The Effect of Peer Education on Clinical Comfort and Anxiety of Pediatric Nursing Students

Öz

Objective: This research was carried out to determine the effect of the education given by peer educators to the students taking the course of Child Health and Diseases Nursing on the clinical comfort and anxiety of the students. Methods: The quasi-experimental research with pretest-posttest control group was carried out with 78 students who took a CHDN course in the nursing department of a state university in the 2021-2022 academic year. The data of the study were collected using the “Student Information Form” and the “Pediatric Nursing Students Clinical Comfort and Worry Assessment Tool”. Number, percentage, mean and standard deviation were used as descriptive statistical methods in the evaluation of the data. The t-test was used to compare quantitative continuous data between two independent groups, and the one-way ANOVA test was used to compare quantitative continuous data between more than two independent groups. Results: Pediatric nursing students' clinical comfort and anxiety assessment tool comfort sub-dimension score was 13.87±2.67 and anxiety sub-dimension score was 11.53±3.04. There was no statistically significant difference between the clinical comfort and anxiety sub-dimension scores of the students before and after the education (p>0.05). Conclusion: In this study, it was determined that peer education did not affect the clinical anxiety and comfort of pediatric nursing students. In line with this result, it can be recommended to repeat similar studies in different sample groups with longer-term planned training programs and larger sample.

Anahtar Kelimeler

• Pediatric nursing
• student nurse
• peer education
• clinical practice

Akran Eğitiminin Pediatri Hemşireliği Öğrencilerinin Klinik Rahatlık ve Endişe Durumlarına Etkisi

Öz

Amaç: Bu araştırma, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği dersi alan öğrencilere akran eğiticiler tarafından verilen eğitimin öğrencilerin klinik rahatlık ve endişe durumlarına etkisini belirlemek amacı ile yapıldı. Yöntem: Ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel araştırma, 2021-2022 öğretim yılında bir devlet üniversitesinin hemşirelik bölümünde, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği dersi alan 78 öğrenci ile yürütüldü. Araştırmanın verileri “Öğrenci Bilgi Formu” ve “Pediatri Hemşireliği Öğrencileri Klinik Rahatlık ve Endişe Değerlendirme Aracı” kullanılarak toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler olarak sayı, yüzde, ortalama ve standart sapma kullanıldı. İki bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında t-testi, ikiden fazla bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında tek yönlü ANOVA testi kullanıldı. Bulgular: Pediatri hemşireliği öğrencileri klinik rahatlık ve endişe değerlendirme aracı rahatlık alt boyut puanı 13.87±2.67 ve endişe alt boyut puanı 11.53±3.04 olarak bulundu. Öğrencilerin eğitim öncesi ve sonrası klinik rahatlık ve endişe alt boyut puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı (p>0.05). Sonuç: Bu çalışmada akran eğitiminin pediatri hemşireliği öğrencilerinin klinik endişe ve rahatlık durumuna etkisi olmadığı belirlendi. Bu sonuç doğrultusunda daha uzun sürede planlanmış eğitim programları ve daha büyük örneklem ile farklı örneklem gruplarında benzer çalışmaların tekrarlanması önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Pediatri hemşireliği
• öğrenci hemşire
• akran eğitimi
• klinik uygulama

Kaynakça

1. Abaan, S., Duygulu, S., Uğur, E. (2012). Peer Mentoring: A way of developing ınternal locus of control to empower new nursing students. Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Dergisi, 24-35.
2. Al-Qaaydeh, S., Lassche, M., Macintosh, C.I. (2012). Exploratory factor analysis of the pediatric nursing student clinical comfort and worry assessment tool. Journal of Pediatric Nursing, 27, e39–e43. doi: 10.1016/j.pedn.2012.05.003.
3. Altay, N., Kılıçarslan Törüner, E. (2014). Öğrenci hemşirelerin klinik stres yaşama ve çocuk sevme durumlarının belirlenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi, 7(3), 166-170.
4. Arslan, S., Konuk Şeker, D., Cangür, Ş. (2018). Pediatri hemşireliği öğrencileri klinik rahatlık ve endişe değerlendirme aracının geçerlik ve güvenirliği. Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 8(2), 61-66.
5. Atasoy, I., Doğu, Ö. (2017). Peer support importance ın the school of health science students. J Hum Rhythm, 3(1), 62-67.
6. Blomberg, K., Bisholt, B., Engstr€om, A.K., Ohlsson, A., Johansson, A.S., Gustafsson, M. (2016). Swedish nursing students’ experience of stress during clinical practice in relation to clinical setting characteristics and the organisation of the clinical education. Journal of Clinical Nursing, 23, 2264–2271, doi: 10.1111/jocn.12506
7. Bektaş, M., Ayar, D., Bektaş, İ., Selekoğlu, Y., Kudubeş, A.A., Altan, S.S. (2015). Hemşirelik öğrencilerinin çocuk sevme durumlarını etkileyen faktörlerin belirlenmesi. The Journal of Pediatric Research, 2(1), 37-41. DOI:10.4274/jpr.47966
8. Cheraghi, F., Hooshangian, M., Doosti-Irani, A., Khalili, A. (2021). The effect of peer support approach on communication skills of nursing students in pediatric clinical setting. Nurse Educ Pract, 52, 102984. doi: 10.1016/j.nepr.2021.102984.

