Otel İşletmeleri Yöneticilerinin Kişilik Özellikleri İle Çatışma Yönetme Yöntemleri Arasındaki İlişki

Abstract

The aim of this study is to determine the relationship between personality of hotel managers and methods of conflict management used in conflicts with employees. In this study, the survey method was used as a means of data collection. The research was carried out on hotel managers who work in Istanbul and Antalya. Correlation analysis were used to determine the relationship between personality of hotel managers and methods of conflict management. According to these findings, while hotel managers personality is mostly concentrated on responsibility, they mostly use problem solving, agreement and taking organizational precautions in conflicts with employees. In addition, significant relationships were found between personality of managers and some of the conflict management methods

Keywords

• -

OTEL İŞLETMELERİ YÖNETİCİLERİNİN KİŞİLİK ÖZELLİKLERİ İLE ÇATIŞMA YÖNETME YÖNTEMLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİ

Öz

Bu araştırmanın amacı yöneticilerin kişilik özelliklerinin, işgörenlerle yaşadıkları çatışmaları yönetmede kullandıkları yöntemlerle arasındaki ilişkiyi belirleyebilmektir. Araştırmada, veri toplama aracı olarak anket yönteminden yararlanılmıştır. Araştırma, İstanbul ve Antalya bölgesinde görev yapan otel yöneticileri üzerinde gerçekleştirilmiştir. Otel yöneticilerinin kişilik özellikleri ile çatışmayı yönetme yöntemleri arasındaki ilişkiyi belirleyebilmek amacıyla korelasyon analizinden faydalanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, otel yöneticilerinin kişilik özellikleri en fazla sorumluluk özelliğinde yoğunlaştığı belirlenirken; işgörenlerle aralarındaki çatışmaları yönetmede en fazla kullandıkları yöntemlerin ise problem çözme, uzlaşma ve örgütsel önlemler alma yöntemleri olduğu belirlenmiştir. Ayrıca araştırmada, yöneticilerin kişilik özellikleriyle bazı çatışma yönetme yöntemleri arasında anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Kişilik Özellikleri, Çatışma Yönetimi, Çatışma Yönetme Yöntemleri, Otel Yöneticileri

Kaynakça

1. Açıkalın, A. (1996). Çağdaş Örgütlerde İnsan Kaynakları Yönetimi (Yayın No: 7) Ankara: Pegem Eğitim Merkezi.
2. Akkirman, A.,D. (1998). Etkin Çatışma Yönetimi ve Müdahale Stratejileri. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(2),1-11.
3. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. & Yıldırım, E. (2004). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri: SPSS Uygulamalı. Sakarya: Sakarya Kitabevi.
4. Antonioni, D. (1998). Relationship Between The Big Five Personality Factors And Conflict Management Styles. International Journal Of Conflict Management, 9 (4), 336-355.
5. Ataman, G. (2001). İşletme Yönetimi Temel Kavramlar, Yeni Yaklaşımlar. İstanbul: Türkmen Kitabevi.
6. Aydın, İ. P. (2000). İş Yaşamında Stres. Ankara: Pegema Yayıncılık.
7. Baltaş, A. (2002). İş Hayatında Çatışma. Activeline; Aylık Bankacılık, Finans, İnsan Kaynakları Dergisi, 28. Erişim Tarihi: 24.03.2003, Http://www.makalem.com.htm.
8. Barrick, M. R. & Michael, K. M. (1991). The Big Five Personality Dimensions And Job Performance: A Meta-Analysis. Personnel Psychology, 44 (1), 1-26.

