Web Tabanlı Dönüşüm Geometrisi Oyunlarının Öğrencilerin Dönüşüm Geometrisi Düzeylerine Etkisi

Öz

Bu araştırmanın amacı, web tabanlı dönüşüm geometrisi oyunlarının öğrencilerin dönüşüm geometrisi başarıları üzerine etkisini incelemektir. Çalışma grubunu, Eskişehir merkezinde bulunan bir ortaokuldaki 7. sınıfta okuyan 17 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışmada veriler, Van Hiele’in Geometri Düşünce Kuramı üzeri- ne dayanan ilk üç düzeye yönelik 18 maddelik bir başarı testi ile toplanmıştır. Bu test deney öncesi ve deney sonrası uygulanarak web tabanlı dönüşüm geometrisi oyunlarının öğrencinin dönüşüm geometrisi öğrenme düzeylerine olan etkisi incelenmiştir. Verilerin analizinde yüzde-frekans tabloları oluşturulmuş ve yorumlan- mıştır. Araştırma bulgularına göre, web tabanlı dönüşüm geometrisi oyunlarının genel itibari ile tüm öğrenci- lerin düzey 1 ulaşmasını sağlamasının yanında bazı öğrencilerin Düzey 2 de ve Düzey 3 e ulaşmalarına katkı sağladığı söylenebilir. 

Anahtar Kelimeler

• Dönüşüm Geometrisi,Van Hiele Geometri Düşünce Kuramı,Web Tabanlı Dönüşüm Geometrisi Oyunları

Kaynakça

1. Akkoyunlu, B. (1998). Öğretim Yazılımları, B. Özer,(Eds.), Eğitimde Yeni Teknolojiler içinde (49-63). Eskişehir: Anadolu Üniveritesi, Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
2. Alkan, C. (2005). Eğitim teknolojisi (8. Baskı), Ankara: Anı Yayıncılık.
3. Altun, M. (1998). Matematik öğretimini amaç ve ilkeleri, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
4. Altun, M. (2002). İlköğretim ikinci kademede (6. , 7. ve 8. Sınıflarda) matematik öğretimi, Bursa: Erkam Matbaası.
5. Balcı, A. (2005). Sosyal bilimlerde araştırma: yöntem teknik ve ilkeler, Ankara: Pegema Yayıncılık.
6. Billstein, R., Libeskind, S. ve Lott, J. W. (2004). A problem solving approach to mathematics for elementary school teachers (8thEd.), New York: Addison-Wesley.
7. Callingham, R.(2004). Primary students’ understanding of tessellation: An initial exploration. International Group for the Psychology of Mathematics Education, 2, 14-18.
8. Egelioğlu, H. C. (2008). Dönüşüm Geometrisi ve Dörtgensel Bölgelerin Alanlarının Alt Öğrenme Alanının Öğretilmesinde Bilgisayar Destekli Öğretimin Başarıya ve Epistemolojik İnanca Etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üni- versitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

9. Güneş, N. (1991). Bilgisayarla öğretimde değişik yaklaşımların öğrenme üzerine etkileri. Yayımlanmış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
10. Karasar, M. (2008). Bilimsel araştırma yöntemi, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
11. Kurak, Y. (2009). Dinamik geometri yazılımı kullanımının öğrencilerin dönüşüm geometri anlama düzeylerine ve akademik başarılarına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
12. Kuzu, A. (2007). Bilgisayar destekli öğretimde kullanılan yaygın formatlar. Bilgisayar I-II, Temel Bilgisayar Becerileri (Editör: A. Güneş), Ankara: Pegem A Yayıncılık.
13. Leong, Y. H. ve Lim-Teo, S. K. (2003). Effects of geometer’s sketchpad on spatial ability and achievement in transformation geometry among secondary two students in Singapore. The Mathematics Educator, 7(1), 32-48.
14. MEB. (2009). İlköğretim Matematik Dersi 6-8. Sını ar Öğretim Programı ve Kılavuzu. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı, Ankara.
15. MEB. (2013). Ortaokul Matematik Dersi 5-8. Sını ar Öğretim Programı. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı, Ankara.
16. National Council of Teachers of Mathematics (2000), Principles and Standards for School Mathematics, Reston, VA: Author: Mary Louise Metz.
17. Olkun, S. ve Toluk, Z. (2003). Matematik öğretimi, Ankara: Anı Yayıncılık
18. Olkun, S. (2003). Comparing computer versus concrete manipulatives in learning 2D geometry. Journal of Computers in Mathematics and Science Teaching, 22 (1), 43-56.
19. Olkun, S. ve Toluk-Uçar, Z. (2006). İlköğretimde matematik öğretimine çağdaş yaklaşımlar, Ankara: Ekinoks Yayınevi.
20. Salihoğlu,H., Mirasyedioğlu,Ş. ve Akpınar, A.,(2004). İlköğretim 6-8 matematik öğre- timi, Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
21. Savaş, E. (1999). Eğitim fakülteleri ve ilköğretim öğretmenleri için matematik öğretimi, Ankara: Kozan Ofset Matbaacılık.
22. Schumann, H. ve Green D. (1997). Producing and using loci with dynamic geometry software, King, J. and Schattschneide, S, (Eds), In Geometry Turned on Dynamic Software in Learning, Teaching, and Research (79-87). The Mathematical Association of America, Washington, DC (USA), p. 79 - 87.
23. Şafak, H. A. (2010). Bilgisayar Destekli Matematik Öğretiminin İlköğretim 8. Sınıf Öğrencilerinin Dönüşüm Geometrisi ve Üçgenler Alt Öğrenme Alanındaki Başarısı ve Tutuma Etkisi Isparta Örneği. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü,Sakarya.
24. TDK, Türk Dil Kurumu, http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts &guid=TDK.GTS.52d4 917e1fad98.68131590
25. Tuncer, D. (2008). Materyal Destekli Matematik Öğretiminin İlköğretim 8. Sınıf Öğrencilerinin Akademik Başarısına ve Başarının Kalıcılık Düzeyine Etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
26. Umay, A. (1996). Matematik Eğitimi ve Ölçülmesi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12, 145-149.
27. Van Hiele, P. M. (1986) Structure and insight. A theory of mathematics education. Orlando, Florida: Academic Press.
28. Yazlık, D. Ö. (2011). İlköğretim 7. sını arda cabri geometri plus II ile dönüşüm geo- metrisi öğretimi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
29. Yiğit, A. (2007) İlköğretim 2.Sınıf Seviyesinde Bilgisayar Destekli Eğitici Matematik Oyunlarının Başarıya ve Kalıcılığa Etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Çukurova üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Adana.
30. Wesslén, M. ve Fernandez, S. (2005). Transformation Geometry. Mathematics Teaching, 191, 27-29.