Araştırma Makalesi

Şanlıurfa Ekolojik Koşullarında Yetiştirilen Bazı Nohut (Cicer Arietinum L.) Çeşitlerinin Verim Ve Verim Unsurlarının Belirlenmesi

Sayı: 20 31 Aralık 2020
PDF İndir
EN TR

Şanlıurfa Ekolojik Koşullarında Yetiştirilen Bazı Nohut (Cicer Arietinum L.) Çeşitlerinin Verim Ve Verim Unsurlarının Belirlenmesi

Öz

Bu araştırma Türkiye’de tescili yapılmış ondört nohut çeşidi (Azkan, Gökçe, İnci, Tavas, Arda, Aksu, Çağatay, Canıtez, Diyar-95, Işık- 05, Yaşa-05, Çakır, Akça ve Hisar) ile Şanlıurfa ekolojik şartlarında verim ve verim unsurlarını belirlemek amacıyla 2017 yılında yapıldı. Deneme, Tesadüf Blokları Deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak yürütüldü. Çalışmada çeşitlerin çiçeklenme süresi, fizyolojik olum, bitki boyu, ilk bakla yüksekliği, dal sayısı, bitkide bakla sayısı, baklada tane sayısı, yüz tane ağırlığı ve tane verimi parametrelerine bakıldı. Araştırma bulgularına göre çeşitlerin çiçeklenme süresi 47.33-53.67 gün (Arda-Azkan), fizyolojik olum 72-79.33 gün (Akça-Azkan), bitki boyu 39.08-48.39 cm (Çağatay-Hisar), ilk bakla yüksekliği 28.82-38.87 cm (Çakır-Hisar), dal sayısı 2-3.3 adet/bitki (Tavas-Arda), bakla sayısı 6.93-13.03 adet/bitki (Aksu-Çakır), baklada tane sayısı 0.96-1.26 adet/bakla (Arda-Çağatay), yüz tane ağırlığı 39.82-29.52 g (Işık 05-Diyar 95), tane verimi 140.66-398.70 kg/da (Diyar 95-Akça), aralıklarında belirlendi. Araştırma sonunda elde edilen veriler göre tane verimi yönünden en yüksek değere sahip olan Akça ve Yaşa 05 çeşitleri bölge için kültürü yapılması tavsiye edilebilir. Ancak daha sağlıklı karar verebilmek için ekim zamanı, bitki sıklığı ve gübreleme dayalı ayrıntılı bilimsel çalışmalarla desteklenmelidir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Açıkgöz, N., 1987. Nohut Tarımı, T.C. Tarım Orman ve Köy İşleri Bakanlığı, Ege Bölge Zirai Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü Yayınları , No: 76:.21.
  2. Anonim, 2016a. www.tuik.gov.tr. 04.11.2016 Anonim, 2018. http://www.tuik.gov.tr. 22.08.2019
  3. Azkan, N., 1999. Yemeklik Tane Baklagiller, Uludağ Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Ders Notları; 40:107.
  4. Babaoğlu, M., 2003. Nohut ve Tarımı (Cicer arietinum L.), Trakya Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü., Edirne Blum, A. 1986.
  5. Bakoğlu, A. ve Ayçiçek, M., 2005. Bingöl Ekolojik Koşullarında Bazı Nohut (Cicer arietinum L.) Çeşitlerinin Verim ve Verim
  6. Beysarı, V., 2012. Bazı Nohut (Cicer arietinum L.) Çeşitlerinin Bingöl Koşullarındaki verim ve Adaptasyon Koşullarının Belirlenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Bingöl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü
  7. Biçer, B.T., Anlarsal, A. E., 2004. Bazı nohut (Cicer Arietinum L.) köy çeşitlerinde bitkisel ve tarımsal özelliklerin belirlenmesi, Ankara Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, Cilt 10(4).389-396
  8. Bildirici, N., Çiftçi, V., Doğan, Y., 2007a. Van-Gevaş sulu koşullarında farklı sıra aralıklarının nohut (Cicer arietinum L.)’ da verim ve bazı verim öğelerine etkisi. Türkiye VII. Tarla Bitkileri Kongresi, 25-27 Haziran, Erzurum.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Mühendislik

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

31 Aralık 2020

Gönderilme Tarihi

18 Haziran 2020

Kabul Tarihi

15 Kasım 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Sayı: 20

Kaynak Göster

APA
Demirci, Ö., & Bildirici, N. (2020). Şanlıurfa Ekolojik Koşullarında Yetiştirilen Bazı Nohut (Cicer Arietinum L.) Çeşitlerinin Verim Ve Verim Unsurlarının Belirlenmesi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 20, 656-662. https://doi.org/10.31590/ejosat.754332

Cited By