Determination of botanical composition of Çamlıhemşin-Trovit plateau

Abstract

Botanical and floristic composition studies are carried out in order to have information about the vegetation of the pastures. In this study, canopy covering and botanical composition ratios and pasture condition class were examined. Botanical composition measurements were made in Trovit plateau of Çamlıhemşin district of Rize province. Botanical composition study was determined by using Lup method which is used in vegetation measurements. In the lup measurements, 5 main lines and 10 lines on the each main line were determined. As a result of the study; 4 Poaceae, 2 Fabaceae and 32 taxon from other families were identified. The rate canopy covering of the research area was 79.15%, the rate of Poaceae in the botanical composition was 21.24%, the rate of the Fabaceae 13.66% and rate of the other families 65.10%. The pasture condition was found to be weak with 2.365 pasture degree. It was concluded that especially controlled grazing and top-seeding, were applied together other methods of breeding.

Keywords

• Çamlıhemşin-Trovit plateau
• canopy cover rate
• botanical composition
• pasture status

Kaynakça

1. Anonim, (2008). Türkiye’nin çayır ve mera bitkileri. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Yayınları, 468 s.
2. Anonim, (2018). Rize Mera Alanı. https://rize.tarim.gov.tr/Menu/13/Ekonomi (24.03.2019).
3. Anonim, (2019). T.C. Başbakanlık Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü, Rize İl Müdürlüğü Kayıtları.
4. Aydın, İ. & Uzun, F. (2002). Çayır-mera amenajmanı ve ıslahı. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Kitabı, Samsun.
5. Babalık A.A. & Fakır H. (2017). Korunan ve otlatılan mera alanlarında vejetasyon özelliklerinin karşılaştırılması: Kocapınar Merası örneği. Türkiye Ormancılık Dergisi, 18(3): 207-211.
6. Babalık, A.A. & Sarıkaya, H. (2015). Isparta ili Zengi Merasında ot verimi ve botanik kompozisyonun tespiti üzerine bir araştırma. Türkiye Ormancılık Dergisi, 16(2): 96-101.
7. Bakoğlu, A. (1999). Otlatılan ve Korunan İki farklı Mera kesiminin Bazı Toprak ve Bitki Örtüsü Özelliklerinin Karşılaştırılması. Atatürk Üniv. Fen Bil. Ens. Tarla Bit. Anabilim Dalı (Doktora Tezi), Erzurum.
8. Bakoğlu, A., Baykal, H. & Çatal, M.İ. (2019). Handüzü Yaylasının Botanik Kompozisyonu Üzerine Bir Çalışma. Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology, 7(9): 1339-1343. DOI:10.24925/turjaf.v7i9.1339-343.2561.

9. Baykal, H. & Atamov, V. (2016). Floristic diversity in Bashemsin Valley of Kackar Mountains National Park of Rize, Turkey. Pakistan Journal of Botany, 48 (5):1871-1876.
10. Baykal, H. & Atamov, V. (2017). Ethnobotanical Documentationof Plants of Başhemşin Valley, Kaçkar Mountains National Park, Rize, Turkey. Bangladesh Journal of Botany, 46(2),767-773. Baykal, H. & Atamov, V. (2018). Isırlık Doğa Parkı ve çevresinin florası, Ot Sistematik Botanik, 25(2), 151-170.
11. Baykal, H., Atamov, V. & Yüksek, T. (2018). Flora of Tunca Valley Natural Park and environs (Ardeşen-Rize/Turkey)", Biological Diversity and Conservation, 11, 6-24.
12. Baykal, H. (2019). Flora of Akyamaç Waterfall Natural Park and environs (Rize/Turkey), Biological Diversity and Conservation, 12, 128-137. DOI: 10.5505/biodicon.2019.98608.
13. Çınar, S., Hatipoğlu, R., Avcı, M., Yücel, C. & İnal, İ. (2019). Adana İli Tufanbeyli İlçesi Meralarının Vejetasyon Yapısı Üzerine Bir Araştırma. KSÜ Tarım ve Doğa Derg 22(1):143-152, DOI: 10.18016/ksutarimdoga.vi.448421
14. Çobanoğlu, M. (2012). Güneysu-Çağrankaya arası bölgenin flora ve vejetasyonu, Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Rize, Türkiye, 153s.
15. Davis, P.H. (1965-1985). Flora of Turkey and The East Aegean Islands, Vol. 1-9, Edinburgh University Press,Edinburgh.
16. Davis, P.H., Mill, R.R. & Tan, K. (1988). Flora of Turkey and The East Aegean Islands, Vol. 10, Edinburgh University Press, Edinburgh.
17. Gökkuş, A., Koç, A. & Çomaklı, B. (1993). Çayır-mera uygulama kılavuzu. A.Ü. Ziraat Fakültesi Yayınları No:142, A.Ü. Ziraat Fakültesi Ofset Tesisi, Erzurum.
18. Gökkuş, A. (1994). Türkiye’nin Kaba Yem Üretiminde Çayır-Mera ve Yem Bitkilerinin Yeri ve Önemi. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 25: 250-261.
19. İspirli, K., Alay, F., Uzun, F. & Çankaya, N. (2016). Doğal Meralardaki Vejetasyon Örtüsü ve Yapısı Üzerine Otlatma ve Topografyanın Etkisi. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi, 3(1), 14-22.
20. Okatan, A. & Yüksek, T. (1997). Aşırı Otlatılan Mera Parsellerinde Adi Korunga (Onobrychis viciifolia Scop.)’nın Yetiştirilmesi ve Verim Potansiyeli Üzerine Araştırmalar. Türkiye 2. Tarla Bitkileri Kongresi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Samsun, s.492-498.
21. Sürmen, M. & Kara, E. (2018). Aydın ili ekolojik koşullarında farklı eğimlerdeki mera vejetasyonlarının verim ve kalite özellikleri. Derim, 35, (1): 67-72, doi:10.16882/derim.2018.343428
22. Süzen, A. (2017). Ambarlık Yaylası (Çamlıhemşin/Rize)'nın florası ve vejetasyonu. Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Rize, Türkiye, 172s.
23. Tosun, F. (1968). Doğu Ana dolu Kıraç Meralarının Islahında Uygulanabilecek Teknik Metodların Tesbiti Üzerine Bir Araştırma. Zirai Araştırma Enstitüsü Araştırma Bülteni No: 29, Ankara.
24. TÜİK. (2019). Bitkisel Üretim İstatistikleri. http://www.tuik.gov.tr (30.07.2019).
25. Yavuz, T. & Sürmen, M. (2016). Vegetation features of alpine and subalpine rangelands in Eastern Black Sea region. Scientific Papers Series A Agronomy, 54:474-477.3.