The Biology of Black Scorpion Fish (Scorpaena porcus Linnaeus, 1758) in the Black Sea

Öz

In this study, in order to determine the biological parameters of scorpion fish (Scorpaena porcus), individuals of 411 scorpion fish which were collected from Black Sea coast, in Samsun, Ordu, Giresun region between March 2016 and February 2017 were investigated. The average size of the sampled individuals was determined as 12.79±0.14 cm (min 6.2, max 24.0 cm) and the mean weight was 46.45±1.72 g (min 4.10 g, max 235.12 g). The length-weight relationship for spring, summer, autumn, winter and all months was found as W=0.02L2.9781, W= 0.026L2.8819, W=0.0134L3.1713, W=0.0196L3.0034, W=0.0217L2.9548 . Von Bertalanffy growing equations of all samples were determined as Lt=57.43[1-e -0.063(t+1.807)] and, Phi-prime index was determined 2.32. The average condition factor is calculated as 1.98, nutritional composition is 27.28% Crustacea, 6.36% fish and 66.36% undefined creatures. Highest GSI value was calculated in summer (max in July 3.61±0.68), and the lowest value was calculated in autumn (min in November 0.46±0.10)

Anahtar Kelimeler

• Black Sea
• Scorpaena porcus
• length-weight relationship
• feeding

Karadeniz’deki (Samsun, Ordu, Giresun) İskorpit (Scorpaena porcus Linnaeus, 1758) Balığının Biyolojisi

Öz

Bu çalışmada, Karadeniz Bölgesi’nde dağılım gösteren iskorpit balığının (Scorpaena porcus) biyolojik özelliklerini belirlemek amacıyla; Samsun, Ordu, Giresun kıyılarından Mart 2016-Şubat 2017 tarihleri arasında avlanan 411 adet birey incelenmiştir. Örneklenen bireylerin ortalama toplam boyu 12,79±0,14 cm (minimum 6,2; maksimum 24,0 cm), ortalama ağırlığı 46,45±1,72 g (minimum 4,10 g; maksimum 235,12 g) olarak ölçülmüştür. Boy-ağırlık ilişkisi ilkbahar, yaz, sonbahar, kış ve tüm aylar için sırasıyla W=0,02L2,9781 , W=0,026L2,8819, W=0,0134L3,1713, W=0,0196L3,0034, W=0,0217L2,9548 şeklinde bulunmuştur. Tüm bireyler için Von Bertalanffy Büyüme Denklemi Lt=57,43[1-e -0,063(t+1,807)], phi-prime indeksi 2,32 olarak tespit edilmiştir. Ortalama kondisyon faktörü 1,98 olarak hesaplanmış olup, besin dağılımı %27,28 krustase, %6,36 balık ve %66,36 teşhis edilemeyen canlılardan oluşmaktadır. Mevsimsel olarak hesaplanan GSİ değeri yaz mevsiminde (en yüksek temmuz ayında 3,61±0,68) en yüksek, sonbahar mevsiminde (en düşük kasım ayında 0,46±0,10) en düşük değerde tespit edilmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• iskorpit
• boy-ağırlık ilişkisi
• Karadeniz

Kaynakça

1. Akalın, S., İlhan, D., Ünlüoğlu, A., Tosunoğlu, Z. & Özaydın, O. (2011). İzmir Körfezi’nde İki İskorpit Türünün (Scorpaena notata ve Scorpaena porcus) Boy-Ağırlık İlişkisi ve Metrik-Meristik Özellikleri. Journal of FisheriesSciences.com, 5(4): 291-299.
2. Alpaslan M, Tekinay, A.A. & Çınar, Y. (2007). Çanakkale Boğazında Dağılım Gösteren İskorpit Balığı (Scorpaena porcus, Linneaus, 1758)’nın Bazı Büyüme Parametreleri. E.Ü. Su Ürünleri Dergisi, 24 (3-4): 219-223.
3. Asahina, K., Hirose, H. & Hibiya, T. (1990). Annual reproductive cycle of the topmouth gudgeon Pseudorasbora parva in the Tama River. Nippon Suisan Gakkaishi, 56: 243-247.
4. Başçınar, N.S. & Sağlam, H. (2005). Doğu Karadenizde Vatoz (Raja Klavata), İskorpit (Scorpaena porcus), ve Tiryaki (Uranoscopus scaber) Balıklarının Beslenme Alışkanlıkları. Türk Sucul Yaşam Dergisi, 3(4): 165-169.
5. Busacker, G.P., Adelman, I.R. & Goolish, E.M. (1990). Growth, Chapter 11. Method for Fish Biology. Eds, Schreck, C.B. and Moyle, P.B. American Fisheries Society, USA, 363-387.
6. Çek, Ş., Niall, B., Randall, C. & Rana, K. (2001). Oogenesis, Hepatosomatic and Gonadosomatic Indexes, and Sex Ratio in Rosy Barb (Puntius conchonius). Turkish Journal of Fisheries and Aquatic Sciences 1: 33-41.
7. Çelik, E.Ş. & Bircan, R. (2004). Çanakkale Boğazındaki Siyah İskorpit Balığı (Scorpaena porcus, Linneaus, 1758)’nın Üreme Özellikleri Üzerine Bir Çalışma. F.Ü. Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, 16(2), 327-335.
8. Davies, R.W.D., Crripps, S.J., Nickson, A. & Porter, G. (2009). Defining and Estimating Global Marine Fisheries Bycatch. Marine Policy, 33 (4), 661-672.

