Elektro-Fenton Prosesi ile Fenolün Giderilmesi

Öz

Bu çalışmada, Elektro-Fenton yöntemi kullanılarak atık sudan fenol giderimi gerçekleştirilmiştir. Fenolün uzaklaştırılmasında akım yoğunluğu, başlangıç fenol konsantrasyonu ve hidrojen peroksit dozu gibi işlem parametrelerinin etkisi araştırılmıştır. Giderim verimleri, kimyasal oksijen ihtiyacı (KOİ) konsantrasyonları kullanılarak belirlenmiştir. Sonuçlar, fenolün uzaklaştırılmasının hidrojen peroksit konsantrasyonlarına ve uygulanan akıma bağlı olduğunu göstermiştir. Uygulanan akımın artırılması, fenolün daha yüksek giderim verimliliği (RE) ile sonuçlanmıştır. Öte yandan akım yoğunluğunun artmasıyla birlikte enerji tüketimi de artmıştır. Böylece optimum akım yoğunluğu ve potansiyeli seçildiğinde, ya daha yüksek giderim oranı ya da daha düşük enerji tüketimi tercih edilebilir. Fenol giderimi, H2O2 dozunun 1500 mg L-1'den 2500 mg L-1'e yükseltilmesiyle önemli ölçüde artmıştır. 2500 mg L-1 H2O2 kullanılarak 40 mA cm-2 akım yoğunluğunda 300 mg L-1 fenol konsantrasyonu %93 verim ile giderilmiştir. Başlangıç fenol konsantrasyonunun artması, giderim veriminin düşmesine neden olmuştur. 45 dakikalık çalışma süresinden sonra ilk fenol konsantrasyonu 100 mg L-1'den 500 mg L-1'e yükseldiğinde giderim verimliliği % 75'ten % 62'ye düşmüştür. Çalışma sonucunda, Elektro-Fenton yöntemi kullanılarak fenol gideriminin başarılı bir şekilde sağlandığı söylenebilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Fenol
• Elektro-Fenton
• Demir elektrot
• Atıksu arıtma
• KOİ

Removal of Phenol by Electro-Fenton Process

Abstract

In this study, removal of phenol from wastewater using Electro-Fenton method was achieved. The effect of operational parameters such as current density, initial concentration of phenol, and hydrogen peroxide dosage on the removal of phenol were investigated. The removal efficiencies were determined using chemical oxygen demand (COD) concentrations. The results showed that, the removal of phenol was dependent on the concentrations of hydrogen peroxide and applied current. Increasing the applied current resulted in higher removal efficiency (RE) of phenol. On the other hand, the energy consumption also increased with the increasing the current density. Thus when the optimal current density and potential have been selected, either higher removal rate or lower energy consumption can be preferred. The phenol removal significantly increased by increasing H2O2 dosages from 1500 to 2500 mg L-1. The phenol concentration of 300 mg L-1 was removed with the removal efficiency of 93% at the current density of 40 mA cm-2 with the using of 2500 mg L-1 H2O2. Increasing of initial phenol concentration resulted in decreasing of removal efficiency. Removal efficiency decreased from 75% to 62 % when the initial phenol concentration increased from 100 to 500 mg L-1 after 45 min of operating time. As a result of the study, it can be said that, the removal of phenol was successfully achieved using Electro-Fenton method.

Keywords

• Phenol
• Electro-Fenton
• COD
• Iron electrodes
• Wastewater treatment

Kaynakça

1. AMERICAN SOCIETY FOR TESTING AND MATERIALS. 1995. Standard test methods for chemical oxygen demand (dichromate oxygen demand) of water. D1252-95, ASTM Annual Book of Standards. American Soc. Testing & Materials, Philadelphia, Pa.
2. Boretti, A., & Rosa, L. (2019). Reassessing the projections of the World Water Development Report. Npj Clean Water, 2(1). https://doi.org/10.1038/s41545-019-0039-9
3. Brillas, E., Sirés, I., & Oturan, M. A. (2009). Electro-fenton process and related electrochemical technologies based on fenton’s reaction chemistry. Chemical Reviews, 109(12), 6570–6631. https://doi.org/10.1021/cr900136g
4. Khatri, I., Singh, S., & Garg, A. (2018). Performance of electro-Fenton process for phenol removal using Iron electrodes and activated carbon. Journal of Environmental Chemical Engineering, 6(6), 7368–7376. https://doi.org/10.1016/j.jece.2018.08.022
5. Kılıç, Z. (2020). The importance of water and conscious use of water. International Journal of Hydrology, 4(5), 239–241. https://doi.org/10.15406/ijh.2020.04.00250
6. Liao, C. H., Kang, S. F., & Wu, F. A. (2001). Hydroxyl radical scavenging role of chloride and bicarbonate ions in the H2O2/UV process. Chemosphere, 44(5), 1193–1200. https://doi.org/10.1016/S0045-6535(00)00278-2
7. March and McLennan. (2020). The Global Risks Report 2020.
8. Org, W. E., Jiang, L., & Mao, X. (2012). ELECTROCHEMICAL SCIENCE Degradation of Phenol-containing Wastewater Using an Improved Electro-Fenton Process. In Int. J. Electrochem. Sci (Vol. 7). www.electrochemsci.org

9. Rahmani, A. R., Rezaeivahidian, H., Almasi, M., Shabanlo, A., & Almasi, H. (2016). A comparative study on the removal of phenol from aqueous solutions by electro-Fenton and electro-persulfate processes using iron electrodes. Research on Chemical Intermediates, 42(2), 1441–1450. https://doi.org/10.1007/s11164-015-2095-1
10. Tezcan Ün, Ü., Koparal, A. S., & Bakir Öǧütveren, Ü. (2009). Hybrid processes for the treatment of cattle-slaughterhouse wastewater using aluminum and iron electrodes. Journal of Hazardous Materials, 164(2–3), 580–586. https://doi.org/10.1016/j.jhazmat.2008.08.045
11. Xu, L., & Wang, J. (2011). A heterogeneous Fenton-like system with nanoparticulate zero-valent iron for removal of 4-chloro-3-methyl phenol. Journal of Hazardous Materials, 186(1), 256–264. https://doi.org/10.1016/j.jhazmat.2010.10.116