AGILOLFING BAVYERASI ( VI. ve VIII. YÜZYIL)

Öz

Erken Orta Çağ Avrupası, Germenlerin Roma mirasına sahip çıkarak kendi dünyaları ile kaynaştırdıkları bir dönemdir. Germen krallıkları tarafından şekillendirilen bu yeni dünyada ortaya çıkan Baiuvarii halkı, kısa sürede kendi geleneklerini, hukukunu ve siyasi kimliğini oluşturmuştur. Agilolfing hanedanlığı ise bu sürecin tam ortasında yer almaktadır. Her ne kadar Merovenjler tarafından bölgeye atanmış olsa da onların Bavyera ile özdeşleşmeleri, Bavyeralıların kendi yasalarına da yansımış ve onları bölgenin yegâne hâkimi kılmıştır. Agilolfingler, dük olarak atandıkları tarihten itibaren feodal ilişkilerin muğlaklığından faydalanıp yarı-kral gibi davranmış ve bölgede önemli bir aktör haline gelmişlerdir lâkin bu süreç fazla uzun sürmemiş, zaman içerisinde Karolenj hegemonyası altına girmişlerdir. Bu sırada Bavyera için farklı planları olan Şarlman, bölgeyi kontrol altına almasına rağmen Agilolfinglerin Bavyera’daki etkisi kırılmamıştır. Bu doğrultuda Şarlman, Agilolfinglerin etkisini kırmak için askeri müdahalesi yanında bir tarih anlatısı da kullanmıştır. Etrafında topladığı entelektüeller tarafından şekillendirilen Karolenj dünyasında, son Agilolfing dükü olan III. Tassilo gelecek kuşaklara hain olarak aktarılmıştır. Bu bağlamda, çalışmamız Agilolfing hanedanlığının kökenlerinden başlayarak onların Bavyera üzerindeki etkisini ele almakta ve Şarlman’ın müdahalesi ile şekillenen tarih anlatısını incelemektedir.

Anahtar Kelimeler

• Agilolfing
• Bavyera
• Karolenjler
• Şarlman
• Bavyera Dükalığı

Bavaria under the Agilolfings (6th to 8th centuries)

Öz

Early Medieval Europe was a period in which Germanic peoples inherited the Roman heritage and integrated it into their own world. The Baiuvarii emerged in this new world that was shaped by the Germanic kingdoms, and quickly established their own traditions, laws, and identities. The Agilolfing dynasty played a central role in this process. Although appointed by the Merovingians as the dukes of Bavaria, their deep association with Bavaria established them as its sole rulers. The Agilolfings, as the dukes of Bavaria, took advantage of the intricate feudal relationships and acted as quasi-kings, making them important figures in the Frankish realm. However, this period did not last long and they were hegemonized by the Carolingians over time. Meanwhile, Charlemagne, who had other plans for Bavaria, took direct control of it. Nevertheless, the influence of the Agilolfings over Bavaria did not diminish. Based on this, alongside his military annexation of Bavaria, Charlemagne used a historical narrative to undermine the influence of the Agilolfings. In the Carolingian world that was shaped by the intellectuals whom Charlemagne gathered around himself, the last Agilolfing duke, Tassilo III, was portreyed as a traitor to future generations. In this context, starting from the origins of the Agilolfings, this study addresses the Agilolfings and their impact on Bavaria and examines the historical narrative that changed through the involvement of Charlemagne.

Anahtar Kelimeler

• Agilolfing
• Bavaria
• Carolingians
• Charlemagne
• Duchy of Bavaria

Kaynakça

1. Airlie 1999, Stuart Airlie, “Narratives of Triumph and Rituals of Submission: Charlemagne’s Mastering of Bavaria”, Transactions of the Royal Historical Society, 9, s. 93-119.
2. Bowlus 1995, Charles R. Bowlus, Franks, Moravians, and Magyars: The Struggle for the Middle Danube 788-907, University of Pennsylvania Press, Philadelphia.
3. Bunson 2002, Matthew Bunson, Encyclopedia of The Roman Empire: Revised Edition, Facts On File Inc., New York.
4. Burry 2020, John B Burry, Barbarların Avrupa’yı İstilası, çev. İslam Kavas ve Yusuf Akbaba, Kronik Kitap, İstanbul.
5. Couser 2010a, Jonathan Couser, “Inventing Paganism in Eighth-Century Bavaria”, Early Medieval Europe, 18/1, s. 26-42.
6. Couser 2010b, Jonathan Couser, “The Changing Fortunes of Early Medieval Bavaria to 907 AD”, History Compass, 8/4, 2010, s. 330-344.
7. Düemmler 1895, E. Düemmler (Ed.), MGH, Epp. IV, Berlin.
8. Einhard 2024, Einhard, Vita Karoli Magni, çev. Özlem Genç, Kronik Kitap, İstanbul.