9. Demirhan, S.A. & Can, M.F. (2009). Age, growth and food composition of Scorpaena porcus (Linnaeus, 1758) in the southeastern Black Sea. J. Appl. Ichthyol. 25: 215-218.
10. Dutta, S., Maity, S., Chanda, A., Akhand, A. & Hazra, S. (2012). Length Weight Relationship of Four Commercially Important Marine Fishes of Northern Bay of Bengal, West Bengal, India, Journal of Applied Environmental Biological Sciences, vol. 2(2), pp. 52-58.
11. Erbay, M. (2013). Doğu Karadeniz’deki İskorpit (Scorpaena porcus, Linnaeus, 1758) Balığının Popülasyon Yapısı ve Üreme Biyolojisi Üzerine Araştırma. Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksel Lisans Tezi, Rize, 78s.
12. Erkoyuncu, İ. (1995). Balıkçılık Biyolojisi ve Populasyon Dinamiği Ders Kitabı. OMÜ Yayınları, Yay. No: 95, Samsun s. 265.
13. Kasapoğlu, N. & Düzgüneş, E. (2013). Length-weight relationships of marine species caught by five gears from the Black Sea. Mediterranean Marine Science, Vol. 15, No 1, 95-100.
14. Koca, H.U. (2002). Sinop Yöresinde Dip Ağları ile Avlanan İskorpit (Scorpaena porcus, Linne., 1758 ) Balığının Balıkçılık Biyolojisi Yönünden Bazı Özelliklerinin Araştırılması. Turk J Vet Anim Sci, 26, 65-69.
15. Nunes, D.M. & Hartz, M.S. (2001). Feeding Dynamics and Ecomorphology of Oligosarcus jenynsii (Gunther, 1864) and Oligosarcus robustus (Menezes, 1969) in the Lagoa Fortaleza, Southern Brazil, Programa de Pós-Graduação em Ecologia, Universidade Federal do Rio Grande do Sul, Brasil, Brazilian Journal of Biology, Pg.1-13.
16. Ricker, W.E. (1979). Growth Rates and Models in Fish Physiology. (Hoar,W. S., Randall, D. J. and Brett, J., eds.),Vol VIII, Bioenergitics and Growth, Academic Press, 677-743.
17. Samsun, N. (2004). Sinop Yöresinde Avlanan Kalkan (Scophthalmus maeoticus PALLAS, 1811) Balıklarının Bazı Biyolojik Özelliklerinin Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma. 19 Mayıs Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Su Ürünleri Avlama ve İşleme Teknolojisi Anabilim Dalı Doktora Tezi, Samsun, 162 s.
18. Sokal, R.R. & Rohlf, F.J. (1995). Biometry (3rd ed.) New York, USA: W.H. Freeman.
19. Tyler, A.V. & Dunn, R.S. (1976). Ration, growth, and measures of somatic and organ condition in relation to meal frequency in winter flounder, Pseudopleuronectes americanus, with hypotheses Regarding Population Homeostasis. J. Fish. Res. Board Can., 23:63-75.
20. Üstün, F. (2010). Kuzey Ege Denizi, Edremit Körfezi Tekir Balığı (Mullus Surmuletus L., 1758) Populasyonunun Biyolojik Özelliklerinin Araştırılması. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Biyoloji Anabilim Dalı. Yüksek Lisans Tezi.