TÜRKİYE’NİN AVRUPA BİRLİĞİNE ÜYELİĞİ HALİNDE EGEMENLİK YETKİSİNİN DEVRİ
Öz
İnsanoğlu, varolduğu tarihten itibaren bağımsızlığına büyük önem vermiş ve bunu, kurmuş olduğu devletlere de yansıtmıştır. Egemenlik kavramı olarak, devletlerin yapısında yer bulan bu duygu, günümüzde de kendini hissettirmektedir. Her ne kadar, egemenlik kavramının içeriğinin değiştiğine ilişkin tartışmalar olsa da yine de egemenlik, özünü korumaktadır. Uluslarüstü karakteri ile küreselleşmenin en iddialı projesi kabul edilen ve refah birliği olarak nitelendirilen AB’ye üyelik, devletlerin egemenlik yetkilerinin bir kısmını devretmeyi de gerektirmektedir. AB’ye üye olmayı hedefleyen Türkiye’nin de Anayasa’sında bazı değişiklikler yapması gerekecektir. Bu bağlamda yasama, yürütme ve yargıya ilişkin egemenlik yetkilerinin bir kısmını AB kurumlarına devretmek zorunda kalacaktır. Bu durum ise, bağımsız ve egemen devlet yapısına uygun düşmemektedir. Aslında verilecek olan karar, basit bir mevzuat değişikliğine ilişkin değildir. Verilecek olan karar, Türkiye’nin AB’ye üyeliğinin, 20. yüzyılın ilk çeyreğinde mücadele ederek kazandığı bağımsızlık ve egemenliğin devri ile sonuçlanacağını bilmek ve buna göre tercih yapmaktır
Anahtar Kelimeler
Transferring the Authority of Sovereignty in Turkey’s Membership into European Union
Öz
Humanbeing has given great importance to his independency from the beginning of history and he has reflected this attitude to the states that he had founded. This emotion, which has found a place as a concept of sovereignty in the structure of states, is stil important today. Although there are some disputes regarding that the content of the concept of sovereignty has changed, the concept of sovereignty is still protecting its core. In order to become a member of EU, which can be accepted as the most important project of globalization with its supranational structure, the candidate states have to transfer some of their authorities regarding sovereignty. Turkey, aiming to become a member of EU, will have to change her constitution. At this point, she will have to transfer some of the authorities regarding legislature, executive and judiciary to EU. This fact is not compatible with the structure of an indepent and sovereign state. Basically, the decision to be made is not about a simple change of laws. The decision to be made is to know that Turkey’s membership in EU will result with the transferring of independency and sovereignty which were gained by struggling in the first quarter of the 20th century, and to make a choice according to these facts
Anahtar Kelimeler
Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi