TR
EN
Kararlı Çoklu Bayes Hipotez Testi Üzerine Bir Not
Öz
Çoklu Bayes hipotez testinde olasılık dağılımlarının bilindiği durumlar için optimum yöntemler bulunmasına karşın gerçek hayata uygulanması zordur. Bu yüzden gerçek dünyada iletişim sırasında kolaylıkla oluşabilecek gürültü vb. kaynaklı veri bozulmarına karşı esneklik kazandıran kararlı algoritmalar kullanılmak zorunludur. Ayrıca kararlılık özelliği, optimal testlerin uygulanabilmesi için kullanılacak kesin bilinmek zorunda olan olasılık dağılımlarına olan bağımlılığı azaltıp, bu olasılık değerlerinin tahmin edilmiş değerlerinin kullanılabilmesine olanak sağlamaktadır. Bu çalışmada kararlı Bayes çoklu hipotez test problem analizleri karşılaştırılmıştır. Bununla birlikte, olasılık dağılımları birbirinden bağımsız ve eşit dağılıma sahip gözlemlerle incelendi. Çoklu Bayes hipotez testi için en yaygın olarak bilinen kararlı yöntem DGL (Devroye, Gyorfi ve Lugasi) metodur. Bu yöntemde gerçek olasılık dağılımları bilinmediği fakat nominal dağılımlar ve gerçek dağılımlar arasındaki uzunluğun ε değerinden küçük olduğunun bilindiği varsayılmıştır. Bu tanım üstel bir hata olasılığını da doğurmuştur ve buradaki hata olasılığının hipotezler arasındaki minimum ikili Chernoff bilgisinden daha düşük olamayacağı da bilinmektedir. DGL yöntemi, tipler metoduna dayalı Afşer tarafından sunulmuş bir analiz ile süreksiz durum için karşılaştırıldı.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- E. L. Lehmann and J. P. Romano, Testing statistical hypothesis (Springer Texts in Statistics), Springer-Verlag, 2005.
- L. Devroye, L. Gyorfi and G. A. Lugosi, A note on robust hypothesis testing, IEEE Transactions on Information Theory, 48 (7), 2111-2014, 2002.
- P. J. Huber, Peter J. ``A Robust Version of the Probability Ratio Test", Ann. Math. Statist. 36 (1965), no. 6, 1753--1758.
- B. C. Levy, ``Robust Hypothesis Testing With a Relative Entropy Tolerance," IEEE Trans. Inf. Theory, vol. 55, no. 1, pp. 413-421, Jan. 2009.
- C. Levy, Principles of signal detection and parameter estimation, Springer Publishing Company, 2008.
- G. Gül and A. M. Zoubir,``Minimax Robust Hypothesis Testing," in IEEE Transactions on Information Theory, vol. 63, no. 9, pp. 5572-5587, Sept. 2017, doi: 10.1109/TIT.2017.2693198.
- T. Cover M. and J. Thomas A., Elements of Information Theory, 2nd ed. John Wiley \& Sons, 2012.
- C. C. Leang and D.H.Johnson On the asymptotic of M-hypothesis Bayesian detection, IEEE Transactions on Information Theory, 43 (1): 280-282, 1997.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Mühendislik
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
15 Nisan 2021
Gönderilme Tarihi
18 Mart 2021
Kabul Tarihi
5 Nisan 2021
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2021 Sayı: 24
APA
Yıldırım, U., & Afşer, H. (2021). Kararlı Çoklu Bayes Hipotez Testi Üzerine Bir Not. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 24, 143-148. https://doi.org/10.31590/ejosat.899254
AMA
1.Yıldırım U, Afşer H. Kararlı Çoklu Bayes Hipotez Testi Üzerine Bir Not. EJOSAT. 2021;(24):143-148. doi:10.31590/ejosat.899254
Chicago
Yıldırım, Uğur, ve Hüseyin Afşer. 2021. “Kararlı Çoklu Bayes Hipotez Testi Üzerine Bir Not”. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, sy 24: 143-48. https://doi.org/10.31590/ejosat.899254.
EndNote
Yıldırım U, Afşer H (01 Nisan 2021) Kararlı Çoklu Bayes Hipotez Testi Üzerine Bir Not. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi 24 143–148.
IEEE
[1]U. Yıldırım ve H. Afşer, “Kararlı Çoklu Bayes Hipotez Testi Üzerine Bir Not”, EJOSAT, sy 24, ss. 143–148, Nis. 2021, doi: 10.31590/ejosat.899254.
ISNAD
Yıldırım, Uğur - Afşer, Hüseyin. “Kararlı Çoklu Bayes Hipotez Testi Üzerine Bir Not”. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi. 24 (01 Nisan 2021): 143-148. https://doi.org/10.31590/ejosat.899254.
JAMA
1.Yıldırım U, Afşer H. Kararlı Çoklu Bayes Hipotez Testi Üzerine Bir Not. EJOSAT. 2021;:143–148.
MLA
Yıldırım, Uğur, ve Hüseyin Afşer. “Kararlı Çoklu Bayes Hipotez Testi Üzerine Bir Not”. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, sy 24, Nisan 2021, ss. 143-8, doi:10.31590/ejosat.899254.
Vancouver
1.Uğur Yıldırım, Hüseyin Afşer. Kararlı Çoklu Bayes Hipotez Testi Üzerine Bir Not. EJOSAT. 01 Nisan 2021;(24):143-8. doi:10.31590/ejosat.899254