An Evaluation on the Sustainable Environmental Protection and Environmental Impact of Disposal Areas in Turkey

Abstract

Today, not to be reused, everything to be thrown is called waste. However, according to current knowledge and technology, the wastes (solid/liquid/gas) are not useless materials that will no longer be used. These wastes are either reused in developed special processing and disposal facilities (with today’s knowledge and technology) or converted into other materials to become useful products (secondary raw materials). Some of them are also destroyed by burning. Therefore, while these processes are being implemented, the waste management and the choice of waste disposal location is crucial for the protection of the environment and their sustainability in particular. For this purpose, it is important that the relevant experts work, make decisions, carry out development work and make plans. These studies should also include other studies that are important and are expected to be undertaken before, during and after studies under the Environmental Impact Assessment (EIA). Thus, a sustainable environmental protection will be achieved.

Keywords

• Environmental sciences,disposal area,EIA,environmental protection

Türkiye’de Deponi Alanlarının Sürdürülebilir Çevre Koruma ve Çevresel Etkilerine İlişkin Bir Değerlendirme

Öz

Günümüzde tekrar kullanılmamak üzere uzaklaştırılmak (bertaraf edilmek) istenen her şey, atık adı ile ifade edilmektedir. Ancak atıklar (katı/sıvı/gaz), günümüz bilgisi ve teknolojisine göre artık hiç kullanılmayacak ve işe yaramayacak bir malzeme anlamına da gelmemektedirler. Bu atıklar, günümüz bilgi ve teknolojisi ile geliştirilmiş özel işleme ve bertaraf (uzaklaştırma) tesislerinde ya yeniden kullanılmaktadırlar ya da başka malzemelere dönüştürülerek faydalı ürünler (ikincil hammaddeler) haline getirilmektedirler. Bir kısmı da yakılarak yok edilmektedirler. Dolayısıyla bu işlemler yapılırken, atık yönetimi ve atık bertarafı için yer seçimi, özellikle çevrenin korunması ve sürdürülebilirliği için çok önemlidir. Bu amaçla konu ile ilgili uzmanların çalışmalar yapması, kararlar alınması, geliştirme çalışmaları yapması, planlar/planlamalar yapması ve bunlara göre öneriler yapılarak önlemler alınması önemli olmaktadır. Bu çalışmalar, Çevresel Etki Değerlendirme (ÇED) kapsamındaki çalışmalar öncesinde, süresince ve sonrasında da önemli olan ve yapılması düşünülen başka çalışmaları da kapsamalıdır. Böylece sürdürülebilir bir çevre koruması sağlanabilecektir. 

Anahtar Kelimeler

• Çevre bilimleri,deponi alanı,atık,ÇED,Çevre Koruma

Kaynakça

1. Atmaca, E. 2004. Sivas İl Merkezinin Katı Atık Yönetiminin İrdelenmesi ve Yeniden Planlanması. Cumhuriyet Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Sivas.
2. Ayolabi, E.A., Folorunso, A.F., Kayode, O.T. 2013. Integrated Geophysical and Geochemical Methods for Environmental Assessment of Municipal Dumpsite System. International Journal of Geosciences 4, 850-862.
3. Botkin, D.B., Keller, E.A., 1995. Enviromental Science, Earth As a Living Planet: Chapter 27. Waste Management, John Willey and Sons Inc., Newyork, 550-571.
4. ÇED, 2018. Çevresel Etki Değerlendirme. http://ced.csb.gov.tr/.
5. ÇY, 2018. Çevre Yönetimi. http://cygm.csb.gov.tr/.
6. ÇJÇSR, 2017. 1. Çevre Jeolojisi Çalıştayı Sonuç Raporu (ÇJÇSR), Katı atık yönetiminde ve deponi alanlarının yer seçiminde ve yönetiminde yaşanan sorunlar ve çözüm önerileri. 1. Çevre Jeolojisi Çalıştayı, 3-4 Kasım 2017, TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası Yayın No: 133, s102, Ankara, 219s.
7. ÇDR, 2014. Bölgesel Çevresel Durum Raporu (ÇDR). Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, Ankara.
8. ÇSDR, 2016. Türkiye Çevre Sorunları ve Öncelikleri Değerlendirme Raporu (2014 yılı verileriyle). T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yayın No: 32, Ankara.

