R. KREUTZER VİYOLA ETÜT KİTABINDA BULUNAN 17 NUMARALI ETÜDÜN TEKNİK ANALİZİ VE ETÜT HAKKINDA ÖĞRETİM ELEMANI GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Çalgı eğitiminde amaçlanan davranışların kazanılmasını ve pekiştirilmesini sağlayan en temel materyaller olan metot kitaplar besteciler tarafından bestelenmiş etütlerden oluşmaktadır. Viyola metotları ile ilgili yapılmış araştırmalar incelendiğinde Rudolph Kreutzer’in etüt kitabının eğitmenler tarafından viyola eğitiminde sıklıkla kullanıldığı görülmektedir. Bu araştırmada viyola eğitiminde kullanılan R. Kreutzer’in viyola etüt kitabı hakkında öğretim elemanı görüşleri alınmıştır. Ayrıca viyola metodunda yer alan 17 numaralı etüdün analizi yapılarak teknik kümeler belirlenmiştir. Araştırmada Verlag&Eigenthum ve G. Ricordi&C., Milano edisyonlarından yararlanılmıştır. Belirlenen teknik kümelerin içerdiği zorluklardan ayrıntılı bahsedilmiş, bu zorlukların üstesinden gelinmesi için uzman görüşü yönlendirmeleriyle önerilerde bulunulmuştur. Bu sayede hem bu etüdün çalışılmasında hem de benzer teknik kümeleri barındıran çalışmalar için kaynak yaratılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda gerçekleştirilen çalışma nitel bir çalışmadır ve veriler çalışma grubunu oluşturan yedi viyola eğitimcisinden görüşme yöntemiyle elde edilmiştir. Elde edilen veriler ayrıntılı olarak içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Görüşmeler sonucunda katılımcıların Kreutzer etüt kitabı ve 17 numaralı etüdü hakkında verdiği yanıtlardan düzey, etüt kitabı kazanımları, yeterlik, uyarlama olmasının etkisi, etüdün öğrenme-öğretme süreci etkililiği temalarında 20 kod elde edilmiştir. Etüdün teknik analizi sonucunda çeşitli teknik ve zorluklar barındıran 20 teknik küme belirlenmiştir. Araştırmada ayrıca belirlenen teknik kümelerin çalışılmasına yönelik katılımcı önerilerine yer verilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Viyola eğitimi
• Kreutzer
• Viyola
• Etüt
• Analiz

Technical Analysis of Etude Number 17 in the Viola Etude Book of R. Kreutzer and Investigation of the Instructors' Views about the Etude

Öz

Methods which are the most basic materials that provide the acquisition and reinforcement of the intended behaviors in musical instrument education, consist of studies (etudes) composed by composers. When the researches on viola methods are examined, it is seen that the study book of R. Kreutzer is frequently used by the instructors in viola training. In this research, views of instructors on the viola study book of R. Kreutzer that are used in viola training were taken. Besides, technical clusters were determined by analyzing the etude numbered 17 in the viola method. Verlag & Eigenthum and G. Ricordi & C., Milan editions were used in the research. The difficulties of the determined technical clusters were mentioned in detail, and suggestions were made with expert opinion guidance to overcome these difficulties. In this way, it is aimed to create resources both for studying this etude and for studies that contain similar technical clusters. The study carried out for this purpose is a qualitative study, and the data was obtained by interviewing seven viola trainers who constituted the study group. The data obtained were analyzed in detail by the content analysis method. As a result of the interviews, 20 codes were obtained on the themes of the level, etude book acquisitions, efficiency, the effect of adaptation and the effectiveness of the etude's learning-teaching process from the answers given by the participants about the Kreutzer etude book and study number 17. As a result of the technical analysis of the etude, 20 technical clusters with various techniques, and difficulties were identified. The research also included participants' suggestions for the practice of the determined technical clusters.

Anahtar Kelimeler

• Viola training
• Kreutzer
• viola
• etude
• analysis

Kaynakça

1. Bahar, B. K. (2018). Viyola Kitabı. Ankara: Gece Kitaplığı.
2. Bektaş, T. (2010). Bireysel çalgı olarak viyolanın içerik ve eğitim boyutları üzerine bir çalışma. Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 9(22), 93-101.
3. Benian A. B. (2019). Viyola için bestelenmiş ve kemandan transkripsiyonu yapılmış başlıca etüt kitapları üzerine bir inceleme. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
4. Bulut, F. & Özfındık, Z. (2011). Güzel Sanatlar Fakültelerinin müzik bölümlerinde kullanılan viyola metodlarının incelenmesi. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(3), 73-88.
5. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara, Pegem Akademi Yayıncılık. Cüceoğlu, G. & Berki, T. (2007). Flüt eğitimine yönelik bir “etüd analiz modeli”. GÜ, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(1), 227-235.
6. Dilber, F. B. & Gül, G. (2019). Carl Joachim Andersen Op.15 etüt kitabı 2 numaralı etüdünün teknik ve biçimsel analizi. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(Ek Sayı), 65-78. DOI: 10.26468/trakyasobed.417231
7. Dinç, Ş. Ö. (2010). Konservatuvarların müfredatlarında kullanılan viyola başlangıç metotlarının ilköğretim 1. sınıf öğrencilerine uygulanmasında oluşan sorunlar. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(1), 454-464.
8. H. H. Okay (kişisel iletişim, 13 Nisan 2020)

