Türkiye’ de Marmara Bölgesinde Elektronik Sektöründe Faaliyet Gösteren Firmaların Çalışanlarının Dünya Klasmanında Güvenlik Algı Düzeylerinin Ölçülmesi Üzerine Bir Araştırma

Öz

Sanayinin gelişmesi işe bağlı yaralanma ve kazalardaki, işle ilgili mesleki hastalıklardaki artışı beraberinde getirmiştir. Kazaların sosyal ve ekonomik boyutları devlet, firmalar ve çalışanlar için kaygıya neden olmaktadır. Güvenlik kültürü, liderlik, güvenlik planı ve güvenlik performansı, işyerlerinde yaralanma ve kazaların olmaması amacı ile birtakım fayda sağlayacak uygulamalardan birkaçıdır. Son zamanlarda literatür araştırmaları doğrultusunda bunların doğrudan yada dolaylı olarak işletmelerin Dünya Klasmanında İş Sağlığı ve Güvenliği (DKG) uygulamaları ile ilişkili olduğunu söyleyebiliriz. Bu nedenle, bu çalışmada son zamanlarda literatürdeki çalışmalar üzerinden gidilerek belirlenen anket uygulaması ile Türkiye’de Marmara Bölgesi’nde Elektronik Sektöründe faaliyet gösteren firmaların çalışanlarının Dünya Klasmanında İş Sağlığı ve Güvenliği (DKG) algı seviyesini ölçmeye yönelik bir araştırma hedeflenmektedir. Verilerin analiz edilmesi sonucunda elde edilen bulgular, frekans dağılımı, güvenirlik analizi, ki kare testi, t-testi, korelasyon ve regresyon analizi kullanılarak değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Liderlik
• Güvenlik Kültürü
• Güvenlik Planı ve Güvenlik Performansı
• Dünya Klasmanında İSG

A Research on Measuring The World-Class-Safety Perception Levels of The Employees of Companies Operating in The Electronics Sector in The Marmara Region of Turkey.

Abstract

The development of the industry has brought about an increase in work-related injuries and accidents and work-related occupational diseases. The social and economic dimensions of the accidents cause anxiety for the state, companies and employees. Safety culture, leadership, safety plan and safety performance are some of the applications that will provide some benefit in order to avoid injuries and accidents at workplaces. In line with recent literature studies, we can say that these are directly or indirectly related to the World Class Occupational Health and Safety (WCS) practices of businesses. This research measures the level of perception of safety and safety (WCS) of companies operating in the electronic sector located in Marmara region of Turkey by using a survey application determined by going through the literature that identifies the relationship between the WCS success of the safety culture, leadership, safety plan, safety performance. The findings obtained as a result of analyzing the data were evaluated using frequency distribution, reliability analysis, chi-square test, t-test, correlation and regression analysis.

Keywords

• World Class Safety
• Safety Culture
• Leadership
• Safety Plan and Safety Performance

Kaynakça

1. Bergersen C. (2003). Tool To Be Used To Survey and Improve Safety Culture In The European Railway Industry. Faculty of Social Sciences and Technology Management, Department of industrial Economics and Technology Management, NTNU, Trondheim, Norway (Colleboration with SINTEF).
2. Boroughf B.J. (2012). An Examınation Of The Relationship Between Transformatıonal Leadershıp Tendencıes And Safety Outcomes In Selected Manufacturing Settings. Indiana State University, College of Technology, Terre Haute, Indiana.
3. Bozağaç İ. (2010). World Class Manufacturing on Automobile Industry and Applications of Autonomous Maintenance in Press Shop. Çukurova Üniversitesi, Department Of Mechanichal Engineering, Adana.
4. Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal Bilimler için Veri Analizi El Kitabı. Pegem Akademi, Ankara.
5. Carlo F.D. and Simioli G.R. (2018). Lean Production and World Class Manufacturing: A Comparative Study of the Two Most Important Production Strategies of Recent Times. University of Florence, Department of Industrial Engineering, Filippo De Carlo, Italy.
6. Cox, S.J., & Cheyne, A.J.T. (2000). Assessing Safety Culture in Offshore Environments. Safety Science Journal, 34, 111-129.
7. Çögenli, M.Z ve Özer, M. (2017). İş kazalarını önlemede güvenlik kültürü. 2nd International Congress on Political,Economic and Social Studies (ICPESS), 19-22.
8. Cuevas, A. ve Febrero, M. ve Fraiman, R. (2004). Fonksiyonel Veriler İçin Bir Anova Testi. Hesaplamalı İstatistikler ve Veri Analizi, 111-122.

