Administrative Processes in the Primary Curriculum Laboratory Schools

Öz

-

Anahtar Kelimeler

• -

İLKÖĞRETİM MÜFREDAT LABORATUVAR OKULLARINDA YÖNETİM SÜRECİ

Öz

Bu araştırmanın temel amacı Müfredat Laboratuvar Okulu MLO uygulamasının okul geliştirme süreci açısından değerlendirilerek ilköğretim düzeyinde yönetim sürecinin nasıl işlediğini ortaya koymaktır Nitel araştırma yöntemlerinin kullanıldığı çalışma 8 okulda gerçekleştirilmiştir Çalışmada 8 okul müdürü 8 okul müdür yardımcısı 46 öğretmen 13 öğrenci 11 veli 6 ilköğretim müfettişi ve 4 formatör öğretmen yer almıştır Araştırma sonuçları Okul Gelişimi Yönetim Ekibinin oluşturulmasında hem okul yöneticilerinde hem de öğretmenlerde çok büyük bir isteksizlik olduğunu okul gelişim yönetim ekiplerinin seçimle istekli kişilerden oluşturulamadığını düzenli bir biçimde ve tüm üyelerin katılımıyla toplanamadığını; demokratik ve katılımcı karar alma mekanizmasının işlemediğini; alınan kararların uygulanmadığını ve uygulamanın denetlenmediğini ortaya koymuştur Bununla birlikte gelişim planı yapmak için okul gelişim yönetim ekibi üyelerinin okula ilişkin bilgilere tam olarak ulaşamadıkları ya da ulaşmada sıkıntı çektikleri anlaşılmaktadır Okulun geliştirilmesi için hedef belirleme ve okul gelişim planının yapılmasının çoğunlukla bir iki kişi tarafından gerçekleştirildiği; müdürlerin verdikleri ödüllerin okulda tartışmalara dedikoduya ve kırgınlıklara neden olduğu ve öğretmenlere göre okul müdürlerinin öğretmenleri ödüllendirirken daha çok kendilerine yakın olan kişileri ödüllendirdikleri saptanmıştır

Anahtar Kelimeler

• Okul yönetimi, okul geliştirme, müfredat laboratuvar okulu

Kaynakça

1. Açıkgöz, K. (1984). Öğretmenlerin okuldaki kararlara katılımı. Ankara: Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, (Yayımlanmamış doktora tezi).
2. Açıkgöz, K. (1993). Okulun yeniden yapılanması. Eğitim Bilimleri Dergisi. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi, Buca Eğitim Fakültesi Yayını, 2 (4), 71-81.
3. Açıkgöz, K. (1999). Eğitimde reform girişimlerinde temel eğilimler. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi. Özel sayı: 10, 1-8.
4. Arabacı, İ. B. (2002). Müfredat laboratuar okullarında stratejik planlama uygulamalarının değerlendirilmesi. Ankara: Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayımlanmamış doktora tezi).
5. Aydın, M. (1993). Çağdaş Eğitim Denetimi. Üçüncü basım. Ankara: PEGEM.
6. Balcı, A. (1995). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem,teknik ve ilkeler. Ankara: Kendi yayını.
7. Bilgin, N. (2000). İçerik analizi. İzmir: Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları: 109.
8. Duman, A. (1998). Yerinden yönetim mi, yoksa yerelleşme mi? Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi. 4 (16), 467- 483.

9. Everard, B. ve Morris, G. (1990). Effective school management. Second edition. London: Paul Chapman Publishing Ltd.
10. Fullan, M.G. (1992). Successful school improvement the implementation perspective and beyond. Buckingham: Open University Press.
11. Fullan, M. (1999, December 1). The stories of educational reform: inside; inside/out; outside/in. Erişim tarihi: 5.12.2007. Web sitesi: http://www.cdl.org/resource- library/articles/education_reform.php?type=subject&id=36
12. Fullan, M. (2002). The change leader. Educational Leadership. 59 (8), 5-16.
13. Gemici, Y. (2002). Eğitim sendikalarının okul geliştirme sürecine etkileri. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi).
14. Genck, F. H. ve Klingenberg, A. J. (1991). Effective schools through effective management. Revised edition.Illinois: Illinois Association of School Boards.
15. Geraci, B. (1996). Local decision making: A report from the trenches. Educational Leadership. 53 (4), 3-53.
16. Goldenberg, C. (2003). Settings for school improvement. Internetional Journal of Disability, Development and Education. 50 (1).
17. Hale, S. H. (2000). Comprehensive school reform research-based strategies to achieve high standards. WestEd.
18. Leithwod, K. ve Steinbach, R. (1993). The consequences for school improvement of differences in principal’ problem-solving procesess. School-Based Management and School Effectiveness. (Ed. Clive Dimmock). London: Routledge.
19. MEB. (1995). MLO Müfredat laboratuvar okulları modeli. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
20. MEB. (1997). Okul gelişim modeli planlı okul gelişimi. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
21. MEB. (1999). Müfredat laboratuvar okulları MLO modeli. İkinci basım. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
22. MEB. (2002). Müfredat laboratuvar okulları MLO modeli. Üçüncü basım. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
23. MEB (2003). Milli Eğitim Bakanlığı ilköğretim kurumları yönetmeliği. Tebliğler Dergisi, 2552
24. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis. Second edition. London: SAGE
25. OFSTED (Office For Standard in Education) (1995). Improving schools. Second edition. HMSO.
26. Öztürk, H. (1999). Müfredat laboratuvar okulları projesi’nin işleyişinin değerlendirilmesi. Balıkesir: Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi).
27. Sergiovanni, T. J. (1995). The principalship a reflective practice perspective. Third edition. Boston: Allyn and Bacon.
28. Sorrell, J. M. ve Redmond, G. M. (1995). Interviews in qualitative nursing research: differing approaches for ethnographic and phenomenological studies. Blackwell Science Ltd, Journal of Advanced Nursing, 21, 1117-1122.
29. Şahin, İ. (1999). İlköğretim okullarında görevli öğretmenlerin iş doyum düzeyleri. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi).
30. Şişman, M. (2002). Eğitimde mükemmellik arayışı: etkili okullar. Ankara: Pegem A.
31. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2000). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Gözden geçirilmiş ikinci basım. Ankara: Seçkin Yayıncılık.