EN
TR
Seramik Nanotozların Fizikokimyasal Karakterizasyonu
Öz
Nanopartikül içeren çalışmalardaki tutarsız sonuçların oluşumunda nanomalzemelerin nasıl tanımlanacağı konusunda süregelen belirsizliklere ek olarak başta örnek hazırlama ve fizikokimyasal karakterizasyon olmak üzere nano-yapılı sistemlerin analizlerine ilişkin stratejilerin farklı nanopartiküller için spesifik olarak bilinmemesi ve uygulanmaması gibi etmenler rol oynamaktadır. Bu çalışmada dental uygulamalarda sıklıkla kullanılan kalsiyum fostat yapılı seramik nanotozların fizikokimyasal karakterizasyonuna ilişkin teknik hususların tespit edilmesi amaçlanmıştır. Bu nanopartiküller Taramalı Elektron Mikroskobu (SEM), Dinamik Işık Saçılımı (DLS), Brunauer, Emmet ve Teller (BET), X-Işınları Kırınımı (XRD) ve Termogravimetrik Analiz ve Differansiyel Termal Analiz (TGA/DTA) teknikleri yardımıyla detaylı olarak karakterize edilmiştir. SEM ve DLS boyut analizleri incelendiğinde nanopartiküllerin homojen olmayan bir boyut dağılımına sahip olduğu anlaşılmaktadır. BET yüzey analizi daha küçük parçacık boyutuna sahip nanopartiküllerin daha yüksek yüzey alanına sahip olduğunu doğrulamıştır. Zeta potansiyel ölçümleri nanopartiküllerin nötr pH’da negatif potansiyele sahip olduğunu (< -16 mV) ancak bu değerin partiküllerin stabil olarak kabul edildiği -30 mV’den az olması dolayısıyla dağılımlarının kararlı olmadığını ortaya koymuştur. TGA analizi yapılarak nanopartiküllerin 900 C’ye kadar dayanıklı olduğu gözlenmiştir. Elde edilen XRD pikleri nanopartiküllere ait karakteristik piklerdir ve literatür ile uyumludur. Ölçülen BET yüzey alanı değerleri tedarikçi tarafından sağlanan değerlerden 2─3 kat daha fazladır. Tüm bu ölçümler nanopartiküllerin karakteristik özelliklerinin belirlenmesinde tedarikçinin verilerine bağlı kalınmamasının ve detaylı karakterizasyon yöntemlerine başvurulmasının gerekliliğini ortaya koymuştur.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu
Proje Numarası
118C229
Kaynakça
- Bordea, I. R., Candrea, S., Alexescu, G. T., Bran, S., Băciuț, M., Băciuț, G., . . . Todea, D. A. (2020). Nano-hydroxyapatite use in dentistry: A systematic review. Drug metabolism reviews, 52(2), 319-332.
- Chang, B.-S., Hong, K.-S., Youn, H.-J., Ryu, H.-S., Chung, S.-S., & Park, K.-W. (2000). Osteoconduction at porous hydroxyapatite with various pore configurations. Biomaterials, 21(12), 1291-1298.
- Chen, L., Mccrate, J. M., Lee, J. C., & Li, H. (2011). The role of surface charge on the uptake and biocompatibility of hydroxyapatite nanoparticles with osteoblast cells. Nanotechnology, 22(10), 105708.
- D’Amato, R., Falconieri, M., Gagliardi, S., Popovici, E., Serra, E., Terranova, G., & Borsella, E. (2013). Synthesis of ceramic nanoparticles by laser pyrolysis: from research to applications. Journal of analytical and applied pyrolysis, 104, 461-469.
- Ebrahimi, M., Botelho, M., Lu, W., & Monmaturapoj, N. (2019). Synthesis and characterization of biomimetic bioceramic nanoparticles with optimized physicochemical properties for bone tissue engineering. Journal of Biomedical Materials Research Part A, 107(8), 1654-1666.
- Fathian, Z., Maleki, A., & Niroumand, B. (2017). Synthesis and characterization of ceramic nanoparticles reinforced lead-free solder. Ceramics International, 43(6), 5302-5310.
- Hartmann, N. B., Jensen, K. A., Baun, A., Rasmussen, K., Rauscher, H., Tantra, R., . . . Riego Sintes, J. M. (2015). Techniques and protocols for dispersing nanoparticle powders in aqueous media—Is there a rationale for harmonization? Journal of Toxicology and Environmental Health, Part B, 18(6), 299-326.
- He, L.-H., Standard, O. C., Huang, T. T., Latella, B. A., & Swain, M. V. (2008). Mechanical behaviour of porous hydroxyapatite. Acta Biomaterialia, 4(3), 577-586.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Mühendislik
Bölüm
Araştırma Makalesi
Erken Görünüm Tarihi
2 Mayıs 2023
Yayımlanma Tarihi
30 Nisan 2023
Gönderilme Tarihi
7 Ocak 2022
Kabul Tarihi
3 Şubat 2023
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2023 Sayı: 50