Okul Yöneticilerinin Liyakat İlkesi Hakkındaki Görüşleri
Öz
Bu araştırmanın amacı okul yöneticilerinin seçiminde liyakat ilkesinin uygulanmasına ilişkin okul yöneticilerinin görüşlerini belirlemek, liyakat ilkesinin uygulanmasında karşılaşılan sorunları saptamak ve bu sorunların çözümü için öneriler geliştirmektir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden fenomenoloji (olgubilim) deseni kullanılmıştır. Araştırmaya katılan okul yöneticileri maksimum çeşitlilik örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu 2017-2018 öğretim yılında Eskişehir ili Odunpazarı ilçesinde bulunan ilkokullarda görev yapan yirmi okul yöneticisinden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde içerik analizi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulardan, okul yöneticilerinin liyakat kavramını bir görevi en iyi şekilde yapabilecek yeterliliğe sahip olma ve göreve layık olma olarak ifade ettiği, sendikal ayrımcılığın, siyasi baskıların ve sübjektif değerlendirmelerin okul yöneticisi seçiminde liyakat ilkesinin uygulanmasında engel teşkil ettiği, okul yöneticilerinin seçiminde yazılı sınav yapılması, liyakat komisyonu kurularak mülakat sınavlarının uygulamalı olarak gerçekleştirilmesi, lisansüstü eğitime gereken öneminin verilmesi gerektiği okul yöneticilerinin ifadelerinden anlaşılmaktadır. Sonuç olarak okul yöneticilerinin liyakat kavramını doğru anlamlandırdığı ancak okullara yönetici seçiminde liyakat ilkesinin uygulanmasında bir takım engellerin olduğu görülmektedir. Yönetici atama sürecinde liyakat ilkesinin uygulanabilmesi için okul yöneticiliğine atamayla ilgili mevzuat düzenlemesinde katılımcı bir yaklaşım sergilenerek mevcut okul yöneticilerinin görüşlerine yer verilmelidir. Atama süreci her türlü dış baskıya ve ayrımcılığa kapalı bir şekilde kurgulanmalı başarılı insanların önünün açılmasını sağlayacak şekilde düzenlenmelidir. Okul yöneticisi seçiminde ve atama sürecinde tutarlı ve objektif politikalar izlenmeli, üzerinde fikir birliğine varılan bir yönetici seçme ve atama yönetmeliği hazırlanmalı, subjektif uygulamalardan vazgeçilerek keyfilik dönemi sonlandırılmalıdır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Açıkalın, A. (1996). Çağdaş örgütlerde insan kaynağı yönetimi. Ankara: Pegem Yayınları.
- Altın, F. ve Vatanartıran, S. (2014). Türkiye’de okul yöneticisi yetiştirme, atama ve sürekli geliştirme model önerisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD) Cilt 15, Sayı 2, 17-35.
- Aslanargun, E. (2012). Okul müdürlerinin atanmaları sürecinde idari yargı kararları ve öne çıkan değerler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 18(3), 347-376.
- Aykaç, B. (1990). Personel yönetiminde yeterlik ilkesi. Amme İdaresi Dergisi, 23 (4): 91-109.
- Aytaç, T. (2002). Post-modern eğitim yöneticisi. İçinde, 21. Yüzyıl Eğitim Yöneticilerinin Yetiştirilmesi Sempozyumu, 16-17 Mayıs, 59-64.
- Buluç, B. (1998). Bilgi çağında insan kaynakları yönetiminin temel bileşenleri. Yeni Türkiye Dergisi. Ankara: Yıl, 4, Sayı19.
- Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
- Canman, D. (1995), Çağdaş personel yönetimi, TODAİE Yayını 260, Ankara.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Eğitim Üzerine Çalışmalar
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Mehmet Özdoğru
*
0000-0002-3853-8389
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
29 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
23 Ekim 2019
Kabul Tarihi
3 Aralık 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 1 Sayı: 2