Orman Bölge Müdürlükleri Açık Artırmalı Satışlarına Katılan Alıcıların Beklentileri: Marmara Bölgesi Örneği

Öz

Bu çalışmada, Devlet Orman İşletmelerinden odun hammaddesi satın alan müşterilerin odun tedarik sürecine ilişkin beklentilerinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla İstanbul, Bursa, Sakarya ve Çanakkale Orman Bölge Müdürlüklerinden açık artırmalı satışlar kapsamında odun hammaddesi satın alan 265 alıcı ile yüz yüze görüşme tekniği öncelikli olmak üzere anket çalışması yapılmıştır. Çalışmada elde edilen veriler tanımlayıcı istatistiklerle değerlendirilmiştir. Çalışma alanında açık artırmalı satışlara Bu çalışmada, Devlet Orman İşletmelerinden odun hammaddesi satın alan müşterilerin odun tedarik sürecine ilişkin beklentilerinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla İstanbul, Bursa, Sakarya ve Çanakkale Orman Bölge Müdürlüklerinden açık artırmalı satışlar kapsamında odun hammaddesi satın alan 265 alıcı ile yüz yüze görüşme tekniği öncelikli olmak üzere anket çalışması yapılmıştır. Çalışmada elde edilen veriler tanımlayıcı istatistiklerle değerlendirilmiştir. Çalışma alanında açık artırmalı satışlara katılan firmaların on altı farklı ilde faaliyet gösterdiği, firmaların yaklaşık olarak yarısının şahıs ve aile firması olduğu, firmaların %65’inin birincil imalat sanayinde, %35’inin ikincil imalat sanayinde faaliyet gösterdiği belirlenmiştir. Firmaların, endüstriyel odun hammaddesi talebini karşıladıkları kaynaklara bakıldığında ilk sırada OGM Piyasa Satışları gelmektedir. Alıcılar tüm OBM’leri itibariyle en fazla karaçam, kayın ve göknar ağaç türlerini en fazla tercih etmektedirler. Açık artırmalı satışlarda ürün çeşidi olarak en fazla talep edilen %78 oranında tomruk olmuştur. Alıcılar hammadde fiyatlarını ve dikili satış uygulamalarını olumsuz yönde değerlendirmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Devlet Orman İşletmeleri
• odun hammaddesi
• müşteri tercihleri

Kaynakça

1. Anonim, (2014).İzmir Ticaret Odası Orman Ürünleri Sektörel Raporu. http://www.izto.org.tr/portals/argebulten/2014 temuzormanürünleri.pdf./
2. Anonim, (2015). Türkiye Orman Ürünleri Meclisi Sektör Raporu Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği, Ankara.
3. Bilgin, F., Ay, Z., Akkaya, M. (2002). Ege Bölgesi Oldun Kökenli Ürün Sanayinin Mevcut Durumu ve Gelişim Potansiyeli. Orman Bakanlığı Yayın No: 156, Müdürlük Yayın No: 022, ISSN 1300-9508, Ege Ormancılık Araştırma Müdürlüğü Teknik Bülten No: 16, İzmir.
4. Cındık, H., Akyüz, K.C., (1998). Trabzon İlindeki Küçük ve Orta Ölçekli Orman Ürünleri Sanayi İşletmelerinin Yapısı, Sorunları ve Çözüm Önerileri, Tr. J. of Agriculture and Forestry 22 (1998) 7-11.
5. Çok, N., Öztürk, A.,Okur, A., Polat, O., Pak. M., Doğaner, A. (2017). Odun işleyen firmaların endüstriyel odun hammadde temin sürecinin araştırılması (Güneydoğu Anadolu Bölgesi örneği). Ormancılık Araştırma Dergisi, 2017, 4,1, 61-76.
6. Daşdemir, İ. (2001). Bartın ve Yenice Orman İşletmelerinde Açık Artırmalı Göknar Tomruk Satış Fiyatını Etkileyen Faktörler, ZKÜ Bartın Orman Fakültesi Dergisi, Yayın no:3,118-136 s., Bartın.
7. Daşdemir, İ. (2003). Asli Orman Ürünlerinde Fiyat Analizi (Zonguldak Orman Bölge Müdürlüğü Örneği), Bartın Orman Fakültesi Dergisi, Yayın No: 12, 119 s., Bartın.
8. Daşdemir, İ. (2011). Dikili Ağaç Satışlarının Uygulanması Üzerine Değerlendirmeler, Bartın Orman Fakültesi Dergisi 2011, Cilt: 13, Sayı: 20, 71-79 ISSN: 1302-0943 EISSN: 1308-5875.

