Araştırma Makalesi

Atık Isı Geri Kazanım Sistemleri ve Isıl Verim Parametrelerinin Deneysel İncelenmesi

Sayı: 19 31 Ağustos 2020
PDF İndir
EN TR

Atık Isı Geri Kazanım Sistemleri ve Isıl Verim Parametrelerinin Deneysel İncelenmesi

Öz

Günümüzde enerjiye olan ihtiyacın artması, kullanılan fosil enerji kaynaklarının sınırlı miktarda ve çevreye zararlı olması alternatif enerji kaynakların yaygınlaşmasına sebep olmuştur. Bu alternatif enerji kaynakları arasında en güvenilir, kolay ulaşılabilir ve ucuz olan enerji kaynağı, enerjinin verimli kullanılması olarak tüm dünyada kabul görmektedir. Bu bağlamda enerji verimliliği, üretim kalitesi ve miktarının düşmesine sebebiyet vermeden enerji tüketiminin azaltılması olarak tanımlanmaktadır. Farklı kaynaklardan elde edilen enerjinin büyük bir kısmı sanayi sektöründe kullanılmaktadır. Sanayide enerjinin verimli kullanılması, kayıp ve kaçakların önlenmesi ve atık enerjinin geri kazanımı gibi yöntemlerle enerji maliyetinin düşürebileceği ve verimliliğinin arttırılacağı öngörülmektedir. Aynı zamanda enerjinin verimli kullanılması ülke ekonomisine ve çevrenin korunmasına da büyük katkı sağlayacaktır. Sanayi sektöründe, özellikle atık ısının kullanılmaması kayıp enerjinin en önemli sebeplerinden biridir. Bu çalışmada atık ısı geri kazanım sistemleri tanımlanarak, sanayide en çok kullanılan iki tip atık ısı geri kazanım sisteminin (ısı tekeri ve reküparatör) ısıl verimi üzerindeki etki eden parametreler deneysel olarak incelenmiştir. İncelenen sistemde verimliliğin arttırılması amacıyla optimum şartların belirlenmesi için Taguchi metodu kullanılmış ve analizler gerçekleştirilerek sonuçlar yorumlanmıştır. Isı tekeri için optimum koşullar % 100 ısı tekeri devir hızı, % 60 Fan 1 hızı ve % 80 Fan 2 hızı olarak bulurken, reküparatör için 50 ºC hava giriş sıcaklığı, % 60 Fan 1 hızı ve % 80 Fan 2 hızı olarak bulunmuştur. Doğrulama deneyleri sonucunda elde edilen en yüksek verim değerleri ısı tekeri ve reküparatör sistemleri için sırasıyla % 97 ve % 73 olarak hesaplanmıştır. Bu değerler, yapılan tüm deneyler içerisinde en yüksek verim değerleri olarak kaydedilmiş ve Taguchi metodunun uygulanabilirliği ile yapılan analizlerin doğruluğunu göstermiştir.

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

Mevlana Kalkınma Ajansı

Proje Numarası

TR52/15/YNRKG1/0013

Teşekkür

Bu çalışmanın gerçekleştirildiği sistemin alınmasına TR52/15/YNRKG1/0013 proje numarası ile finansal destek sağlayan Mevlana Kalkınma Ajansı’na (MEVKA) ve Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi’ne teşekkür ederiz.

