Students’ Opinions with Regard to the Role of National Parks in the Enhancement of Ecological Awareness

Abstract

Environmental education can be described as development of environmental awareness in all parts of society, gaining of environmentally sensitive, lasting and positive behaviour change, the protection of natural, historical and cultural values, providing individuals active participation, involvement in problem solving process. In this study, it will be investigated the place and importance of the enhancement of ecological awareness of national parks classified in natural, historical and cultural terms in Turkey.
Individual awareness of national park built on national park education will turn into the societal environment awareness over time. Many countries channel envrionmental education and tourism activities into natural, historical and cultural parks. We can employ it to develop the awareness in ecological education.
In the 11. grade geography curriculum under the title of the learning domain "Global Environment: Regions and Countries" there is a focus on the concept of national park with the worldwide examples detailing them with their qualities while drawing attention to why to protect them. With various educational activities it is tried to reach the attainment. Consequently, national parks thought to be as a space, an activity area and informing domain in the enhancing ecological awareness.

Keywords

• Ecological awareness,environmental education,national park,attainment

Ekolojik Farkındalığın Arttırılmasında Milli Parkların Rolüne İlişkin Öğrenci Görüşleri

Öz

Çevre eğitimi, toplumun tüm kesimlerinde çevre bilincinin geliştirilmesi, çevreye duyarlı, kalıcı ve olumlu davranış değişikliklerinin kazandırılması ve doğal, tarihi, kültürel değerlerin korunması, aktif olarak katılımının sağlanması ve sorunların çözümünde görev almak olarak tanımlanabilir. Bu çalışmamızda Türkiye’deki doğal, tarihi ve kültürel olarak sınıflandırılan milli parkların ekolojik farkındalığın arttırılmasında yeri ve öneminin olup olmadığı sorgulanacaktır.

Milli park eğitimine bağlı olarak gelişen bireysel milli park bilinci, zamanla toplumsal çevre bilincine dönüşecektir. Dünyada giderek daha fazla sayıda ülke, çevre eğitimi ve turizm etkinliklerini doğal, tarihi ve kültürel milli parklara yönlendirmektedir. Bunu ekoloji eğitimi içerisinde farkındalık oluşturmak için kullanabiliriz.

Ortaöğretim 11.sınıf coğrafya öğretim müfredatında “Küresel Ortam: Bölgeler ve Ülkeler” başlığı altında öğrenme alanı olarak “Milli Parklar” kavramı üzerinde de durulmakta, dünyadan örnek milli parklar, nitelikleriyle birlikte tanıtılmakta ve milli parkların neden korunması gerektiğine dikkat çekilmektedir. Buradaki kazanımlar, çeşitli eğitsel uygulamalar yaparak elde edilmeye çalışılmıştır. Sonuç olarak ekolojik farkındalığın arttırılmasında milli parkların bir mekan, etkinlik alanı ve bilgilenme sahası olması noktasında etkin bir rol oynayacağı düşünülmektedir. 

Anahtar Kelimeler

• Ekolojik farkındalık,çevre eğitimi,milli park,kazanım

Kaynakça

1. Alım, M. (2006). “Avrupa Birliği Üyelik Sürecinde Türkiye’de Çevre Ve İlköğretimde Çevre Eğitimi”, Kastamonu Eğitim Dergisi, Cilt:14, No:2, Kastamonu.
2. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2005). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Sakarya: Sakarya Kitabevi.
3. Atalay, İ. (2013). Doğa Bilimleri Sözlüğü. İzmir: Beta Basım ve Matbaacılık.
4. Atasoy, E. ve Ertürk, H. (2008). İlköğretim Öğrencilerinin Çevresel Tutum Ve Çevre Bilgisi Üzerine Bir Alan Araştırması. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi 10(1).
5. Atik, M., ve Toksöz, A. (2005). Korumada Çevre Eğitimi. Korumada 50 Yıl Sempozyumu, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, İstanbul.
6. Aydoğdu, M. ve Gezer, K. (2007). Çevre Bilimi. Ankara: Anı Yayıncılık.
7. Binbaşaran Tüysüzoğlu, B. (2005). Yeşil kutu projesi Türkiye’de çevre eğitimi ve sürdürülebilir kalkınma için eğitim ön araştırma raporu, TÜBİTAK.
8. Demirkaya, H. (2006). Çevre eğitiminin Türkiye’deki coğrafya programları içerisindeki yeri ve çevre eğitimine yönelik yeni yaklaşımlar. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(1 ). 207-222.

