DETERMING THE SOC/AL SUPPORT NEEDS OFELDERS

Öz

Objective: Our country hasn't been defined in sufficient social service needs of the elderly. This study aimed to provide objective data far administrative arrangements to increase access to social services of the e/derly. Methods: This study is a cross-sectional and descriptive study. in the research center of town, over 65 years, 7190 elderly, according to gender and age groups, than 350 elderly people were selected far the sampling. Data were collected by a questionnaire consisting of 32 questions. Number and percentage distributions were used to analyze the data. Resu/ts and Conclusion: The mean age of the elderly was 72.23 ± 6:01. 96.8% of participants were carried aut activities of daily living independently. lndividua/s who did not take any help to meet the needs of 70%, and 30% get help. İndividua/s stated that 50.6 % of them experienced difficulties associated with the environment and 57.4 % of e/derly wanted to open the center to evaluate the spare time on their environment. 41 % of the e/derly reported they can alsa share their knowledge and experience asa volunteer at the center. in this study it was determined that elderly people mostly supported from their first - degree relatives and municipality. Their most important difficulties were economic, loneliness and warming. A large proportion of participants want to open e/derly support center. They specified the contributing to the center if it need. Regional requirements must be taken into account in the planning of e/derly services and must be cooperate with loca/ governments about this issue

Anahtar Kelimeler

• need of social support, elderly, social support.

YAŞLILARIN SOSYAL DESTEK GEREKSİNİMLERİNİN BELİRLENMESİ

Öz

Amaç: Ülkemizde yaşlıların sosyal hizmet gereksinimleri yeterli düzeyde tanımlanmamıştır. Bu çalışma ile yaşlıların sosyal hizmetlerden yararlanmalarını arttıracak yönetimsel düzenlemeler için nesnel veriler sunmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma, tanımlayıcı tipte kesitsel bir çalışmadır. Araştırmaya Ödemiş İlçe Merkezi'nde yaşayan 65 yaş ve üzeri 7190 yaşlıda cinsiyet ve yaş gruplarına göre tabakalandırılmış 350 kişi seçilmiştir. Veriler 32 sorudan oluşan veri toplama formu ile toplanmıştır. Verilerin analizinde sayı ve yüzde dağılımı kullanılmıştır. Bulgular ve Sonuç: Araştırmaya katılan yaşlı bireylerin yaş ortalaması 72.23±6.01 'dır. Katılımcıların o/o 96.S'i günlük yaşam aktivitelerini bağımsız olarak gerçekleştirmektedir. Yaşlı bireylerin %70'i gereksinimlerini karşılamak için yardım almazken, %30'u yardım almaktadır. Bireylerin %50.6'sı çevreleri ile ilişkili güçlükler yaşadıklarını ve %57.4'ü yaşadıkları çevrede boş zamanlarını değerlendirebilecek merkez açılmasını istediklerini belirtmektedir. Yaşlıların %41 'i bu merkezde birikim ve deneyimlerini gönüllü olarak paylaşabileceklerini de bildirmektedirler. Bu araştırma ile yaşlıların çoğunlukla birinci derece akrabalar ve belediyelerden sosyal destek aldıkları, yaşadıkları en önemli güçlük; ekonomik sıkıntı, yalnızlık ve yakacak gereksinimi olduğu saptandı. Katılımcıların büyük oranı yaşlı destek merkezi açılmasını istemektedirler. Burada çeşitli hizmetler sunulmasını ve gerekirse kendilerinin de katkı yapabileceklerini belirtmektedirler. Yaşlılara yönelik sosyal hizmetler planlanırken bölgesel gereksinimler dikkate alınarak yerel yönetimler ile işbirliği yapılmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal destek gereksinimi, yaşlı , sosyal destek.

