Çok Katlı Yapılarda Betonarme Döşeme Sistemleri / İstanbul Örneği
Öz
Bireylerin çeşitli fonksiyonel
davranışlarını mekânsal olarak karşılayan şehirlerin, arazi değerleri yüksektir.
Arazinin verimli kullanımına katkı sağlayan çok katlı yapılar, bina izdüşümünün
azaltılarak daha fazla yeşil alan kazanılabilmesine imkan sağlamaktadır.
Günümüzde oldukça yaygınlaşan karma yapı kullanımları, çok katlı yapılar
sayesinde daha avantajlı hale gelebilmektedir. Çok katlı yapıların prestij
unsuru olarak görülmesi ile konut ve ticari alan ortak kullanımı adeta altın
çağını yaşamaktadır. Bu durumun gelişmesinde destekleyici unsur olan
fonksiyonel ihtiyaçlar, aslında yapım yöntemlerindeki gelişmeler sayesinde
gerçekleşebilmiştir. Yüksek yapıların inşa edilebilmesinde, betonun
işlevselliğinin ve mukavemetinin arttırılması, kalıp sistemlerinin geliştirilmesi
ve diğer teknolojik gelişmeler önemli rol oynamaktadır. Çok katlı yapılar,
taşıyıcı sistemler ve döşeme sistemleri ile diğer yapılardan ayrılmaktadır. Bu
noktada, çerçeve sistemler, çekirdek sistemler, kirişsiz döşemeli sistemler,
perde duvarlı sistemler, kafes duvarlı çerçeve ve perde duvarlı çerçeve
sistemler, mega kolon ve mega çekirdek sistemler, yatay perdeli çerçeve
sistemler, tüp sistemler ve karma sistemler çok katlı yapılarda kullanılan
taşıyıcı sistemler olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu sistemler, kirişli,
kirişsiz, nervürlü, kaset, ön germeli veya ard germeli döşeme sistemleri ile
entegre edilerek yapılarda ihtiyaç duyulan alanların sağlıklı bir biçimde
oluşturulabilmesine imkan sağlamaktadır. İstanbul’da yer alan yirmi beş adet
çok katlı yapı seçilerek, bu yapıların taşıyıcı sistemleri karşılaştırılmıştır.
Taşıyıcı sistemleri ve betonarme döşeme sistemleri incelenen bu örnekler,
gelecekte yapılması planlanan çok katlı yapılar için bir kaynak oluşturabilecektir.
Buna göre, İstanbul’da araştırma için belirlenmiş olan yirmi
beş adet çok katlı yapının birçoğunda taşıyıcı sistem olarak çekirdek ve
çerçeve tüp / kolon sistemlerin kullanıldığı görülmüştür. Söz konusu yapıların
döşeme sistemleri incelendiğinde ise kaset ve iki doğrultuda çalışan kirişli
döşeme sistemlerinin ağırlıkla kullanıldığı görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Acar, E. (1999). Neolitik- Kalkolitik Çağ, Tunç Çağı Kentleri, ed. Y. Sey, Tarihten Günümüze Anadolu’ da Konut ve Yerleşme, Tarih vakfı Yayınları, İstanbul.
- Akurgal, E. (2005). Anadolu Kültür Tarihi, TÜBİTAK Yayınları, Başak Matbaacılık, Ankara.
- Alabçın, M. (1991). Türkiye’de 1985– 1990 Dönemi Yüksek Bina Projeleri, Yüksek Lisans Tezi, İ.T.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
- Ali, M., Moon, K. S. (2007). Structural Developments in Tall Buildings: Current Trends and Future Prospects, Champaign, USA.
- Anonim 1. (1997). Yenilikler, Hürriyet Gazetesi, 7 Aralık 1997.
- Ardıç, H. (1993). Betonarme Yüksek Yapıların Taşıyıcı Sistemlerinin İncelenmesi ve Tüp Taşıyıcı Sistemli Yüksek Yapının Dinamik Hesabı, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesi, İstanbul.
- Aslanoğlu, İ. N. (1980). 1923- 1938 Erken Cumhuriyet dönemi Mimarlığı, Ankara.
- Aydınöz, A. A. (1995). Yüksek Yapılar ve İnsan, Mimarlık Dekorasyon, S: 31, S:64.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Mühendislik
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Uğur Özcan
*
0000-0003-0002-4478
Türkiye
Gökhan Duran
0000-0001-5042-8492
Türkiye
İbrahim Erol
0000-0002-3092-7128
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
10 Eylül 2019
Kabul Tarihi
14 Ekim 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Sayı: 17
Cited By
Gökdelenlerde Alınan Deprem Önlemleri ve Sisam Depremi Bağlamında Folkart Kuleleri’nin İncelenmesi
Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
https://doi.org/10.19113/sdufenbed.935205Yüksek Yapıların Yapım Tekniklerinin İncelenmesi
Sürdürülebilir Mühendislik Uygulamaları ve Teknolojik Gelişmeler Dergisi
https://doi.org/10.51764/smutgd.1039161