Derleme

Protein – Protein Etkileşimi Tespit Yöntemleri, Veri Tabanları ve Veri Güvenilirliği

Sayı: 19 31 Ağustos 2020
PDF İndir
TR EN

Protein – Protein Etkileşimi Tespit Yöntemleri, Veri Tabanları ve Veri Güvenilirliği

Öz

Önemli biyolojik aktiviteler tek bir molekülün sonucu değil, birbirleriyle etkileşime giren çoklu moleküllerin etkilerinin ürünü olarak ortaya çıkmaktadır. Protein-protein etkileşimlerinin belirlenmesi, ilgili proteinlere ait fonksiyonların tespit edilmesi için önemli bilgi sağlamaktadır. Genlerin ve proteinlerin büyük bir çoğunluğu işlevlerini birbirleriyle etkileşimleri sonucunda oluşturmaktadırlar. Protein-protein etkileşimlerini incelemek için çok sayıda yöntem geliştirilmiştir. Etkileşimlerin tespitinde in vitro, in vivo ve in siliko olarak adlandırılan 3 temel yaklaşım bulunmaktadır. In vitro ve in vivo yöntemlerin maliyet, zaman gibi sınırlamaları bulunur. İn siliko yöntemler deneysel yönlendirme ile maliyet ve zaman kazancı için geliştirilmiştir. Yöntemler sonucunda oluşan veri setleri gürültülüdür, çok sayıda yanlış pozitif ve yanlış negatif değerler içermektedirler. Protein etkileşim tespit yöntemlerindeki gelişmeler hastalıkların tespit edilmesi, model organizmalara ait yolakların ve protein komplekslerinin belirlenmesi gibi birçok alana doğrudan etki etmektedir. Yapılan çalışmalar sonucunda tespit edilen etkileşimler veri tabanlarında saklanmakta ve ücretsiz olarak erişilebilmektedir. Metotların hızlanması ile tespit edilen etkileşim sayısındaki artış, elde edilen bu verilerin analiz edilmesini, bir veya birden fazla metot ile sağlanmasını ve doğruluğunun belirlenmesini önemli hale getirmektedir. Bu çalışmada protein-protein etkileşim tespitinde kullanılan in vitro, in vivo ve in siliko yöntemler ve protein-protein etkileşim veri tabanları incelenmektedir. Tespit yöntemlerinin artıları ve eksileri araştırılmış ve yöntemlerin avantaj ve dezavantajları paylaşılmıştır. Veri tabanlarının içerdiği bilgiler karşılaştırılmış, benzerlik oranları ve sebepleri araştırılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Ingber, D. E. (2000). The origin of cellular life. Bioessays, 22(12), 1160-1170.
  2. Lodish, H., Berk, A., Zipursky, S. L., Matsudaira, P., Baltimore, D., & Darnell, J. (2000). Molecular cell biology 4th edition. National Center for Biotechnology Information, Bookshelf.
  3. Lu, L., Arakaki, A. K., Lu, H., & Skolnick, J. (2003). Multimeric threading-based prediction of protein–protein interactions on a genomic scale: Application to the Saccharomyces cerevisiae proteome. Genome Research, 13(6a), 1146-1154.
  4. Ghaemmaghami, S., Huh, W. K., Bower, K., Howson, R. W., Belle, A., Dephoure, N., ... & Weissman, J. S. (2003). Global analysis of protein expression in yeast. Nature, 425(6959), 737-741.
  5. Braun, P., & Gingras, A. C. (2012). History of protein–protein interactions: From egg‐white to complex networks. Proteomics, 12(10), 1478-1498.
  6. Yan, C., Wu, F., Jernigan, R. L., Dobbs, D., & Honavar, V. (2008). Characterization of protein–protein interfaces. The protein journal, 27(1), 59-70.
  7. Nooren, I. M., & Thornton, J. M. (2003). Diversity of protein–protein interactions. The EMBO journal, 22(14), 3486-3492.
  8. Zhang, A. (2009). Protein interaction networks: computational analysis. Cambridge University Press.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Mühendislik

Bölüm

Derleme

Yayımlanma Tarihi

31 Ağustos 2020

Gönderilme Tarihi

21 Nisan 2020

Kabul Tarihi

6 Temmuz 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Sayı: 19

Kaynak Göster

APA
Altuntaş, V., & Gök, M. (2020). Protein – Protein Etkileşimi Tespit Yöntemleri, Veri Tabanları ve Veri Güvenilirliği. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 19, 722-733. https://doi.org/10.31590/ejosat.724390

Cited By