9. Barutçugil, İ. (1989). Turizm İşletmeciliği. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
10. Bayrak, C. (1996) Örgütlerde Çatışma Üzerine Düşünceler. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1),17-27.
11. Bodwitch, J. L. & Buono A. F. (2005). Organizational Behavior. USA: John Wiley & Sons, Inc.
12. Buchanan, D. & Huczynski, A. (1997). Organizational Behavior. UK: Prentice Hall.
13. Büyüköztürk, Ş. (2003). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegema Yayıncılık.
14. Cenzo, D. & Robbins, S.P. (1996). Human Resource Management, New Jersey: John Wiley&Sons İnc.
15. Clarke, J. (2002). Maymuncuk; İş Yerinde İletişim ve Politika (Çev: Zülfü Dicleli). İstanbul: MESS Yayınları.
16. Costa, P. T. & Mccrae, R. R. (1987). Neuroticism, Somatic Complaints, And Disease: Is The Bark Worse Than The Bite?, Journal Of Personality, 55 (2), 299-316.
17. Costa, P. T., Busch, C. M., Zonderman, A.B. & Mccrae, R. R. (1986). Correlations Of Mmpi Factor Scales With Measures Of The Five Factor Model Of Personality. Journal Of Personality Assessment, 50(4), 640-650.
18. Çeribaş, E. (2007). Yöneticilerin Kişilik Özelliklerinin İş Etiğine Etkileri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kütahya.
19. Çetin, F. (2008). Kişilerarası İlişkilerde Kendilik Algısı, Kontrol Odağı ve Kişilik Yapısının Çatışma Çözme Stratejileri Üzerine Etkileri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kara Harp Okulu Savunma Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
20. Çınar, F. (2007). Organizasyonel Yurttaşlık Davranışı ve Bir Uygulama. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.
21. Dökmen, Ü. (2001). İletişim Çatışmaları ve Empati. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
22. Dubrin, A., (1997). Applying Psychology: Individual And Organizational Effectiveness. New Jersey: Prentice.
23. Eren, E. (2001). Yönetim ve Organizasyon (Çağdaş Ve Küresel Yaklaşımlar)., İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
24. Eren, E. (2001). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
25. Genç, N., & Demirdöğen, O. (1996). Yönetim El Kitabı. Erzurum: Birey Yayıncılık.
26. Gülgoz, S. (2002). Five-Factor Model And NEO-PI-R İn Turkey. In A.J. Marsella, R.R. Mc Crae & J. Allik (Eds) The Five-Factor Model Across Cultures, (Pp.1-23). Netherlands: Kluver Academic Publishers
27. Gümüşeli, A. (1994). İzmir İli Ortaöğretim Okulları Yöneticilerinin Çatışmayı Yönetme Biçimleri. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
28. Harrison, F. (1980). A Conceptual Model Of Organizational Conflict, Business And Society, 19- 20(2),1, 30-40.
29. Hough, L.M. & Ones, D.S. (2001). The Structure, Measurement, Validty And Use Of Personality Variables İn İndustrial Work And Organizational Psychology. In N. Anderson, D.S. Ones, H.K. Sinangil Ve C. Viswesvaran (Eds.) Handbook Of Industrial Work And Organziational Psychology 11 (Pp.233-277). London: SAGE Publication.
30. Karip, E. (2000). Çatışma Yönetimi. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
31. Kaynak, S. (2007). Öğretmenlerin Kişilik Özellikleri Ve Örgütsel Vatandaşlık Davranışı (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyon.
32. Kreitner, R. & Kinicki, A. (1996). Organizational Behavior. New York: Mcgraw Hill.
33. Koçel, T. (2003). İşletme Yöneticiliği. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A. Ş.
34. Mayer, F.S. & Sutton, K. (2001). Personality. New Jersey: Prentice Hall.
35. Mccrae, R.R. & Costa, P.T. (1989). Rotation To Maximize The Construct Validity Of Factors In The Neo Personality Inventory, Multivariate Behavioral Research, 24 (1), 107-124.
36. Mccrae, R. & Costa, P.T. (1987). Validation Of The Five-Factor Model Of Personality Across Instruments And Observers, Journal Of Personality And Social Psychology, 52 (1),81-90.
37. Moberg, P.J. (2001). Linking Conflict Strategy To The Five- Factor Model: Theoretical And Empirical Foundations. The International Journal Of Conflict Management, 12(1), 47-68.
38. Moberg, P.J. (1998). Predicting Conflict Strategy With Personality Traits: Incremental Validity And The Five Factor Model. The International Journal Of Conflict Management, 9(3), 258-285.
39. Morgan, G. (2004). SPSS For Introductory Statistics: Use And Interpretation. U.S.A: Lawrence Erlbaum Associates.
40. Nelson D. L. & Quick, J. C. (1997). Organizational Behavior. USA: Thomson.
41. Newstrom, J.W. & Davis, K. (2002). Organizational Behavior Human Behavior At Work. USA: Mcgraw-Hill.
42. Ohbuchi, K. & Fukushima, O. (1997). Personality And Interpersonal Conflict: Aggressiveness, Self- Monitoring, And Situational Variables. International Journal Of Conflict Management, 8(2), 99- 113.
