl during the second years of life: assciations with parenting attachment, and temperament. Social Development, 11(4), 451-467.
47. Vitaglione, G. D. ve Barnett, M. A. (2003). Assessing a new dimension of empathy: Empathic anger as a predictor of helping and punishing desires. Motivation and Emotion, 27(4), 301-325.
48. Walter, G. S. ve Finley K. (1999). The role of empathy in improving intergroup relations. Journal of Social Issues, 55(4), 729-748.
49. Young , S. K., Fox, N. A. ve Zahnx-Waxler, C. (1999). The relations between temperament and empathy in 2 years-olds. Developmental Psychology, 35(5),118.
50. Zahn-Waxler, C., Radke-Yarrow, M. ve Brady-Smith, J. (1977). Perspective taking and prosocial behavior. Developmental Psychology, 13(1) 87- 88.
51. Zahn-Waxler, C. ve Radke-Yarrow, M., Wagner, L. ve Chapman, M. (1992). Development of concern for others. Developmental Psychology, 28(1), 126-136.