KİŞİLERARASI İLİŞKİLERDE ÇATIŞMA VE ÇATIŞMA YÖNETİMİ

Öz

Kişilerarası ilişkilerde kaçınılmaz bir durum olan kişilerarası çatışmalar, birbirleriyle etkileşim halinde bulunan iki veya daha fazla kişi arasında uzlaşmaz hedefler, düşünceler, duygular ve davranışların varlığından kaynaklanır. Kişilerarası çatışmaların nedenleri incelediğinde; farklı biliş, algı, duygu, bilinçdışı ihtiyaçlar, iletişim becerileri gibi kişisel faktörlerden, kültürel faktörlerden, rol farklılıklarından, sosyal ve fiziksel çevreden kaynaklandığı ortaya çıkmıştır. Çatışma kişilerarası ilişkilerin bozulmasına, kişilerin stres yaşamasına, mide rahatsızlıkları, baş ağrıları gibi somatik rahatsızlıklar ve depresyon, anksiyete gibi psikolojik belirtiler göstermelerine neden olurken; olumlu yönetildiğinde ise bireysel gelişimi sağlayan, problem çözme becerilerini geliştiren bir durumdur. Literatürde çatışma çözümüne yönelik beş yaklaşım veya yöntem belirtilmiştir, kaçınma, hükmetme, uyma, uzlaşma ve bütünleştirme. Kişiler içinde bulundukları durumu tanımlamalı ve duruma uygun çatışma çözme yöntemine karar vermelidirler

Anahtar Kelimeler

• Çatışma, Çatışma Yönetimi

CONFLICT AND CONFLICT MANAGEMENT IN RELATIONSHIPS

Öz

Conflict is a natural part of human relationships. Conflict has been defined a tension arising from differences in ideas, values or feelings between two or more people. The causes of interpersonal conflicts are individual differences like; cognition, perception, feelings and communuciation skills, cultural factors, role differentiation, social and pyhsical enviroment. Being in conflict threatens relationships, cause stress and psychosomatic complaints such as persistent headaches, upset stomach, anxiety and depression. Managing conflict succesfully promotes individual growth and enhances problem solving skills. Five common approaches or strategies to conflict resolution have been identified within the literature; dominating, avoiding, obliging, compromising and integrating.. People need to identify situation and decide which conflict management strategy they will use

Anahtar Kelimeler

• Conflict, Conflict management

Kaynakça

1. Almost J (2006). Conflict within nursing enviroments: concept analysis. Journal of Advanced Nursing, 53: 4, 444-453.
2. Arnold E, Boggs K (1999). Interpersonal relationship professional communication skills for nurses. Third Edition. WB Saunders Company, 323-340.
3. Balzer J (1999). Communications in nursing. Mosby-Year Book.
4. Coleman P (2000). The Handbook of Conflict Resolution. Josey- Bass Publishers.
5. Cox K (2003). The effects of intrapersonal, intragroup and intergroup conflict on team performance effectiveness and work satisfaction. Nursing Administration, 27: ,153-163.
6. Cüceloğlu D (2005). Yeniden insan insana, 33. basım, İstanbul, Remzi Kitapevi, 195
7. Dökmen Ü (1994). İletişim Çatışmaları ve Empati. 13. basım,Sistem Yayıncılık, 45
8. Iacona M (2003). Conflict, communuciation, and collabration: improving interactions between nurses and physicians.Journal of PeriAnesthesia Nursing,18: 1, 42-46.

9. Karip E (2003). Çatışma yönetimi, 3. Baskı, Ankara: Pegama Yayıncılık.
10. Kavalcı Z (2001). Çatışma çözme becerileri eğitimi programının üniversite öğrencilerinin çatışma çözme biçimleri üzerine etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans
11. Tezi Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 5-30. Kunaviktikul W, Nuntasupawat R (2000). Relationships among conflict, conflict management, job satisfaction, intent to stay, and turnover of professional nurses in
12. Thailand. Nursing and Health Sciences, 2,9-16. Özer K (2000a). Ben Değeri Tiryakiliği, İstanbul ,Sistem yayıncılık.
13. Özer K (2000b). İletişimsizlik Becerisi, İstanbul, Sistem yayıncılık.
14. Pettrey L (2003). Who let the dogs out, managing conflict with courage and skill.
15. Critical Care Nurse, February, 21-24. Rahim A, Magner N (2000). Do justice perceptions ınfluence styles of handling conflict with supervisors?: What justice perceptions, precisely?. The International
16. Journal of Conflict Management, 11: 1, 11. Smith S, Strickler R, Lipsky M (2002). Resolving conflict. Journal of Psychosocial Nursing, 39: 11, 37-44.
17. Şahin Ö (2005). Hemşirelerde örgütsel çatışma türleri ve çözümleme yaklaşımlarının incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İzmir: Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
18. Tekarslan E, Kılınç T (2000). Davranışın sosyal psikolojisi, İstanbul .İ.Ü. İşletme Fakültesi.
19. Üstün B, Akgün E, Partlak N (2005). Hemşirelikte iletişim becerileri öğretimi , İzmir, Okullar Yayınevi, 218-221.
20. Valentine P (1995). Mangement of conflict: do nurses / women handle it differently ?.
21. Journal Of Advanced Nursing, 22, 142-149.