9. Daşdemir, İ. (2016) Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Nobel Akademik Yayıncılık, ISBN: 9786053204428, 218 sayfa.
10. Demir, Y., Sütçü, A., (2002). Kriz Sonrası Isparta Orman Endüstri KOBİ’lerinin Üretim, Teknoloji ve Finansman Sorunlarının Analizi, Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi Seri: A, Sayı: 2, Yıl: 2002, Sayfa:79-96.
11. Dilsiz, K., S. (2008). Devlet Orman İşletmelerinde Müşteri Tatmininin Ölçümü ve Pazarlama Yönetimi, İ.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
12. Gökçe, A., Ayyıldız, H. (2010). Kastamonu İli Orman Ürünleri Endüstrisi, Kastamonu Üniversitesi., Orman Fakültesi Dergisi, 10 (2): 147-163.
13. Gültekin, Y.S. (2015). Devlet Orman İşletmelerinde Dikili Ağaç Satışı Uygulamasının Yapısal Eşitlik Modellemesi İle Analizi, Düzce Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Orman Mühendisliği Anabilim Dalı.
14. İlter, E. ve Ok, K. (2012). Ormancılık ve Orman Endüstrisinde Pazarlama İlkeleri ve Yönetimi, HTC Matbaacılık, ISBN: 978-975-96967-5-7, Ankara.
15. Kalafat, N., 2012, Balıkesir İli Orman Endüstri İşletmelerinin Sosyo-Ekonomik Anali-zi. Bartın Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Orman Endüstri Mühendisliği Anabilim dalı, Yüksek Lisans Tezi, Bartın.
16. Kalkınma Bakanlığı, 2014, 10 Kalkınma Planı Sürdürülebilir Orman Yönetimi Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Yayın Nu: KB: 2872 - ÖİK: 722.
17. Komut, O., Öztürk, A. (2014). Dikili Ağaç Satışı Uygulamasının Yerel Piyasadaki Rekabete Etkileri, II. Ulusal Akdeniz Orman ve Çevre Sempozyumu "Akdeniz ormanlarının geleceği: Sürdürülebilir toplum ve çevre" 22-24 Ekim 2014, Bildiriler Kitabı, 1068-1074, Isparta.
18. Kök, G. (2010). Orman İşletmelerinin Odun Ham maddesine İlişkin Müşteri Profilinin ve Talep Yapısının Belirlenmesi: Antalya Orman Bölge Müdürlüğü Örneği. SDÜ FBE Yüksek Lisans Tezi, Isparta.
19. Sayılı, M., Özbayram, M. (2015). Tokat İlinde Orman Ürünleri Endüstrisinin Mevcut Durumu, Sorunları ve Çözüm Önerileri. Çankırı Karatekin Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(1).
20. Ok, K. (1997). Devlet Orman İşletmelerinin Açık Artırmalı Satışlarının Etkileşimi. DOA Dergisi, No 3, s.41-61, Tarsus.
21. OGM, 2016a, Orman Genel Müdürlüğü Stratejik Plan (2017-2021), Ankara.
22. OGM, 2016b, Oduna Dayalı Orman Ürünlerinin Üretim ve Pazarlama Faaliyetleri, Orman Genel Müdürlüğü İşletme ve Pazarlama Dairesi Başkanlığı, Ankara.
23. OGM, 2016c, Orman Genel Müdürlüğü, İşletme Pazarlama Daire Başkanlığı, Ankara.
24. OGM, 2016d, Oduna Dayalı Orman Ürünlerinin Üretim ve Pazarlama Faaliyetleri, Orman Genel Müdürlüğü İşletme ve Pazarlama Dairesi Başkanlığı, Ankara.
25. OGM, 2017, Oduna Dayalı Orman Ürünü Satışlarından Alınan Fon Paylarının Belirlenmesine Yönelik Karar, Resmi Gazete, 24.08.2017. Sayı No:30164.
26. Öztürk, A. (2010). Artvin Orman Bölge Müdürlüğü Açık Artırmalı Satışlarına Katılan Müşterilerin Talep ve Beklentilerinin Belirlenmesi. Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 11 (2):61-73 (2010), Artvin.
27. Özden, S., Erkan Buğday, S. (2015). Türkiye’de Orman Ürünleri Pazarında TSE Standartları, IV. Ormancılıkta Sosyo Ekonomik Sorunlar Kongresi, 15-17 Ekim 2015, Trabzon, Bildiriler Kitabı, 285-297.
28. Özen, M., Alkan, H. (2020). Devlet orman işletmelerinde müşteri memnuniyetinin belirlenmesi (Isparta Orman Bölge Müdürlüğü örneği). Turkish Journal of Forestry, 21(3):267-278.
29. Türker, M.F., (1995). Orman İşletmelerinde Pazarlama Anlayışı ve Orman Ürünlerinde Fiyatlandırmanın Kritiği, KTÜ Orman Fakültesi Bahar Yarılı Seminerleri, Fakülte Yayın No: 49, s.90-94, Trabzon.
30. Türker, M.F. (1996). Açık Artırmalı Orman Ürünleri (Tomruk) Satışlarında Fiyat Oluşumunun Araştırılması (Doğu Karadeniz Bölgesi Örneği), KTÜ Araştırma Fonu 93.115.002.1 Kod numaralı Proje, 106 sayfa, Trabzon.