43. Özdevecioğlu, M. (2002). Kamu ve Özel Sektör Yöneticileri Arasındaki Davranışsal Çalışma Koşulları ve Kişilik Farklılıklarının Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19, 115-134.
44. Özkalp, E. & Kırel, Ç. (1996). Örgütsel Davranış. Yayın No: 11, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim, Sağlık ve Bilimsel Araştırma Vakfı.
45. Peker, Ö.& Aytürk, N. (2002). Etkili Yönetim Becerileri. Ankara: Yargı Yayınevi.
46. Pelit, E. (2003). Otel İşletmeleri Yöneticilerinin Astlarıyla Aralarındaki Çatışmaları Yönetme Yöntemleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
47. Rahim, M. & Afzalur, M. (2002). Toward A Theory Of Managing Organizational Conflict. The International Journal Of Conflict Management, 13(3), 206-235.
48. Sekaran, U. (2003). Research Methods For Business. New York: John Wiley.
49. Selengil, T.S. (2004). Motivasyon Yönelimleri ve Rol Uyumsuzluğu Değişenlerinin Kişilik İle İş Performansı Arasındaki İlişki Üzerindeki Etkileri. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
50. Somer, O. (1998). Türkçe’de Kişilik Özelliği Tanımlayan Sıfatların Yapısı ve Beş Faktör Modeli. Türk Psikoloji Dergisi, 13(42),17-32
51. Somer, O. & Goldberg, L.R. (1999). The Structure Of Turkish Trait Descriptive Adjective. Journal Of Personality And Social Psychology, 76(3), 421-450.
52. Soysal, A. (2008). Çalışma Yaşamında Kişilik Tipleri: Bir Literatür Taraması, Çimento Endüstrisi İşverenleri Http://Www.Ceis.Org.Tr/Dergidocs/Makale129.Pdf. Dergisi, Ocak: 4-19. Erişim Tarihi, 18.11.2011
53. Sökmen, A. & Yazıcıoğlu, İ. (2005). Thomas Modeli Kapsamında Yöneticilerin Çatışma Yönetimi Stilleri ve Tekstil İşletmelerinde Bir Alan Araştırması. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi,1, 1-19.
54. Şencan, H. (2005). Sosyal ve Davranışsal Ölçümlerde Güvenirlik ve Geçerlik. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
55. Şimşek, M. Ş. (2001). Yönetim ve Organizasyon. Konya: Günay Ofset.
56. Taşçı, D. & Eroğlu, E. (2007). Yöneticilerin Kişilik Özellikleri İle Kullandıkları İkna ve Etkileme Taktiklerinin Kullanım Sıklığı Arasındaki İlişkinin Değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(1), 533-546.
57. Thomas, K.W. (1992). Conflict And Conflict Management: Reflections And Update. Journal Of Organizational Behavior, 13(3), 265-274.
58. Trimmer, K.J., Domino, M.A. & Blanton, J.E. (2002). The Impact Of Personality Diversity On Conflict In Isd Teams. The Journal Of Computer Information Systems, 42(4), 7-14.
59. Türk, M. & Doğan, S. (2002). Çatışma Yönetiminin Önemi ve Çevik Kuvvet Personelinin Çatışma Kaynaklarının Teşhisi ve Ortadan Kaldırılmasına İlişkin Niğde İlinde Bir Araştırma. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Hakemli Dergisi, 5(18), 69.
60. Ural, A. & Kılıç, İ. (2006). Bilimsel Araştırma Süreci ve SPSS İle Veri Analizi (SPSS 10.00 - 12.0 For Windows). Ankara: Detay Yayıncılık
61. Ural, A. (1997). İlköğretim Okulu Yöneticilerinin Öğretmenlerle Aralarındaki Çatışmaları Yönetme Yöntemleri. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
62. Üngören, E.(2008). Örgütsel Çatısma Yönetimi Üzerine Konaklama İşletmelerinde Bir Araştırma. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(5), 880-909.
63. Wall, J.A. & Callister, R. R. (1995). Conflict And Its Management. Journal Of Management, 21(3), 515-558.
64. Wang, G., Ring, R. & Kolessek, A. (2007). Antecedents And Management Of Conflict: Resolution Styles Of Chinese Top Managers İn Multiple Rounds Of Cognitive And Affetive Conflict. International Journal Of Conflict Management, 1(18), 74-97.
65. Yelboğa, A. (2006). Kişilik Özellikleri ve İş Performansı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. “İş, Güç” Endüstri İlişkileri Ve İnsan Kaynakları Dergisi, 8(2), 196-211.
66. Yelboga, A. (2003). İnsan Kaynakları Yönetiminde Performans Değerlendirilmesi İçin Geliştirilen Bir Ölçeğin Psikometrik Özelliklerinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
67. Yürür, Ş. (2009). Yöneticilerin Çatışma Yönetim Tarzları ve Kişilik Özellikleri Arasındaki İlişkinin Analizine Yönelik Bir Araştırma. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, 10(1), 23-42.
68. Zel, U. (2001). Yönetimde Kişilik ve Kişilik Özellikleri. S. Güney. Yönetim ve Organizasyon İçinde, Ankara: Nobel Yayınları.
69. *: Bu çalışma, yazarlar tarafından 12-15 Nisan 2012 tarihleri arasında Kemer/Antalya’da düzenlenen
70. “II. Disiplinlerarası Turizm Araştırmaları Kongresi”nde sunulan bildirinin genişletilmiş halidir.