NİYE DÜŞERİZ?
Öz
Bireyin dikkatsizliği nedeniyle, bulunduğu seviyeden daha aşağıda hareketsiz hale gelmesine düşme denir. Yaşlı toplumda majör bir halk sağlığı problemi ve ciddi bir sosyoekonomik yük olarak karşımıza çıkmaktadır. Sakatlık ve kişisel yetersizliğin en sık sebebi olan düşmeye zemin hazırlayan fiziksel çevresel etkenlerin çoğu düzeltilebilir görünmektedir.
Yaş ilerledikçe görülme sıklığı artan düşme sonucu yaşlılarda kırık ve ciddi yumuşak doku yaralanmaları oluşmaktadır. Bu hastalarda en sık alt ekstremite yaralanmaları görülürken el bilek kırıkları 65–75 yaş arası, kalça kırıkları tim75 yaş sonrası daha sık görülmektedir.
Düşmeye eğilimin olmasıyla beraber koruyucu reflekslerde yavaşlama gibi fizyolojik değişikliklerin olması, basit bir düşmeyi tehlikeli noktalara getirmekte, iyileşme süresinin gecikmesi de işlevselliğin kazanılmamasına bağlı olarak takip eden düşme riskini artırmaktadır.
Düşmelerin en sık sebebi “kaza veya çevresel faktörler” olarak görülürken, birden fazla sistemin uyumunun bozulması sonucu ortaya çıkan yürüyüş ve denge bozuklukları ise ikinci en sık neden olarak karşımıza çıkar. Diz osteoartriti, diyabet gibi hastalığı bulunan yaşlılarda düşme oranları yüksektir ve kronik hastalık sayısı arttıkça düşme riski de artmaktadır.
Sonuç olarak ülkemizde yaşlı popülasyonu arttığından düşmeler sıklaşmakta ve büyük bir halk sağlığı sorunu olarak karşımıza çıkmaktadır. Düşme nedenlerinin çoğunun ev içi kaynaklı olduğu ve düşük enerjili travma ile gerçekleştiği göz önüne alınırsa bu etyolojik etkenlerin pek çoğunun düzeltilebileceği kanaatindeyim.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Zecevic AA, Salmoni AW, Speechley M, Vandervoort AA. Defining a fall and reasons for falling: comparisons among the views of seniors, health care providers, and the research literature. Gerontologist. 2006;46(3):367-76.
- 2. Holtzer R, Friedman R, Lipton RB, Katz M, Xue W, Verghese J. The relationship between specific cognitive functions and falls in aging. Neuropsychology. 2007;21(5):540-8.
- 3. Heinrich S, Rapp K, Rissmann U, Becker C, Konig H. “Cost of falls in old age: a systematic review,” Osteoporosis International. 2010;21(6):891-902.
- 4. M. Sartini, M. L. Cristina, A. M. Spagnolo et al. “The epidemiology of domestic injurious falls in a community dwelling elderly population: an outgrowing economic burden,” European Journal of Public Health. 2010;20(5):604-6.
- 5. Provider S-SAI, 2011, http://www.suva.ch/startseite-suva/praevention- suva/arbeit-suva/stolpern-ch-suva/fit-durch-den-winter- suva.htm.
- 6. Moore M,Williams B, Ragsdale S et al. “Translating a multifactorial fall prevention intervention into practice: a controlled evaluation of a fall prevention clinic,” Journal of the American Geriatrics Society. 2010;58(2):357-63.
- 7. Frick KD, Kung JY, Parrish JM, Narrett MJ. “Evaluating the cost-effectiveness of fall prevention programs that reduce fall-related hip fractures in older adults,” Journal of the American Geriatrics Society. 2010;58(1):136-41.
- 8. Masud T, Morris RO. Epidemiology of falls. Age Ageing. 2001;30:3–7.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Cerrahi
Bölüm
Konferans Bildirisi
Yazarlar
İBRAHİM Karaman
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
29 Aralık 2018
Gönderilme Tarihi
1 Aralık 2018
Kabul Tarihi
5 Aralık 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 1 Sayı: 4