Kaynakça

  1. Antonellis, S., Intini, M., Joppolo, C.M., Leone, C., 2014. “Design optimization of heat wheels for energy recovery in HVAC systems”, Energies, 7, 7348-7367.
  2. Brueckner, S., Miro, L., Cabeza, L.F., Pehnt, M., Laevemann, E., 2014. “Methods to estimate the industrial waste heat potential of regions – A categorization and literature review”, Renewable and Sustainable Energy Reviews, 38, 164-171.
  3. Çengel, Y.A., 2011. “Isı ve Kütle Transferi-Pratik Bir Yaklaşım”, Üçüncü Baskı, Güven Bilimsel, İzmir Güven Kitabevi, İzmir.
  4. Çomakli, K. ve Terhan, M., 2011. “Sıcak su üretimi için baca gazı atık enerjinin kullanımı”, Tesisat Mühendisliği Dergisi, 124, 43-51.
  5. Editorial, 2018. “Editorial: Industrial waste heat recovery”, Energy, 160, 1-2.
  6. Ener Rusen, S. ve Koç, M. 2019. “Enerji Tüketim ve CO2 Salınım Değerlerinin Analizi; Bir Gıda Fabrikası Örneği”, BEÜ Fen Bilimleri Dergisi, 8 (4), 1478-1488.
  7. Ener Rusen, S., 2019. “Elektrik Motorlarının Verimlilik ve CO2 Emisyon Analizi; Bir Gıda Fabrikası Örneği”, Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 17, 564-569.
  8. Ener Rusen, S., Topcu, M.A., Celtek, S.A., Karanfil, G. ve Rusen, A. 2018. “Investigation of energy saving potentials of a food factory by energy audit”, Journal of Engineering Research and Applied Science, 7 (1), 848-860.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Mühendislik

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

31 Ağustos 2020

Gönderilme Tarihi

18 Mart 2020

Kabul Tarihi

23 Mayıs 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Sayı: 19

Kaynak Göster

APA
Karanfil, G., Ruşen, S. E., Poyraz, Ş. N., & Can, M. (2020). Atık Isı Geri Kazanım Sistemleri ve Isıl Verim Parametrelerinin Deneysel İncelenmesi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 19, 127-137. https://doi.org/10.31590/ejosat.705762
AMA
1.Karanfil G, Ruşen SE, Poyraz ŞN, Can M. Atık Isı Geri Kazanım Sistemleri ve Isıl Verim Parametrelerinin Deneysel İncelenmesi. EJOSAT. 2020;(19):127-137. doi:10.31590/ejosat.705762
Chicago
Karanfil, Gamze, Selmin Ener Ruşen, Şeyma Nur Poyraz, ve Mustafa Can. 2020. “Atık Isı Geri Kazanım Sistemleri ve Isıl Verim Parametrelerinin Deneysel İncelenmesi”. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, sy 19: 127-37. https://doi.org/10.31590/ejosat.705762.
EndNote
Karanfil G, Ruşen SE, Poyraz ŞN, Can M (01 Ağustos 2020) Atık Isı Geri Kazanım Sistemleri ve Isıl Verim Parametrelerinin Deneysel İncelenmesi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi 19 127–137.
IEEE
[1]G. Karanfil, S. E. Ruşen, Ş. N. Poyraz, ve M. Can, “Atık Isı Geri Kazanım Sistemleri ve Isıl Verim Parametrelerinin Deneysel İncelenmesi”, EJOSAT, sy 19, ss. 127–137, Ağu. 2020, doi: 10.31590/ejosat.705762.
ISNAD
Karanfil, Gamze - Ruşen, Selmin Ener - Poyraz, Şeyma Nur - Can, Mustafa. “Atık Isı Geri Kazanım Sistemleri ve Isıl Verim Parametrelerinin Deneysel İncelenmesi”. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi. 19 (01 Ağustos 2020): 127-137. https://doi.org/10.31590/ejosat.705762.
JAMA
1.Karanfil G, Ruşen SE, Poyraz ŞN, Can M. Atık Isı Geri Kazanım Sistemleri ve Isıl Verim Parametrelerinin Deneysel İncelenmesi. EJOSAT. 2020;:127–137.
MLA
Karanfil, Gamze, vd. “Atık Isı Geri Kazanım Sistemleri ve Isıl Verim Parametrelerinin Deneysel İncelenmesi”. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, sy 19, Ağustos 2020, ss. 127-3, doi:10.31590/ejosat.705762.
Vancouver
1.Gamze Karanfil, Selmin Ener Ruşen, Şeyma Nur Poyraz, Mustafa Can. Atık Isı Geri Kazanım Sistemleri ve Isıl Verim Parametrelerinin Deneysel İncelenmesi. EJOSAT. 01 Ağustos 2020;(19):127-3. doi:10.31590/ejosat.705762

Cited By