9. Çilingir, D., Gursoy, A.A., Hintistan, S., Ozturk, H. (2011). Nursing and midwifery college students’ expectations of their educators and perceived stressors during their education: A pilot study in Turkey. International Journal of Nursing Practice, 17, 486–494. https://doi.org/10.1111/j.1440-172X.2011.01965.x
10. Çunkuş, N., Yiğitoğlu, G.T., Solak, S. (2021). The relationship between worry and comfort levels and communication skills of nursing students during pediatric clinic applications: A descriptive study. Nurse Educ Today, 97, 104684. doi: 10.1016/j.nedt.2020.104684.
11. Demir, E. (2020). Hemşirelik ve çocuk gelişimi öğrencilerinin çocuk sevme düzeylerinin değerlendirilmesi ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 23(1), 17-22 DOI: 10.17049/ataunihem.459595
12. Elçigil, A., Yıldırım Sarı, H. (2011). Facilitating factors in clinical education in nursing. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi, 4(2), 67-71.
13. Essa, R.M., Al-Battawi, J.İ., El Demerdash, D., Ahmed, H., (2018). Effect of application of peer learning strategy on obstetric and gynecological nursing students’ clinical performance. Journal of Nursing Education and Practice, 8(3), 144-154. DOI: https://doi.org/10.5430/jnep.v8n3p144
14. Karaöz, S. (2013). Hemşirelik eğitiminde klinik değerlendirmeye genel bakış: güçlükler ve öneriler. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi, 6(3), 149-158.
15. Kubin, L., Wilson, C.E. (2017). Effects of community volunteer children on student pediatric assessment behaviors. Clinical Simulation in Nursing, 13, 303-308. DOI:10.1016/j.ecns.2017.04.011
16. Lassche, M., Al-Qaaydeh, S., Macintosh, C.I., Black, M. (2013). Identifying changes in comfort and worry among pediatric nursing students following clinical rotations. Journal of Pediatric Nursing, 28, 48–54. doi: 10.1016/j.pedn.2011.12.008.
17. Mutlu, B., Azak, M. ve Kalaycı, S. (2020). Çocuk sağlığı ve hastalıkları hemşireliği dersini almış öğrencilerin klinik rahatlık ve endişedurumu ile öz yeterlilik algısı arasındaki ilişkinin incelenmesi. OPUS–Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 15(26), 4293-4315. DOI: 10.26466/opus.659694.
18. Öztürk, D., Göçmen Baykara, Z. (2019). Akran eğitiminin hemşirelik becerilerinin öğretimine etkisi. HEAD, 16(4), 295-300.
19. Pålsson, Y., Mårtensson, G., Swenne, C.L., Ädel, E., Engström, M. (2017). A peer learning intervention for nursing students in clinical practice education: A quasi-experimental study. Nurse Educ Today, 51, 81-87. doi: 10.1016/j.nedt.2017.01.011.
20. Sprengel, A.D., Job L. (2004). Reducing student anxiety by using clinical peer mentoring with beginning nursing students. Nurse Educ, 29(6), 246-50. doi: 10.1097/00006223-200411000-00010.
21. Stewart, P., Greene, D., Coke, S. (2018). Effects of a Peer evaluation technique on nursing students' anxiety levels. Nurse Educ, 43(4), 219-222. doi: 10.1097/NNE.0000000000000474.
22. Stone, R., Cooper, S., Cant, R. (2013). The value of peer learning in undergraduate nursing education: A systematic review. ISRN Nursing. Article ID 930901. http://dx.doi.org/10.1155/2013/930901
23. Şenyuva, E., & Kocaağalar Akince, E. (2020). Akran eğitimi hemşirelik eğitimini güçlendirmede etkili bir yöntem midir? Journal of Human Sciences, 17(1), 92-103. doi:10.14687/jhs.v17i1.5779
24. Tiwari, A., Lam, D., Yuen, K.H., Chan, R., Fung, T., Chan, S. (2005). Student learning in clinical nursing education: Perceptions of the relationship between assessment and learning. Nurse Education Today, 25, 299–308. doi: 10.1016/j.nedt.2005.01.013
25. Türkmen, A.S., Taş Arslan, F., Özkan, S., Çelen, R., Altıparmak, D. (2016). The Pedıatrıc clınıcal practıce skılls and anxıety levels of the students who take pedıatrıcs nursıng course, and related factors. International Refereed Journal of Nursing Researches, 7, 136-155. Doi: 10.17371/UHD.2016719476
26. Yava, A., Sütçü Çiçek, H. (2016). Hemşirelik eğitiminde yeni bir yaklaşım: akran koçluğu. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 65–71.
27. Yuen Loke, A.J.T., Chow, F.L.W. (2007). Learning partnership—the experience of peer tutoring among nursing students: A qualitative study. International Journal of Nursing Studies, 44, 237–244. doi: 10.1016/j.ijnurstu.2005.11.028.