Kaynakça

1. Altıparmak S ( 2009) .Huzurevinde Yaşayan Yaşlı Bireylerin Yaşam Doyumu, Sosyal Destek Düzeyleri ve Etkileyen Faktörler, Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Tıp Dergisi. 23(3):159–164
2. Arıcı M, Altun B, Erdem Y, ve ark. (2005).Türk Hipertansiyon ve Böbrek Hastalıkları Derneği Türk Hipertansiyon Prevalans Çalışması. Journal of Hypertension.(23): 1817-23.
3. Bahar G., Bahar A.., Savaş HA. (2009). Yaşlılık ve Yaşlılara Sunulan Sosyal Hizmetler. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi, 4(12): 85-98.
4. Baysan NP. Yaşlıların Yaşlılık Algısı Ve Sağlıkla İlgili Yaşam Kalitesini Etkileyen Faktörler. Yayınlanmamış Uzmanlık Tezi, Manisa. Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü,2008.
5. Dudak AH., Çakıl E., Aykut M ve ark. (2006). Kayseri İl Merkezindeki Yaşlıların Mediko-Sosyal Sorunları ve Yaşam Memnuniyetlerini Etkileyen Faktörler. Turkish Journal Of Geriatrics; 9 (4): 202-212.
6. Duru G., Özdemir L (2009). Yaşlı İntiharları, Nedenleri ve Önleyici Uygulamalar. Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Dergisi. 34-41.
7. Giray H., Meseri R., Saatlı, G ve ark (2008). Türkiye’ye İlişkin Yaşlı Sağlığı Örgütlenmesi Model Önerisi.TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni.7 (1):81-86
8. Karadakovan A (2005). Yaşlılarda Sağlık Sorunları. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi 21 (2) : 169-17

9. Kılıç D. Yaşlı Sağlığı. Ed: Behice Erci Halk Sağlığı Hemşireliği Kitabı.2.Baskı. Elazığ. Anadolu Nobel Tıp Kitabevleri. 2016:176-196
10. Kulakçı H.,Emiroğlu ON (2012). Bir Huzurevinde Yaşayan Yaşlıların Sağlık Gereksinimleri, Hemşirelik Girişimleri ve Sonuçlarının Belirlenmesinde OMAHA Sistemi’nin Kullanılabilirliği. Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Dergisi.36-50.
11. Mandıracıoğlu A (2010). Dünyada ve Türkiye’de Yaşlıların Demografik Özellikleri. Ege Tıp Dergisi/Ege Journal of Medicine, 49(3): 39-45.
12. Polat Ü., Kahraman B.B. (2013). Yaşlı Bireylerin Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları ve Algılanan Sosyal Destek Arasındaki İlişki 18(4): 213-218
13. Öztop H ( 2006).Yaşlı Kadınların Ekonomik ve Psiko-Sosyal Sorunları Turkish Journal of Geriatrics; 9 (4): 234-239
14. Şahin D., Aydın A., Şimşek N ve ark. (2012). Yaşlılık, Depresyon ve Hemşirelik. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi - Journal of Psychiatric Nursing 2012;3(1):38-41
15. Şahin H., Selvitopu A. (2012) Öğretmenlerin Emeklilik Dönemine ve Emekliliğe Hazırlık Eğitimine İlişkin Görüşleri. Elementary Education Online, 11(4), 1053-1065, Online]: http://ilkogretim-online.org.tr
16. Tamam L., Öner S. (2001). Yaşlılık Çağı Depresyonları. Demans Dergisi.(1): 50-60
17. TÜİK, Temel İstatistikler, Nüfus ve Demografi, Nüfus İstatistikleri, Yıllara, Yaş Grubu ve Cinsiyete Göre Nüfus, Genel Nüfus Sayımları_ADNKS. ET: 25.01.2016. http://www.tuik.gov.tr/
18. Türkiye Sağlıklı Yaşlanma Eylem Planı ve Uygulama Programı 2015-2020. ET: 25. 01. 2016.
19. Türkiye’de Yaşlıların Durumu ve Yaşlanma Ulusal Eylem Planı. Sosyal Sektörler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü. Yayın No: DPT 2741. 2007. http://ekutup.dpt.gov.tr/nufus/ yaslilik/eylempla.pdf. Erişim Tarihi: 27.01.2016.
20. Yardım N. (2012) Editörler Aslan D., Ertem M .Yaşlanma ve Kronik Hastalıklar; Türkiye Perspektifi. Yaşlı Sağlığı: Sorunlar ve Çözümler. 1Baskı. Halk Sağlığı Uzmanları Derneği.HASUDER Yayın No:2012-1. Palme Yayıncılık
21. Yukay Yüksel M., Dinçer F, Tezcan Büyükköse H,ve ark. (2014).Yaşlıların Boş Zaman Değerlendirmesi Üzerine Bir İnceleme. Journal of Research in Educationand Teaching,; 3(1):107-114.
22. Yel.Ç. Türkiye’de Yaşlıların Karşılaştıkları Sorunlar ve Çözüm Önerileri https:// yurtvedunyadergisi. files. wordpress. com /2014/08/4- revised-tc3bcrkiyede-yac 59 flc4b1lc4b1k .pdf E.T.10.11.2016