9. Ekmekçi 2022, Haticegül Ekmekçi, Kabileden Krallığa Lombardların Tarihi (568-774), Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Samsun.
10. Fouracre 2013, Paul Fouracre, The Age of Charles Martel, Routledge, New York.
11. Genç 2013, Özlem Genç, Birleşik Avrupa’nın Mimarı Şarlman ve Karolenj Rönesansı, Lotus Yayınevi, Ankara.
12. Genç 2021, Özlem Genç, Erken Orta Çağ Avrupasında Hayat: Franklar Özelinde Pactus Legis Salicae Çevirisiyle, Timaş Akademi, İstanbul.
13. Goez, 1974/75, Werner Goez, “Über die Anfänge der Agilulfinger”, Jahrbuch Für fränkische Landesforschung, 34/35, 1974/75, s. 145-161.
14. Gregory of Tours 1974 Gregory of Tours, History of the Franks, IV, 9, çev. Lewis Torpe, Penguin Books, London.
15. Hammer 2007, Carl I. Hammer, From Ducatus to Regnum: Ruling Bavaria under the Merovingians and Early Carolingians, Brepols Publishers, Belgium.
16. Hardt 2003, Matthias Hardt, “The Bavarians”, Regna and Gentes: The Relationships between Late Antique and Early Medieval Peoples and Kingdoms in the Transformation of the Roman World, eds. Hans-Werner Goez, J. Jarnutand, W. Pohl, çev. Inge Lyse Hansen and Carine van Rhijn, Brill, Leiden; Boston, s. 429-461.
17. McKitterick 2008, Rasamond McKitterick, Charlemagne: The Formation of a European Identity, Cambridge University Press, Cambridge.
18. Nelson 2019, Janet L Nelson, King and Emperor: A New Life of Charlemagne, University of California Press, California.
19. Paul the Deacon 2003 Paul the Deacon, History of Lombards, çev. William Dudley Foulke, ed. Edward Peters, University of Pennsylvania Press, Philadelphia.
20. Pertz 1826, G. H. Pertz (Ed.), Annales Laurissenses et Einhardi, MGH, SS, I, Hannover.
21. Pohl 2018, Walter Pohl, The Avars: A Steppe Empire in Central Europe 567-822, Cornell University Press, New York.
22. Reuter 2013, Timothy Reuter, Germany in the Middle Ages: 800-1056, Routledge, New York.
23. Rivers 1977, Theodore J. Rivers (Çev. ve Ed.), Laws of the Alamans and Bavarians, University of Pennsylvania Press, Philadelphia.
24. Scholz ve Rogers 1970 Bernhard W. Scholz ve Barbara Rogers (Çev.), Carolingian Chronicles: Royal Frankish Annals and Nithard’s Stories, University of Michigan Press, Michigan.
25. Schwind 1926, Ernst de Schwind (Ed.), Lex Baiwariorum, III/1, MGH, LL nat. Germ. V. 2, Hannover.
26. Strörmer 2007, Strörmer Wilhelm, Die Baiuwaren: Von der Völkerwanderung bis Tassilo III, C.H. Beck, München.
27. Tacitus 1999, Tacitus, Agricola and Germany, çev. Anthony R. Birley, Oxford University Press, Oxford.
28. Wallace-Hadrill 1962, J. M. Wallace-Hadrill, The Barbarian West: The Early Middle Ages A.D. 400-1000, Harper Torchbooks, New York 1962.
29. Wallace-Hadrill 1981, J.M Wallace-Hadrill (Çev), The Fourth Book of the Chronicle of Fredegar with its Continuations, Greenwood Press Publishers, Connecticut.
30. Winckler, 2018, Katharina Winckler, “Romanness at the fringes of the Frankish Empire: The strange case of Bavaria”, Transformations of Romanness: Early Medieval Regions and Identities, eds. Walter Pohl - Clemens Gantner- Cinzia Grifoni - Marianne Pollheimer-Mohaupt, De Gruyter, Berlin, s.419-436.
31. Winckler 2019, Katharina Winckler, “The Territory of the Bishop: Ritual and Diocesan Boundaries in Early Medieval Bavaria”, Power in Landscape: Geographic and Digital Approaches on Historical Research, eds. Mihailo St. Popovićvd, Eudora-Verlag Leipzig, Leipzig, s. 33-45.