9. Deniş, H. ve Genç, H. (2010). İlköğretim Sekizinci Sınıf Öğrencilerinin Yaşadıkları Çevrede Bulunan Milli Parklara Yönelik Tutumlarının Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi (Isparta İli Örneği), Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 1, 9-25.
10. Deniş, H., Genç, H. ve Demirkaya, H. (2008). Milli parka yönelik tutum ölçeği geliştirilmesi, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 (28), 95-107.
11. Doğa Koruma Ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü, 2015.
12. Gökdağ, D. (2003). Ortaöğretim programlarında çevre. Çevre için eğitim Derleyen: Emin Atasoy, Bursa.
13. Güler, T. (2009). Ekoloji temelli bir çevre eğitiminin öğretmenlerin çevre eğitimine karşı görüşlerine etkileri. Eğitim Ve Bilim. 34 (151), 30-42.
14. Güney, E., Bozyigit, R., Meydan, A., Kılıç, T. ve Bulut, İ. (2016). Çevrebilim (Ekoloji) Sözlüğü. Konya: Çizgi Kitabevi.
15. İnan, N. (2008). “Jeolojik miras ve doğa tarihi müzeleri”. Bilim Ve Teknik Dergisi, 493, 80-84
16. Karataş, A. (2011). Çevre Bilincinin Geliştirilmesinde Doğa Tarihi Müzelerinin Rolü, Akademik Bakış Dergisi Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler E-Dergisi
17. MEB (2014). Ortaöğretim Coğrafya Ders Kitabı 11, Komisyon MEB Devlet Kitapları, 3. Baskı
18. Okur Berberoğlu, E. (2015). Ekopedagoji Temelli Sınıf Dışı Çevre Eğitiminin Çevre Farkındalığı Üzerinde Etkisi, Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 12-1, Sayı: 23, 2015-1, S.67-81
19. Ozaner, F.S. (2004). Türkiye’de Okul Dışı Çevre Eğitimi Ne Durumda Neler Yapılmalı? V. Ulusal Ekoloji ve Çevre Kongresi (5-8 Kasım 2004), Abant İzzet Baysal Üniversitesi & Biyologlar Derneği, İzmir
20. Öz, S., Bakır, S., Yıldırım, M.Z. (2013). Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Milli Parklarda Çevre Eğitimine Yönelik Görüşleri, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi Yıl / 2 Sayı / 3
21. Özbebek Tunç, A., Akdemir Ömür, G. ve Düren, A.Z. (2012). Çevresel farkındalık, İ.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi No:47. ss.227-246
22. Öztura, E. (2010). Truva Tarihi Milli Parkı, Kazdağı Milli Parkı Ve Spil Dağı Milli Parkı Ziyaretçilerinin Türkiye’de “Milli Park” Kavramı Ve Eğitimi Üzerine Görüşleri, Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Müdürlüğü, Ortaöğretim Sosyal Alanlar Eğitimi Anabilim Dalı, Coğrafya Eğitimi Bilim Dalı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
23. Piller, N. (2002). Outdoor education: a dialogue between theory and practice, and implementation suggestions for the discovery 10 program at st. george’s school”, The University of British Columbia, The Faculty of Eductaion Department f Curriculum Studies, Master of Arts Thesis, Canada.
24. Resmi Gazete (1983).
25. Şahin, V. (2015). 12. Sınıf Coğrafya Müfredatına Çevresel Konu Yaklaşımlı Bir İncelenme, The Journal of Academic Social Science Studies, 39(3). S365-376.
26. TTKB (2011). Coğrafya Dersi Öğretim Programı.
27. TÜBİTAK (2010). Bilim Toplum Daire Başkanlığı 4004 Kodlu Bilim Ve Toplum Projeleri.
28. Ünlü, M.(2011). Coğrafya derslerinde coğrafi becerilerin gerçekleşme düzeyi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11(4), 2155-2172.
29. Yaşar, O. ve Şeremet, M. (2008). Türkiye’deki Milli Park Eğitimi Ve Milli Park Eğitimine İlişkin Bir Araştırma: Gelibolu Yarımadası Tarihi Milli Parkı, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi The Journal Of International Social Research, Volume 1/5.
30. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
31. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık San. ve Tic. AŞ.