Change Management In Terms Of Human Resources Development

Öz

-

Anahtar Kelimeler

• -

İNSAN KAYNAĞINI GELİŞTİRME BAĞLAMINDA DEĞİŞİM YÖNETİMİ

Öz

Bu çalışmanın konusu örgütlerdeki “insan kaynağını geliştirme”dir Her gelişme aslında bir değişmedir ya da doğası gereği değişmeyi içinde barındırır Dolayısıyla değişim yönetimi de bu çalışmanın konusu olarak ele alınmıştır Çalışmada değişimin hangi gerekçelerden kaynaklandığı ve onun niteliği üzerinde durulduktan sonra değişmede doğal grubun etkisi ve değişmeyi gerekli kılan durumlar tartışılmıştır Değişim sürecinin aşamalarından sonra insan kaynağını geliştirmenin önemi ve temel değerleri vurgulanmıştır

Anahtar Kelimeler

• Değişim, değişim yönetimi, insan kaynağını geliştirme

Kaynakça

1. Açıkalın, A. (1994). Çağdaş örgütlerde insan kaynağının yönetimi. Pegem Yayınları. Ankara. (1999). İnsan kaynağının yönetimi-geliştirilmesi. PegemA Yayıncılık. Ankara.
2. Aydın, M. (1991). Eğitim yönetimi. Üçüncü Baskı. Hatiboğlu Yayınevi. Ankara.
3. Budak, G. (1998). Yenilikçi yönetim, yaratıcı birey. Sistem Yayıncılık. İstanbul.
4. Bursalıoğlu, Z. (2002). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. Onikinci basım. Pegem A Yayıncılık. Ankara.
5. Çınar, İ. (2006). Mankurtlaştırma süreci. Anı yayıncılık. Ankara.
6. Drucker, P. F. (1994). Kapitalist ötesi toplum. (Çev.:Belkıs Çorakçı) İnkılap Kitabevi, İstanbul.
7. Erdoğan, İ. (2002). Eğitimde değişim yönetimi. Pegem A yayıncılık. Ankara.
8. Everard, B. ve G. Morris. (1990). Effective school management. Second Edition. Paul Chapman Publishing Ltd. London.

9. Goleman, D. (1998). Duygusal zekâ. (Çev.: Banu Seçkin Yüksel) Yedinci Baskı. Varlık Yayınevi, İstanbul.
10. Helvacı, A. (2005). Eğitim örgütlerinde değişim yönetimi: İlke, yöntem ve süreçler. Nobel Yayınları. Ankara.
11. İnce, M. (2005). “İlköğretim ders müfredatlarının değiştirilme süreci üzerine bir değerlendirme.” Eğitim politikaları dergisi. Sayı 1.
12. Lunenburg, F. C. ve A. C. Ornstein. (1996). Educational administration: concepts and practices. Second Edition. Wadsworth Publishing Co. California.
13. Özdemir, S. (2000). Eğitimde örgütsel yenileşme. Beşinci Baskı. Pegem A Yayınları. Ankara.
14. Palmer, M. ve K. T. Winters. (1993). İnsan kaynakları. (Çev.: D. Şahiner) Rota. İstanbul.
15. Robbins, S. P. (1994). Örgütsel davranışın temelleri. (Çev.: A. S. Öztürk) Etam A.Ş. (Anadolu Üniversitesi Vakfı) Eskişehir.
16. Senge, P. M. (1997). Beşinci disiplin. Dördüncü baskı (Çev.: A. İldeniz, A. Doğukan) Yapı Kredi Yayınları, İstanbul.
17. Şimsek, H. (1997). Paradigmalar savaşı: kaostaki Türkiye. Sistem Yayıncılık. İstanbul.
18. Toffler, A. ve H. Toffler. (1996). Yeni bir uygarlık yaratmak. (Çev.: Z. Dicleli) İnkılap Kitabevi. İstanbul.
19. Töremen, F. (2001) Öğrenen okul. Nobel yayın. Ankara.
20. Yılmaz, A. (1995). Modernden postmoderne siyasal arayışlar. Vadi Yayınları, İstanbul.
21. Yüksel, Ö. (1998). İnsan kaynakları yönetimi. İkinci Baskı. Gazi Kitabevi, Ankara.