9. Ece, A. S. (2002). Çağdaş Türk bestecilerinin viyola eserleri ve bu eserlerin mesleki müzik eğitimi veren kurumlardaki viyola eğitimcileri tarafından tanınma, eğitim amaçlı kullanılma ve kullanılmama durumları. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(3), 93-107.
10. Ece, A. S. (1998). Ortaçağdan barok döneme kadar viyoladaki yapısal değişimin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
11. Ece, A.S. Dönmez, E. C. & Kınıklı, B. B. (2013). Ulusal ve uluslararası alandaki başlangıç viyola metot kitaplarının incelenmesi. International Journal of Social Science, 6(5), 937-959. DOI: http://dx.doi.org/10.9761/JASSS1329
12. Encyclopaedia Britannica. Rodolphe Kreutzer. Erişim Tarihi: 30 Mart 2020, https://www.britannica.com/biography/Rodolphe-Kreutzer
13. Görgülü, Ö. (2006). 20. yüzyıl çağdaş türk müziğinde viyola repertuvarı. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü, İzmir.
14. Hakioğlu, S. (2018). Viyola eğitiminde viyolaya özgü teknik yaklaşımlar. İdil Dergisi, 7(44), 429- 434. DOI: 10.7816 /idil-07-44-08
15. Hepçakar, Y. (2013). P.Rode “12 Etüt” metodunda karşılaşılan zorlukların incelenmesi ve bu zorluklara yönelik çalışma yöntemlerinin belirlenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.
16. Johnson, K. (Allmusic). Rodolphe Kreutzer. Erişim Tarihi: 30 Mart 2020, https://www.allmusic.com/artist/rodolphe-kreutzer-mn0001624842/biography
17. Koçak, B. B. (1996). Devlet konservatuvarlarının lise devresinde viyola eğitiminde kullanılan Kreutzer etütlerin devinişsel hedef ve hedef davranışlar yönünden incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
18. Konakcı, N. (2010). Eğitim fakültesi güzel sanatlar eğitimi bölümü müzik eğitimi anabilim dalı öğrencilerinin bireysel çalgı eğitimi dersine yönelik tutumlarının incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
19. Kreutzer, R. (1894), Forty-Two Studies or Caprices for the Violin, New York: G. Schirmer, Inc.
20. Kreutzer, R. (n.d.). Quarantadue Studi – per violino transcritti per viola, Milano: G. Ricordi&C.
21. Kreutzer, R. (n.d.) 40 Etuden oden Capricen für die Viola, Verlag&Eigenthum.
22. Lee, H. (2005). The History of Viola Transcriptions and A Comprehensive Analysis of the Transcription for Viola and Piano of Beethoven’s Violin Sonata Op. 30, No. 1. (Doktora tezi) University of Cincinnati, Division of Research and Advanced Studies.
23. Okay, H. ve Kurtaslan, Z. (2013). Keman ve viyolada ton üretimi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 274-283.
24. Özfındık, Z. (2009). Güzel Sanatlar Fakültelerinin müzik bölümlerinde kullanılan viyola metodları üzerine bir inceleme. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Erciyes Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü, Kayseri.
25. Özkarar, G. (2017). Tarihsel Süreçte Gelişen Viyola Ekolleri. İstanbul, Hiper yayın.
26. Say, A. (2005). Müzik Ansiklopedisi. Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
27. Say, A. (2012). Müziğin Kitabı. İstanbul: Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
28. Stowell, R. (2004). The early violin and viola a practical guide. England, Cambridge: Cambridge University Press.
29. Temiz, E. (2006). Panofka 24 Vocalizzi Etüt Kitabında yer alan 2 no’lu etüt analizi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(4), 397-407.
30. Tıknaz, B. (2010). William Primrose’un hayatı ve viyola tekniğine getirdiği yenilikler. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
31. Yayla, F. (1999). Eğitim fakültesi müzik eğitimi bölümü anaçalgı viyola eğitiminde kullanılan metotların incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli.
32. Yılmaz, İ. S., & Mustul, Ö. (2019). Güzel sanatlar liseleri ve müzik eğitimi anabilim dallarında kullanılan viyola için yazılmış eğitim-öğretim materyalleri. Çevrimiçi Müzik Bilimleri Dergisi, 4(1), 104-121. DOI: http://dx.doi.org/10.31811/ojomus.559593