PRİMİPAR ANNELERİN SÜTÜNDEKİ YAPISAL DEĞİŞİKLİKLER İLE POSTNATAL EMZİRME ÖZ YETERLİLİK İLİŞKİSİNİN İNCELENMESİ
Öz
Gereç ve Yöntem: Prospektif, tanımlayıcı ve ilişki arayıcı özellikteki araştırma, Aralık 2016-Ağustos 2017 tarihleri arasında, İstanbul’da bir Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde yürütüldü. Araştırmanın örneklemini 320 anne oluşturdu. Veriler Postnatal “Emzirme Öz Yeterlilik Ölçeği-Kısa Şekli” ve araştırmacılar tarafından hazırlanan Tanıtıcı Bilgi Formu kullanılarak ilk 24 saatte yüz yüze görüşme yöntemi ile ve 15. günde telefon ile görüşme yöntemi ile elde edildi.
Bulgular ve Sonuç: Araştırmaya katılan annelerin; yaş ortalamasının 23,99±3.85 olduğu, %52.2’sinin orta eğitim mezunu olduğu ve %65’inin çalışmadığı belirlendi. Annelerin; yaşı, eğitim ve çalışma durumuna göre postnatal emzirme öz yeterlilik ölçeği 24. saat ve 15. gün puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı görüldü (p>0.05). Annelerin bebeği ilk kucağa alma zamanı, doğumdan sonra ilk emzirme, ilk 24 saatte emzirme sıklığı, emzirmeye tanık olma durumu ile 24. saat ve 15. günde Postanal Emzirme Öz Yeterlilik Ölçeği puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu belirlendi (p>0.05). Vajinal ve sezaryen doğum yapan annelerin, doğumdan sonra ilk 24. saatte yapılan ölçümlerde emzirme öz yeterlilik düzeyinin 15. günde yapılan ölçümlere göre düşük olduğu, istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu saptandı (p<0,000). Bebeğini kucağına erken alan, doğumdan sonra ilk bir saatte emziren, ilk 24 saatte sık emziren ve bebeğine emzik/biberon vermeyen annelerin emzirme öz yeterlilik düzeyi yüksekti. Vajinal doğum yapan primipar annelerin emzirme öz yeterlilik düzeyi sezaryan doğum yapanlara göre daha yüksekti. Vajinal ve sezaryen doğum yapan primipar annelerin 15.gündeki emzirme öz yeterlilik düzeyi, ilk 24 saate göre anlamlı olarak yüksek idi.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akyüz A, Kaya T, Şenel N. Annenin Emzirme Davranışının ve Emzirmeyi Etkileyen Durumların Belirlenmesi. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni 2007;. 6(5):331-335.
- Alus Tokat M, Serçekuş P, Yenal K ve ark. Early Postpartum Breast‐Feeding Outcomes and Breast‐Feeding Self‐Efficacy in Turkish Mothers Undergoing Vaginal Birth or Cesarean Birth With Different Types of Anesthesia. International Journal of Nursing Knowledge 2015; 26(2):73-79. doi: 10.1111/2047-3095.12037.
- Aslan Y. Annelerin Emzirme Öz-Yeterliliği ve Depresyon Riski ile İlişkisi. Doktora Tezi. Konya: Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü; 2016.
- Atıcı A, Polat S, Turhan A H. Anne Sütü İle Beslenme. Turkiye Klinikleri J Pediatr Sci. 2007;3(6):1-5
- Atlas B. Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aşı Merkezi ve Yenidoğan İzleme Ünitesine Başvuran Annelerin Anne Sütü Konulu Eğitiminin Etkinliğinin İncelenmesi. Uzmanlık Tezi. Sağlık Bakanlığı Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği Koordinatörlüğü; İstanbul; 2006
- Australian Institute of Health and Welfare. National Breastfeeding İndicators: Workshop Report. Cat. no. PHE 146. Canberra: AIHW. 2011 İnternet Erişim Adresi: (https://www.aihw.gov.au/getmedia/8718b74f-db38-4bc9-a122-ca4431cd9eb2/13346.pdf.aspx?inline=true) Erişim Tarihi: 15/03/2019
- Bağcı S, Altuntuğ K. Problems Experienced by Mothers in Postpartum Period and Their Associations with Quality of Life Annelerin Doğum Sonunda Yaşadıkları Sorunlar ve Yaşam Kalitesi ile İlişkisi. Journal of Human Sciences. 2016; 13(2): 3266-3279. doi:https://doi.org/10.14687/jhs.v13i2.3884
- Bartle NC, Harvey K. Explaining İnfant Feeding: The Role of Previous Personal and Vicarious Experience on Attitudes, Subjective Norms, Self‐Efficacy, and Breastfeeding Outcomes. British Journal of Health Psychology. 2017; 22(4): 763-785. doi: 10.1111/bjhp.12254.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
10 Nisan 2020
Gönderilme Tarihi
22 Mart 2019
Kabul Tarihi
19 Kasım 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 36 Sayı: 1