Yıl 2019, Cilt , Sayı 16, Sayfalar 454 - 459 2019-08-31

Uludağ (Bursa)'da Doğal Yayılış Gösteren Scilla bifolia L.'nin Bazı Morfolojik ve Fenolojik Özellikleri ile Yetişme Yerine Ait Gözlemler

Seydi Ahmet KAVAKLI [1] , Ayşe Gül SARIKAYA [2]


Birçok türü süs bitkisi olarak yetiştirilirken, gıda maddesi veya tıbbi olarak kullanılan türleri de bulunan Liliaceae familyasının, İç Batı, Batı ve Güney Anadolu’da bulunan, soğanlı çok yıllık otsu bir bitki türü olan Scilla bifolia L. araştırma materyalini oluşturmaktadır. Uludağ (Bursa)'a yapılan keşif gezileri sonunda tespit edilen Scilla bifolia L.'nın bulunduğu noktalardan 15 adet örnek alanlar seçilmiş ve koordinatları alınmıştır. Belirlenen alanlardan bir kısmı morfolojik özelliklerini tespit etmek için bitki örnekleri toplanmış, dijital çap ölçer ile 30'ar adet bitki boyu, çiçek sayısı, çiçek sap uzunluğu, yaprak eni ve boyu, yaprak sayısı ve yumru eni ve boyu ölçülmüştür. Ayrıca yumru ağırlığını belirlemek için 30 adet yumrunun ağırlığı dijital terazi ile ölçülmüştür. Fenolojik zamanının tespiti için Mart ayı itibariyle arazi çalışmaları ile takibe alınmıştır. Yetişme yerinin topoğrafik, toprak, iklim, bitki örtüsü, rakım gibi bazı özelliklerine ait gözlemler yapılmıştır. Yapılan ölçümler sonucunda ortalama bitki boyu 167,30 mm, çiçek sap uzunluğu 12,63 mm, çiçek sayısı 5,73 adet, yaprak boyu 124,49 mm, yaprak eni 8,95 mm, yaprak sayısı 2,13 adet, yumru ağırlığı 0,86 gr, yumru boyu 13,30 mm ve yumru eni 10,43 mm olarak bulunmuştur. Fenolojik zamanına bakıldığında nisan-temmuz ayları arasında çiçeklenmenin olduğu tespit edilmiştir.

Scilla bifolia L., Morfolojik özellikler, Fenolojik özellikler, Uludağ (Bursa)
  • 1. Altınçekiç H (1996). Çilingoz Koyu (Trakya) Peyzaj Planlaması Amacına Yönelik Bitki Materyalinin Saptanması. İstanbul Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi. İstanbul.
  • 2. Andiç C (1985). Erzurum yöresi doğal çayır mera ve yayla vejetasyonlarında mevcut bitki türleri, bunların hayat formları ve çiçeklenme periyotları. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 16: 85-104.
  • 3. Güner A (2012). Türkiye Bitkileri Listesi, Damarlı Bitkiler. Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi Yayınları, 1290 s, İstanbul.
  • 4. Karaca A (2008). Aydın Yöresinde Bal Arılarının (Apis Mellifera L.) Yararlanabileceği Bitkiler ve Bazı Özellikleri. ADÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, 5(2):39-66.
  • 5. Kaynak G, Daşkın R, Yılmaz Ö (2008). Bursa Bitkileri. Uludağ Üniversitesi Yayınları, 865 s.
  • 6. Kılıçaslan N, Dönmez Ş (2016). Göller bölgesinde doğal olarak yetişen soğanlı bitkilerin peyzaj mimarlığında kullanımı. Türkiye Ormancılık Dergisi, 17(1): 73-82.
  • 7. Mordak EV (1984). Scilla L. (Editor: Davis Ph. Flora of Turkey and the East Aegean Islands), Edinburgh University Press, Edinburgh, 8, 214- 224.
  • 8. Özdemir C, Alçıtepe E (2010). Scilla bifolia L. (Liliaceae) Üzerinde Morfolojik ve Anatomik Bir İnceleme. Kastamonu Üniversitesi, Orman Fakültesi Dergisi, 11 (2): 126-129.
  • 9. Özhatay N, Koçyiğit M, Bona M (2012). İstanbul'un Ballı Bitkileri. 264 s.
  • 10. Seçmen Ö, Gemici Y, Görk G, Bekat L, Leblebici E (2004). “Tohumlu Bitkiler Sistematiği”, Ege Üniv. Fen Fak. Kitaplar Serisi, İzmir, 116 s.
  • 11. Tan A (1992). Türkiye’de Bitkisel Çeşitlilik ve Bitki Genetik Kaynakları (Plant Diversity and Plant Genetic Reources in Turkey), Anadolu, 2: 50-64.
Birincil Dil tr
Konular Mühendislik
Bölüm Makaleler
Yazarlar

Yazar: Seydi Ahmet KAVAKLI

Orcid: 0000-0002-0641-4445
Yazar: Ayşe Gül SARIKAYA (Sorumlu Yazar)
Ülke: Turkey


Tarihler

Yayımlanma Tarihi : 31 Ağustos 2019

APA Kavaklı, S , Sarıkaya, A . (2019). Uludağ (Bursa)'da Doğal Yayılış Gösteren Scilla bifolia L.'nin Bazı Morfolojik ve Fenolojik Özellikleri ile Yetişme Yerine Ait Gözlemler . Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi , (16) , 454-459 . DOI: 10.31590/ejosat.574256