9. Dursun S. (2011). Güvenlik Kültürünün Güvenlik Performansı Üzerine Etkisine Yönelik Bir Uygulama. Uludağ Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çalışma Ekonomisi Ve Endüstri İlişkileri Anabilim Dalı Yönetim Ve Çalışma Psikolojisi Bilim Dalı, Doktora Tezi, Bursa.
10. Dursun S. (2013). İş Güvenliği Kültürünün Çalışanların Güvenli Davranışları Üzerine Etkisi. Karadeniz Teknik Üniversitesi, Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümü, Trabzon.
11. Geçgil E. (2018). Dünya Sınıfında İmalat Kavramı ve bir Lojistik Uygulaması. Uludağ Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ekonometri Anabilim Dalı,Yöneylem Bilim Dalı, Doktora Tezi, Bursa.
12. Gürbüz H. and İbrakoviç H. (2017). İşletmelerde İş Güvenliği, Güvenlik Performansı ve İş Güvenliği Kültürü. The journal of Social Science, 4, 11, 442-469.
13. Kim, T.K. (2015). Parametrik İstatistik Olarak T Testi. Kore Anesteziyoloji Dergisi, 540-546.
14. McHugh, M.L. (2013). Ki-Kare Bağımsızlık Testi. Biochemia Medica.
15. Pallant, J. (2017). SPSS Kullanma Kılavuzu: SPSS ile Adım Adım Veri Analizi. Anı Yayıncılık, Ankara.
16. Seyedhosseini M.S. and Soloukdar A. (2011). Recognition Dynamic Model of World Class Manufacturing in Iranian Automotive Industry. Australian Journal of Basic and Applied Sciences, 5, 9, 182-189.
17. Ingle S. (1999). World Class Manufacturing: Implementation and Measurement in the Irish Automotive Rubber Mouldings Component Industry. Dublin City University Business School, PhD Thesis.
18. Kol İ. (2016). İş Sağlığı Ve Güvenliğinde Operasyonel Disiplin. Gedik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İş Sağlığı Ve Güvenliği Yüksek Lisans Programı , Master Tezi, İstanbul.
19. Kurtulmuş, G. (2019). Comparıson Of Safety Culture Perceptıons Of Unıversıty Student Groups. Mıddle East Technıcal Unıversıty, The Graduate School Of Natural And Applıed Scıences, Master Thesis, Middle East Technical University.
20. Olcay Z.F., Temur S., ve Sakalli A.E. (2021). A research on the knowledge level and safety culture of students taking occupational health and safety course. Cypriot Journal of Educational Sciences, 16, 1, 187-200.
21. Olcay Z.F., Temur S., Sakalli A.E. ve Yazici A. (2021). A study on the shift in fatal construction workrelated accidents during the years 2012–2019 in Turkey. International Journal of Occupational Safety and Ergonomics, pp.1-43.
22. Jahanzaib M. (2008). Coping with Medium Volume- Low Variety Manufacturing Environment in Automobile Industry of Pakistan. University of Enginnering and Technology, Department of Mechanical Engineering. Faculty of Mechanical &Aeronautical Engineering, Taxila, Pakistan.
23. Sayıcı F., & Öztürk T. (2020). Türkiye’de 2019’da Gösterime Girmiş Filmlerin Sosyal Gereklilik Ve Sektör Ekonomisi Bakımından İncelenmesi. Busıness & Management Studıes: An Internatıonal Journal, 8, 5, 4413-4437.
24. Tepekule E.T. (2015). Dünya Klasmanında Üretim Kapsamında İş Sağlığı Ve Güvenliği Çalışmalarına Yönelik Bir Model Önerisi Ve Uygulama. Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilimdalı , İşletme Programı, İzmir.
25. Tufan Ö. (2020). Giyim Eşyası İmalat Sektöründe Meydana Gelen İş Kazası ve Meslek Hastalığı ile Sonrasındaki İyileşme Durumunun Cinsiyet Bakımından Değerlendirilmesi. Busıness & Management Studıes: An Internatıonal Journal, 8, 3 3424-3443.
26. Tufan Ö. ve Eren Ö. (2019). Yaralanmalı İş Kazalarının En Fazla Meydana Geldiği İlk Otuz Sektörün Entropi Tabanlı Sıralama Tekniği İle Ayrıntılı İncelenmesi. Busıness & Management Studıes: An Internatıonal Journal, 7 1 153-171.
27. Tufan Ö. ve Akın G. (2021). Türkiye’ de Tüm Sektörlere Ait 2018 Yılı İş Kazalarının ve Kaza Sonucu Yaşam Kaybının Kazazede Yaşı Bakımından Değerlendirilmesi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 22, 410-415.
28. Zopçuk O. (2015). İşletmelerde Güvenlik Kültürünün Ölçümü: Küçük Ve Büyük Ölçekli Tekstil Ve Metal İşyerleri Uygulaması. Çalışma Ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, İş Sağlığı Ve Güvenliği Genel Müdürlüğü, İş Sağlığı Ve Güvenliği Uzmanlık Tezi, Ankara.