9. EC, 2018. European Commission, http://ec.europa.eu/environment/waste/landfill_index.htm.
10. EPA, 2017. United States Environmental Protection Agency, www.epa.gov.
11. Frohlich, R.K., Barosh, P.J., Boving, T. 2008. Investigating changes of electrical characteristics of the saturated zone affected by hazardous organic waste. Journal of Applied Geophysics 64, 25- 36.
12. LD, 2018. Council Directive on the Landfill of Waste. Date: 26.04.1999, No: 1999/31/EC.
13. Kaya, M.A., Özürlan, G., Şengül, E. 2007. Delineation of soil and groundwater contamination using geophysical methods at a waste disposal site in Çanakkale, Turkey. Environmental Monitoring and Assessment, DOI 10.1007/s10661-007-9662-x, Springer Netherlands.
14. Kayabalı, K., Yüksel, F.A., Yeken, T. 1998. Integrated use of hydrochemistry and resistivity methods in groundwater contamination caused by a recently closed solid waste site. Environmental Geology 36(3-4), 228-234.
15. Karlık, G., Kaya, M.A. 2001. Investigation of groundwater contamination using electric and electromagnetic methods at an open waste-disposal site: a case study from Isparta, Turkey. Environmental Geology 40(6), 725- 731.
16. Özel, S. 2010. Sivas İli Katı Atık Depolama Alanında Sızıntı Suyunun Yeraltındaki Yayılımının Jeofizik Yöntemlerle İncelenmesi. Cumhuriyet Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora tezi, Sivas, 148s
17. Özel, S., Yılmaz, A., Candansayar, M.E. 2017. The Examination of the Spread of the Leachates Coming Out of a Solid Waste Disposal Area on the Ground with Geophysical and Geochemical Methods (Sivas, Turkey). Journal of Applied Geophysics 138, 40-49.
18. Özel, S. 2017. Çevre Jeofiziği Ders Notları, Sivas (Yayınlanmamış).
19. Rucker, D.F., Sweeney, M.D. 2004. Plume Delineation in the BC Cribs and Trenches Area. hydroGEOPHYSICS, Inc. and Pacific Northwest National Laboratory, United States Department of Energy, PNNL-14948, 84pp.
20. SAİS, 2015. 22/03/2015 tarihli ve 29303 sayılı “Sürekli Atıksu İzleme Sistemleri Tebliği”, Resmi Gazete. Çevre Şehircilik Bakanlığı, Ankara.
21. Şimşek, C., Kıncal, C., Gündüz, O. 2006. A solid waste disposal site selection procedure based on groundwater vulnerability mapping. Environmental Geology 49, 620-633.
22. Şimşek, C., Elçi, A., Gündüz, O., Taşkın, N. 2014. An improved landfill site screening procedure under NIMBY syndrome constraints. Landscape and Urban Planning 132.
23. Tchobanoglous, G., Kreith, F. 2002. Handbook of Solid Waste Management. McGraw-Hill, Singapore.
24. Tchobanoglous, G., Theisen, H., Vigil, S.A. 1993. Integrated Solid Waste Management Engineering Principles and Management Issues. McGraw-Hill, Singapore.
25. Yaramanci, U. 2000. Improved field techniques and integrated case histories: Geoelectric exploration and monitoring in rock salt for the safety assessment of underground waste disposal sites. Journal of Applied Geophysics 44, 181-196.
26. Vereecken, H., Hubbard, S., Binley, A., Fere, T., 2004. Hydrogeophysics: An introduction from the guest editors. Vadose Zone Journal 3(4), 1060-1062.
27. Vereecken, H., Binley, A., Cassiani, G., Revil, A., Titov, K., 2006. Applied Hydrogeophysics. Springer Series IV: Earth and Environmental Sciences 71, 383.
28. Yılmaz, A., Atmaca, E. 2004. Sivas kenti katı atık deponi alanının çevre jeolojisi. Cumhuriyet Üniversitesi, Çevre Mühendisliği Bölümü, Çevre 2004, 1. Ulusal Çevre Kongresi Bildirileri, Sivas, 83-99.
29. Yılmaz, A. 2008a. Çevre Jeolojisi. Cumhuriyet Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Yayın No: 107, Sivas, 379s.
30. Yılmaz, A. 2008b. Çevresel Etki Değerlendirme. Cumhuriyet Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Yayın No: 110, Sivas, 275s.
31. Yılmaz, A. 2009a. Çevre Jeotekniği. Cumhuriyet Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Yayın No: 116, Sivas, 276s.