Dijital Çağın Ergenlerinde Oyun Bağımlılığı İle Ahlaki Olgunluk Düzeyi Arasındaki İlişki ve Yordayıcı Faktörler
Öz
Bu çalışmanın amacı, lise öğrencilerinin dijital oyun bağımlılıklarının belirlenmesi ve ahlaki olgunluklarına etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Ergenlerde oyun bağımlılığının cinsiyete, okul türüne, okuduğu sınıf seviyesine, aile gelir seviyesine ve oynadığı oyun türüne göre ilişkisi ile oyun bağımlılığının ahlaki olgunluk üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Verilerin toplanması ve incelenmesi sürecinde, nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmada çalışma grubunu 2023-2024 eğitim-öğretim yılında Şanlıurfa ilinde çeşitli ortaöğretim kurumlarında öğrenim gören 541 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Katılımcı grubunu oluşturan öğrencilerin %57,7’si kız (N = 312), %42,3’ü ise erkek (N = 229) olarak belirlenmiştir. Veri toplamak için kişisel bilgi formları, “Ergenler İçin oyun bağımlılığı ölçeği” ve “Ahlaki olgunluk ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin istatistiksel analizleri, IBM SPSS 21 ile Mplus 8.3 yazılımlarından yararlanılarak gerçekleştirilmiştir. Doğrulayıcı Faktör Analizinde, Ergenler İçin Oyun Bağımlılığı Ölçeği ve Ahlaki Olgunluk Ölçeği modelleri kovaryans temelli doğrulama yöntemiyle test edilmiş; uyum indeksleri olarak CFI, TLI, RMSEA (90% CI) ve SRMR değerleri raporlanmıştır. Verilerin ön analiz aşamasında betimsel istatistikler incelenmiş, normallik varsayımı çarpıklık ve basıklık değerleri ile değerlendirilmiştir. Sonuçlar, oyun bağımlılığının bazı demografik değişkenlere göre farklılık gösterdiğini ve ahlaki olgunluk üzerinde anlamlı etkiler yarattığını ortaya koymuştur. Bu bulgular, ergenlerde oyun bağımlılığının yalnızca bireysel değil, aynı zamanda sosyal ve ahlaki gelişim açısından da dikkate alınması gerektiğini göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Etik Beyan
Kaynakça
- Acuner, H. Y. (2005). Din eğitimi açısından 14-18 yaş arası gençlerde ahlaki yargı gelişimi (Samsun il örneği). Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 18(18-19), 265-297. https://doi.org/10.17120/omuifd.25632
- Akçinar, B., Kağıtçıbaşı, Ç. & Baydar, N. (2018). Erken ergenlikte ahlak gelişimi: Bir müdahale araştırması. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 14(2), 153-169. https://doi.org/10.17244/eku.322365
- Aksoy, Z. (2018). Adölesanlarda oyun bağımlılığı, yaşam biçimi davranışları ve etkileyen faktörler (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Hemşirelik Anabilim Dalı, İstanbul.
- Anderson, C. A., & Bushman, B. J. (2001). Effects of violent video games on aggressive behavior, aggressive cognition, aggressive affect, physiological arousal, and prosocial behavior: a meta-analytic review of the scientific literature. Psychological Science, 12(5), 353–359. https://doi.org/10.1111/1467-9280.00366
- Aslan, H., Başcıllar, M., & Karataş, K. (2022). Ergenlerde dijital oyun bağımlılığı ile sosyal beceriler arasındaki ilişki. Bağımlılık Dergisi, 23(3), 266-274.
- Ay, M. F. (2020). Ahlâkî olgunluk ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Bilimname, 2020(43), 349-364. https://doi.org/10.28949/bilimname.669957
- Ayas, T., Çakır, Ö. & Horzum, B. (2011). Ergenler İçin Bilgisayar Bağımlılığı Ölçeği, Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(2), 439-448.
- Balak, Z. (2016). Ergenlerde çevrimiçi oyun bağımlılığı ile somatizasyon bozukluğu ve zihin kuramı arasındaki ilişki (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Üsküdar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Klinik Psikoloji Anabilim Dalı, İstanbul.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme (Diğer)
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
26 Temmuz 2026
Gönderilme Tarihi
18 Mart 2026
Kabul Tarihi
4 Mayıs 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 8 Sayı: 1